سلام رجبی ام .همیشه توی ورود به سایت مشکل دارم .این بار هم اینجوری سوال میپرسم .
من الان شاغلم هر روز با خودم درگیرم در آینده شاغل بمونم و به فکر پیشرفت توی کارم باشم یا برم دنبال کار فرهنگی .تمام دغدغه ام کاری است که بدرد آخرتم بخوره .احساس میکنم حسابداری بدردم نمیخوره .دلم میخواد توی حوزه کودکان وارد بشم .با همسرم که مشورت میکنم ناراحت میشه میگه دنبال کارت رو بگیر بدنبال تو خونه نشستن نباش بچه خودش بزرگ میشه یا کار فرهنگی بدرد نمیخوره ولی من تمام علاقه ام کار فرهنگیه نمیدونم چیکار کنم .مدتی دنبال تاسیس مهد کودک بودم ولی سرمایه اولیش خیلی زیاده و من اینقدر پول ندارم .از طرفی میخوام حتما تا کلاس اول دخترم بشینم خونه و کنار دخترم باشم .از اینکه دخترم بعد از مدرسه تنها باشه تو خونه هم میترسم هم خیلی بدم میاد .ولی سردرگمم .کمکم کنید .بگید بهترین موفقیت از نظر اسلام برای یک خانم یچه دار چیه .من احساس میکنم نهادهای دینی هم تکلیف رو قشنگ معلوم نمیکنند .من واقعا فکرم بهم ریخته است هیچ آینده ای توی ذهنم نیست میترسم از اینده ای که تصویری ازش ندارم .من حتی از بچه دوم هم میترسم .ممکنه توی خونه تنها باشن و بعد ...حتی از بدنیا اوردن یه بچه دیگه میترسم .دقیقا عین کسایی که توی هویت یابی مشکل دارن من هم مشکل دارم .اگر نمیشه کتبی راهنمایی کرد یک مشاور دینی معرفی کنید تا حضوری بروم ولی کسی که وقتی میگم دغدغه دینی دارم منو مسخره نکنه .من واقعا کمک لازم دارم این سوالات اساسی و مهم بدون جواب تمام ذهنم رو خراب کرده .منتظر جوابتون یا حداقل معرفی چند تا کارشناس هستم .در ضمن من اخلاقا آدم مطیعی نیستم ولی درباره نظر اسلام من واقعا شنونده ام من تردیدم از زمانی شروع شد که از علامه جوادی املی شنیدم بیرون کارکردن خانم ها خوب نیست و در اینده بچه ها تاثیر بدی داره .اگر نظر قطعی در مبانی اسلام هست خیلی عالی میشه تکلیف معلومه ولی اگه نیست که مطمئنم نیست من رو در تصمیم گیری کمک کنید

پرسشگر گرامی با عرض سلام و تشكر از ارتباطتان با اين مركز
مطالب خود را با قصه ی مادری آغاز می کنیم که شباهت هایی با داستان زندگی شما دارد:
حنانه بچه ها را خیلی دوست می داشت، خیلی زیاد؛ برای همین تا ازدواج کرد بچه دار شد و دور و برش را سه چهار تا بچه قد و نیم قد گرفتنتد. با خودش فکر کرد چه خوب می شد اگه کنار بچه داری کار هم بکنه، هم درآمد داره و هم می تونه بیشتر برای بچه ها خرج کنه. همیشه یه حسی بهش می گفت: باید پیشرفت کنه و قله های ترقی رو یکی پس از دیگری فتح کنه، تصمیم گرفت کار کنه ...، شروع کرد به سرکار رفتن و بچه ها را سپرد به مهد کودک. حالا دیگه مادر نبود، یه خانم کارمند بود با چهار تا بچه قد و نیم قد. بچه ها دیگه بزرگ شده بودند و هر کدوم رفته بود دنبال سرنوشت خودشون. مادر میان سال ما امروز توی پارک خیره شده بود به بچه هایی که دارند سرسره بازی می کنند. یادش افتاد یه روزی دختر کوچولوی شیطونش ازش خواست تا اونو ببره پارک ، اما مادر قصه ما اون روز به دخترش گفته بود: «وقت ندارم»
نمی دانیم که انگیزه شما برای کار و اشتغال چیست؟ معمولاً وقتی این سؤال را از زنان شاغل می پرسیم، پاسخ های متفاوتی به پرسش ما می دهند که عمده پاسخ های آنان از این قرار است:
1. نیاز مالی و فشار اقتصادی
2. تکامل جویی و پیشرفت
3. ناچیز شمردن و دست کم گرفتن کار در منزل و خانه داری
4. پرکردن اوقات فراغت
5. چشم و هم چشمی و رقابت با زنان دیگر
6. رسیدن به استقلال مالی و کمک به اقتصاد خانواده
7. فرار از مسئولیت های اصلی زندگی
8. احساس مسئولیت
علی رغم دستاوردهایی که اشتغال برای زنان به ارمغان آورده است، پیامدهای منفی و آسیب هایی هم در پی داشته است که يكي از آسيب‌هاي اشتغال زنان، دوري از فرزندان است كه باعث مي‌شود پيوند عاطفي ميان مادر و فرزند كمتر شود و خلاء عاطفي در خانواده بوجود آيد. و در نتيجه تربيت فرزندان دچار مشكل مي شود.
ضرورت توجه ويژه بانوان به خانواده، در فرهنگ، مذهب و اعتقادات ما ايرانيان ريشه دارد و زنان بايد اين امر مهم را مورد توجه داشته باشند.
بانوان در مرحله اول بايد به خانه و خانواده بپردازند و بعد مسؤوليت بيرون از خانه و فعاليت اجتماعي خود را پيگيري كنند.
فعاليت زن در اجتماع خوب است ولي زن نبايد از نقش اساسي خود در خانواده غافل شود زيرا قوام خانواده به حضور او در آن بستگي دارد.
با توجه به مطالب فوق اگر يک خانم شاغل بتواند ميان كار در بيرون از خانه و ايفاي نقش و مسووليت خود در درون خانواده اعم از شوهر داري و تربيت فرزند و ...، توازن ايجاد كند، هيچ اشكال و آسيبي به نظام خانواده نخواهد داشت.
جهت مطالعه بیشتر در مورد اشتغال زنان و نوع شغل مناسب زنان کتاب های زیر معرفی می شود:
1. اشتغال یا خانه داری. پدیدآورنده: کاظم علی محمدی، ناشر: موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره)
2. زنان، کارکردهای مدیریتی، تداخل نقش ها. پدیدآورنده: سیدصمصام الدین قوامی
3. فرهنگ اشتغال. پدیدآورنده: دکتر طیبه زندی پور، ناشر: ساوالان
توجه داشته باشید که موفقیت در حوزه کار و اشتغال، بستگی به انتخاب عاقلانه و دقیق شغل، بر اساس توانایی ها و علاقه فرد دارد. اگر فردی بخواهد شغلی را به تناسب توانایی های خود انتخاب کند باید:
1. نخست خود را بشناسد .
2. به قابلیت های خود پی ببرد.
3. باید مشخص کند که به انجام چه مشاغلی علاقه مند است.
خودشناسی سبب می شود که انسان به راحتی درگیر شغلی شود که تا پایان عمر و با علاقه آن را دنبال می کند. برای هر فردی، ارزش های شخصی از جمله مواردی هستند که حائز اهمیت اند. ارزش های شخصی برای ایجاد رابطه با دیگران از اهمیت زیادی برخوردارند و به زندگی ما جلوه ای تازه می بخشند.
ارزش های شخصی می تواند شامل موارد بسیاری از جمله؛ خانواده، پول، محیط زیست، استقلال، استفاده از فرصت ها و صداقت باشد. درصورتی که شغل ما با ارزش هایی که به آن احترام می گذاریم همخوانی داشته باشد، بسیار خوشایند خواهد بود.
اما از همه اینها مهمتر آن است که افراد جامعه اهداف شغلی خود را بسته به ارزش های اجتماعی خود تعیین کنند. در غیر این صورت احتمال آن می رود که فرد در مواجهه با مشکلات موجود در محیط شغلی خود با مشکل روبه رو شود. بدین منظور هر فردی ابتدا می بایست با خود صادق باشد و ارزش هایی را که برایش اهمیت دارند، مشخص کند. همین ارزش ها فرد را برای دستیابی به اهداف عالی تر هدایت می کنند، به او انگیزه کار می دهند، در تصمیم گیری ها به وی کمک می کنند و حس اطمینان قلبی می دهند.
تهیه کردن فهرستی از نقاط ضعف و قوت نیز می تواند در رابطه با یافتن شغل مناسب سودمند باشد. مثلاً می توانید فهرستی از نقاط قوت خود نظیر قابلیت در کار گروهی، روابط عمومی قوی و مهارت های نگارشی و غیره را تهیه کنید. نقاط ضعف نیز باید مشخص شوند.
با توجه به مطالب فوق توصیه ما این است که:
1. به اصل اشتغال نگاهی موشکافانه بیندازید، ببینید انگیزه شما برای اشتغال چیست؟ بنگرید که با کار کردن چه چیزی را بدست می آورید و چه چیز مهمی را از دست می دهید؟
2. اگر به کار و اشتغال اهمیت می دهید، سعی کنید از نقش اساسي خود در خانواده غافل نشوید بلکه ميان كار در بيرون از خانه و ايفاي نقش و مسووليت خود در درون خانواده اعم از شوهر داري و تربيت فرزند و ... توازن ايجاد كنید،
3. در صورت اشتغال، به کار و شغلی روی بیاورید که به آن علاقمند هستید و در کنار نفع شخصی، برای جامعه و نوع انسانها نافع و سودمند باشد و به قول خودتان به درد آخرت هم بخورد.
به نظر می رسد که اصرار شوهرتان به ادامه کار و مخالفت با کار فرهنگی، بیشتر به خاطر انگیزه های مالی و یا نوع نگرش ایشان به این گونه مسائل باشد که این امر نباید مانع انگیزه الهی شما گردد. ضمن اینکه دیدگاه او درباره تربیت فرزند منطقی نیست و با مبانی دینی و روانشناختی مخالفت دارد. در فرهنگ دینی تربیت صحیح فرزند جایگاه بس رفیعی دارد که به منزله نجات تمام بشریت تلقی شده است که این مهم بدون تربیت و آموزش و حضور مربی دلسوزی همانند مادر در کنار کودک محقق نمی گردد. البته شما می توانید در کنار مراقبت جسمی و روانی از فرزندتان به کار هم مشغول شوید و بدانید هر کاری مناسبی را که انجام می دهید می تواند به درد آخرتتان بخورد و تنها کار فرهنگی نیست که ممکن است به درد آخرت بخورد. بلکه به طور کلی انگیزه و هدف خدایی در هر کاری، خیر دنیا و آخرت را برای شما به ارمغان می آورد.
از آنجا که شهر محل سکونت خود را معلوم نکرده اید، طبیعتاً نمی توانیم مشاور مناسب و در دسترس معرفی کنیم، عجالتاً مرکز خدمات مشاوره ای رفا در تهران و مرکز مشاوره عارف و مرکز مشاوره موسسه امام خمینی در قم معرفی می گردد که مشاوران با تخصص در دو حوزه دین و روانشناسی در آنجا فعالیت می کنند.
در پایان این نکته را خاطر نشان می کنیم که اتفاقاً اسلام در زمینه اشتغال زنان نظر قطعی دارد و آن این است که اساساً اسلام، رسالت اصلی زنان را خانه داری، شوهرداری و مادری می داند و کارهای دیگر را تنها زمانی که به رسالت اصلی آنان آسیب و خدشه وارد نکند، قبول می کند و می پذیرد.
موفق باشید.