پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
روایت مذکور، حدیث معروفی از رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - است که فرمودند: «من مات و هو لايعرف امام زمانه، مات ميتةً جاهلية». (1) بر اساس این روایت، تلاش براى شناختن و يافتن امام معصوم واجب و لازم است.
پرسیده اید که چگونه امامم را بشناسم؟
شناخت امام باید همراه با ويژگىهای ذیل باشد:
اولًا، این شناخت باید از منابع معتبر و موثق و مستند گرفته شود.
ثانياً، گسترهاش شامل آموزههاى اعتقادى، اخلاقى و عبادى گردد.
ثالثاً، از آنجا كه امام الگوى عملى براى انسانها است، به ابعاد فكرى، عملى و روحى امام نيز ناظر باشد.
اما اين شناخت از سه راه كه مكمل يكديگر مىباشند، حاصل مىشود:
1. مطالعه تاريخ زندگانى آنان:
مطالعه سرگذشت و سيره آنان، خصوصاً در باب فضايل، مناقب و خصوصيات ایشان از قبيل: شجاعت، مردانگى، ايثار، تواضع، صبر و فرزانگى، انسان را متوجه مقام والاى آن بزرگواران مىكند و جذبه و كشش خاصى نسبت به آن فرزانگان در روح انسان حاكم مىشود.
2. مطالعه و تفكّر در سخنان ايشان:
اسلام، تفكر را موجب بصيرت، دعوت كننده به عمل نيك، پديد آورنده نور، نشانه حيات و زنده بودن قلب بصير مىداند.
مطالعه و تفكّر در آثار فكرى امامان، هر چند كار مشكلى به نظر مىرسد، ولى بسيار سودمند است. اين امر علاوه بر آن كه باعث شناخت شخصيت آن بزرگواران و ايجاد محبت آنان در دل مىشود، سرمايه بزرگى براى روح بشر به شمار مىرود. همان طور كه فراگيرى فصول يك كتاب، بايد با تحقيق و دقت كامل و رجوع به استاد و اهل فن باشد، مطالعه و انديشه و تفكر در آثار ائمه (ع) نيز بايد با استفاده از استادان فن و مراجعه به كتابهايى كه در شرح سخنان آنان به رشته تحرير درآمده، همراه باشد.
3. شناخت خدا:
اگر ما خداوند و صفات و اسماى او را به طور حقيقى بشناسيم، مىتوانيم انسانهاى كامل راستين (امامان) را نيز بشناسيم؛ زيرا آنان آينه تمامنماى صفات جمال و جلال حضرت حقاند و در تسميه به اسماى الهى، از تمامى موجودات عالم امكان برترند. بر اين اساس، با شناخت خدا و صفات او، مىتوانيم به اوصاف و ويژگىهاى امامان نيز واقف گرديم. شايد دعايى كه سفارش شده در زمان غيبت بعد از نماز زياد خوانده شود، ناظر به همين حقيقت باشد:
«اللهم عرفنى نفسك فانك ان لم تعرفنى نفسك لم اعرف رسولك اللهم عرفنى رسولك فانك ان لم تعرفنى رسولك لم اعرف حجتك اللهم عرفنى حجتك فانك ان لم تعرفنى حجتك ضللت عن دينى»؛ (2) «خداوندا خود را به من بشناسان كه اگر خود را به من نشناسانى، پيغمبر را نمىشناسم. خدايا پيغمبرت را به من بشناسان كه اگر به پيامبر معرفت پيدا نكنم، نمىتوانم امامم را بشناسم. خدايا حجت و امامت را به من بشناسان كه اگر امام را نشناسم، در دين خود گمراهم».
طبيعى است كه هر مقدار معرفت انسان نسبت به امام زمان بيشتر باشد، انسان ارزش او را بيش تر درك خواهد كرد و بيش تر به عظمت او پى خواهد برد و بیش از پیش تشنه وجود آن حضرت خواهد شد؛ البته شناخت امام زمان دو گونه است:
گونه اول، شناخت تاريخى وجود آن حضرت است، مانند اين كه آن حضرت، امام دوازدهم است و تاريخ ولادتش در چه سالى است و مانند آن.
اما گونه ديگر، شناخت امام زمان (ع) با توجه به مقام نورانيت آن حضرت است. اين شناخت، كار هر كسى نيست و ظرفيت و لياقت زيادى مىخواهد. در حقيقت، اصحاب خاص امام زمان (ع) كسانى هستند كه آن حضرت را به مقام نورانيت شناختهاند. براى آگاهى از مقام عظيم امامت، مطالعه زيارت جامعه كبيره و تأمل در معانى عميق و عجيب آن توصيه مىشود.
همچنين خواندن كتب معتبرى كه در مورد امام زمان (ع) نوشته شده است، مىتواند انسان را تا حدى به مقام و عظمت امام زمان (ع) آشنا سازد.
همچنین پرسیده اید که چطور مطمئن باشم ایشان از من راضی است؟
تردید نداشته باشید اگر بر اساس خواسته ها و دستورات ایشان عمل کنید، موجبات رضایت ایشان را فراهم کرده اید.
در این باره می توان در تماس بعدی گفتگوی بیش تری نمود.
پىنوشت ها:
1.العلامة المجلسي، بحار الانوار، الناشر: مؤسسة الوفاء، بيروت، لبنان، سنة النشر 1404 ه.ق، ج 32، ص 331.
2. مفاتيح الجنان، دعا در زمان غيبت امام زمان.
