توبه

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
ناراحتی درونی تان از گناه دلیل بر روشن بودن چراغ «ایمان»در قلب شما است. خوشا به حال شما که دوران جوانی به فکر خود سازی و محبوبیت نزد خدا شدی .
عزیز گرامی! قلب حریم خداست و روشنایی ایمان نور خدا است .مواظب باشید که نور خدا با تکرار گناه خاموش می شود، آن گاه ظلمات است ! در فضای ظلمت و تیرگی قلب، توفیق توبه کردن از انسان سلب می شود
آری این سخن صحیحی است که می گویند :
این درگه ما درگه نومیدی نیست صد بار اگر توبه شکستی باز آی
در استغفار و توبه و بازگشت به درگاه پروردگار همیشه به روی بندگان خدا باز است. حتی اگر شخصی گناه کبیره انجام داده باشد و توبه حقیقی کند، خداوند توبه اش را می پذیرد و گناهانش را می بخشد .
توبه از گناه و لغزش ها اگر حقیقی باشد و با لوازم و شرایط روحی و عملی آن همراه گردد، سبب آمرزش گناه می شود، هر چقدر زیاد و سنگین باشد.
در کتاب های درسی آمده ، اگر توبه شخص لفظی و ظاهری و صرفا گفتن استغفرالله باشد، بدون آن که عزم راسخ و تصمیم جدی بر ترک گناه داشته باشد، و بدون آن که به طور واقعی از گناه و معصیت خود پشیمان شده باشد، و اندوه و حسرت که علامت و نشانه پشیمانی است در وجودش انقلاب و تحولی پدید آورده باشد ،نه تنها گناهان وی بخشیده نمی شود، بلکه چون در این کار ارزش ها و احکام پروردگار به بازی و تمسخر گرفته شده ،بر گناهان او افزوده می شود0
امام رضا علیه السلام می فرماید:المستغفر من ذنب و یفعله کالمستهزئ بربّه؛ (1)کسی که از گناهی استغفار می کند و آمرزش می طلبد ،در حالی که آن را انجام می دهد ،مانند کسی است که خدا را مسخره می کند . زیرا چنین فردی از یک سو گناه می کند و از سوی دیگر کلمه استغفرالله و اتوب الیه را بر زبان جاری می کند ، در حالی که هنوز لذت گناه در کام او هست . به گونه ای که هر وقت صحنه گناه در ذهن و خاطره اش می آید ،برایش یک خاطره شیرین و لذت بخش است . اما کسی که توبه واقعی می کند ، به گونه ای که سوز و اندوه و ترس از عذاب الهی و رسوایی روز قیامت وجودش را فرا گرفته ، توبه اش پذیرفته می شود ،اگر چه ممکن است گاهی غفلت و بی توجهی یا عوامل دیگری فرد مجددا به سوی آن گناه یا گناه دیگری بکشاند ،ولی اگر چراغ ایمان در دلش روشن باشد، فورا از کار خود پشیمان می شود . ناراحتی شدیدتر از توبه اول، درونش را فرا می گیرد و باز توبه می کند ، در این صورت توبه اش باز پذیرفته می شود . هر کسی از حال و درون خویش آگاه است و می داند که آیا به جدی از گناه پشیمان است یا نه ، و آیا تصمیم جدی و صد در صد و قاطع دارد که گناه را ترک کند یا نه.
بنا براین اگر توبه و تحول روحی حقیقی برای کسی پیش آمد، نشانه توبه واقعی است و پذیرفته شدن توبه واقعی حتمی می‌باشد. اگر توبه واقعی صورت گیرد، قبولی آن از طرف خداوند قطعی است،
آنچه اکنون باید برای شما مهم باشد، این که ذهن خود را درگیر گذشته نکنید، اما باید از گذشته درس گرفته و مراقب باشید تا در آینده مرتکب این گناه، یا هر گناه دیگری مانند آن نشوید .ضمنا برای ترک هر گناهی ،راهکارهایی هم وجود دارد که می توانید در باره آن ها مشورت بگیرید.

پی نوشت :
1. ثقه الاسلام كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه، طهران، 1365 ه.ش ، ج2 ، ص504.