پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
غالب آن چه امروزه میان مردم در باره بسته شدن بخت شایع است، بی اساس است ؛ زیرا سرنوشت انسانها در دست خدا و در گرو عمل آن ها است. این که بخت کسی را بسته اند، اعتقادی عوامانه است که بیش تر به افکار روانی، تخیلات، سوء ظنها و مشکلات موجود در رفتار آن ها مربوط است.
خواهر گرامی! با توجه به عواملی که سن ازدواج را افزایش داده و موانعی که بر سر راه ازدواج وجود دارد، نباید عدم توفیق در ازدواج را به بسته شدن بخت و یا سحر و جادو و طلسم و مانند آن نسبت داد. زیرا تاخیر در ازدواج یکی از مشکلات رایج در جامعه امروزی است . این مشکل بسیار فراگیر شده و اختصاصی به شما ندارد. چرا که همه ما در اطراف خود شاهد دخترهای بسیار شایستهایی هستیم که به هر دلیلی موفق به ازدواج نشده اند .
البته در بعضی آیات قرآن و نیز برخی روایات، در مورد تأثیرگذاری سحر و برخی کارهای عجیب و غریب بعضی انسان ها که می خواهند در زندگی دیگران اخلال ایجاد کنند ، اشاراتی شده است .
در آیه 102 سوره بقره ، وقتی جریان این دسته از افراد شرور که قصد به هم زدن زندگی مردم را دارند ، مطرح میشود ، میفرماید: « و ما هم بضارّین به من احدٍ الاّ باذن الله؛ بدون خواست خداوند نمی توانند کاری کنند » .
بنا بر این اگر چه برخی از اقسام سحر و جادو واقعیت دارد ، ولی اولا: قرآن این کار را در مورد زن و شوهر - نه کسانی که هنوز ازدواج نکرده اند - به عنوان یک جرم در پرونده ساحران شرور قرار داده است. ثانیا : می فرماید: آن ها اگر چه برای تأثیر گذاری و ایجاد اختلاف در زندگی مردم تلاش زیادی می کنند ، ولی تا چیزی را خدا نخواهد، به نتیجه نمی رسد.
بر فرض موردی نیز پیدا شود که سحری در کار باشد، میتوان از راههای زیر برای بطلان آن استفاده کرد:
1. پناه بردن به خداوند (گفتن اعوذ بالله من الشیطان الرجیم) و خواندن سورههای فلق و ناس .
2. خواندن آیه 51 و 52 سوره قلم (یعنی از :" و إن یکادالّذین ... ) و هم چنین خواندن: " آیة الکرسی ".
3. در کتاب طب الائمة (ع) از امیر المؤمنین (ع) نقل شده است که شخصی به حضرت از تأثیر سحر شکایت کرد، فرمود: "جهت باطل کردن سحر این جملات را بنویس و همراه خود داشته باش تا از تأثیر آن ایمن باشی: « بسم الله و ما شاء الله، بسم الله و لا حول و لا قوّة إلاّ بالله» .
همچنین آیات : 81 و 82 سوره یونس: " قال موسى ما جئتم به السحر إنّ الله سیبطله إنّ الله لا یصلح عمل المفسدین (81 آیه) و یحقّ الله الحقّ بکلماته ولو کره المجرمون (آیه82) و آیات27 تا 46 سوره نازعات یعنی از: " ءأنتم أشدّ خلقاً أم السماء بناها رفع سمکها فسوّاها...»، نوشته شود.
در ادامه آن آیات : 118 تا 122 سوره اعراف : « فوقع الحقّ و بطل ما کانوا یعملون فغلبوا هنالک و انقلبوا صاغرین و ألقى السحرة ساجدین، قالوا آمنّا بربّ العالمین ربّ موسى و هارون » نوشته شود.
4. همچنین از حضرت جهت محفوظ ماندن از سحر و جادو، خواندن هفت مرتبه: « بسم الله و بالله سنشدّ عضدک بأخیک و نجعل لکما سلطاناً فلا یصلون إلیکما بآیاتنا أنتما و مَن اتّبعکما الغالبون » ، (قصص آیه 35 ) ؛ شب ها پس از نماز و روز ها پیش از نماز روایت شده است. (1)
5. خواندن این آیه نیز جهت خنثی کردن اثر سحر وارد شده است:
"إنَّ ربّکم الله الذی خلق السموات و الأرض فی ستة أیّام ثمّ استوی علی العرش یغشی اللیل النهار یطلبه حثیثاً و الشمس و القمر والنجوم مسخّرات بأمره ألاَ له الخلق والأمر تبارک الله ربّ العالمین". (2)
6. در صحیفة الرضا از امام رضا (ع) نقل شده است:
" جهت دفع ضرر سحر و بطلان آن دستت را مقابل صورت قرار بده و بخوان : «بسم الله العظیم ربّ العرش العظیم إلاّ ذهبت و انقرضت».
برای در امان ماندن از ضرر چشم زخم هم فرمود: دست ها را جلوی صورت نگه دار و بخوان بر آن سوره حمد و توحید و ناس و فلق را ، سپس دست ها را به دو طرف پیشانی و صورت بکش. (3)
7. علامه مجلسی دعایی را به عنوان حدیث قدسی نقل کرده است که خداوند به پیامبرش حضرت محمد (ص) فرمود:
"کسی که دوست دارد از سحر در امان باشد، بگوید:
"اللَّهُمَّ رَبَّ مُوسَی وَ خَاصَّهُ بِکَلَامِهِ وَ هَازِمَ مَنْ کَادَهُ بِسِحْرِهِ بِعَصَاهُ وَ مُعِیدَهَا بَعْدَ الْعَوْدِ ثُعْبَاناً وَ مُلَقِّفَهَا إِفْکَ أَهْلِ الْإِفْکِ وَ مُفْسِدَ عَمَلِ السَّاحِرِینَ وَ مُبْطِلَ کَیْدِ أَهْلِ الْفَسَادِ مَنْ کَادَنِی بِسِحْرٍ أَوْ بِضُرٍّ عَامِداً أَوْ غَیْرَ عَامِدٍ أَعْلَمُهُ أَوْ لَا أَعْلَمُهُ وَ أَخَافُهُ أَوْ لَا أَخَافُهُ فَاقْطَعْ مِنْ أَسْبَابِ السَّمَاوَاتِ عَمَلَهُ حَتَّی تُرْجِعَهُ عَنِّی غَیْرَ نَافِذٍ وَ لَا ضَارٍّ لِی وَ لَا شَامِتٍ بِی إِنِّی أَدْرَأُ بِعَظَمَتِکَ فِی نُحُورِ الْأَعْدَاءِ فَکُنْ لِی مِنْهُمْ مُدَافِعاً أَحْسَنَ مُدَافَعَةٍ وَ أَتَمَّهَا یَا کَرِیم" . (4)
پس لازم است به نکات زیر توجه کنید .
1. همواره به خود این نکته را متذکر شوید: فرصت برای ازدواج موفق را خواهم داشت. این نکته را به هیچ عنوان خود فریبی قلمداد نکنید . به یادآوری هر روزه این نکته ملتزم باشید. باور کنید که « کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور ».
2. فراموش نکنید : همیشه زود ازدواج کردن به معنی زودتر به خوشبختی رسیدن نیست. اگر در زندگی بسیاری از کسانی که زود ازدواج کردند - به خصوص در مواردی که آشناییها از طریقهای غیر مشروع انجام گرفته - دقت و تأمل کافی صورت گیرد، آشکار میگردد که زود ازدواج کردن همیشه به صلاح دختر و زندگیاش نبوده ، بلکه گاهی زود ازدواج کردن شرّی است که گریبانگیر فرد می گردد و مدتها زندگی مشترک دختر و خانوادههای دو طرف را تلخ می سازد.
پس زود به خانه بخت رفتن همیشه به معنای خوشبختی نیست. اگر به حفظ پاکی و عفت خود استمرار بخشید و در امتحان الهی موفق و سرافراز شوید، خداوند از طریقی که هیچ کسی نمیداند، فرد صالح و شایسته و لایقی را ان شاء الله به سراغ شما میفرستد.
3. خانه بخت را منحصر در ازدواج ندانید . همه تخم مرغ های خوشبختی را در سبد ازدواج نچینید . همه برگه های زندگی را در موضوع ازدواج خرج نکنید . چه بسا زنان بسیار تأثیرگذاری در جامعه بوده اند که در پرتو تحصیل ، کار و ...، به خانه خوشبختی و بخت واقعی خود راه یافته اند. بنا بر این ،تمرکز ذهنی خود را بین فاصله زمانی خواستگار قبل و حضور خواستگار جدید ، از مسئله ازدواج به امور مثبت دیگر ببرید. به هیچ عنوان اجازه ندهید ازدواج تمام فضای ذهنی شما را اشغال کند.
4. در ناکامیها به جای بغرنج سازی به سادهسازی و عادی سازی بپردازید، چرا که ناکامیها آن قدر هم که فکر میکنیم ناکامی نیستند. بر عکس کامرواییهای ما هم آن قدر هم کامروایی محسوب نمیگردند. نمونهاش همه دختران ازدواج کردهای است که با هزار امید و آزرو راهی خانه بخت می شوند، ولی دیری نمی پاید که چیزی جز طلاق قانونی یا عاطفی و عملی نصیب آنان نمیگردد . آرزو می کنند که ای کاش تن به ازدواج نمی دادند.
5. مطمئن باشید که دعا و مناجات های شما نزد خداوند برای همیشه و تا ابد محفوظ مانده ، موجب سعادت دنیوی و اخروی شما خواهد بود .
دعا براى فراهم شدن زمینه ازدواج با همسری شایسته از کارهای خوب ، مستحب و مورد ترغیب است .
پی نوشت ها:
1. بحار الأنوار، العلامة المجلسي، مؤسسة الوفاء، بيروت لبنان، 1404 ه. ق. ، ج 92، ص 125 .
2. همان، ص 132 .
3. همان، ص 129 .
4. همان، ج92، ص 318.
