قهر

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
قهر و جدایی از برادر و خواهر دینی بر اساس روایات ، مذموم است. امام صادق (ع) از پیامبر (ص) روایت می کند که فرمود: "لاهجره فوق الثلاث؛ بیش تر از سه روز قهر بودن جائز نیست".
علامه مجلسی درباره این حدیث گفته : ظاهر حدیث آن است که اگر میان دو برادر ایمانی کدورت و ناراحتی پیدا شد و سرانجام به قهر و جدایی انجامید، نباید بیش از سه روز ادامه دهند. اما در آن سه روز برای قهر و جدایی گناهی نیست، چون سبب تسکین غضب و بد خلقی می‏شود". (1)
باز از حضرت نقل شده است که رسول‏ خدا فرمود:
"هر دو مسلمانی که از همدیگر قهر کنند و سه روز بر آن حالت بمانند و با هم آشتی نکنند، هر دو از اسلام بیرون روند . میان آنان پیوند و دوستی دینی نباشد، پس هر کدام در دوستی سبقت بگیرند، در روز قیامت زودتر به بهشت خواهد رفت". (2)
این در صورتی است که دو نفری که با هم قهر می کنند ، از ارحام یکدیگر نباشند. منظور از ارحام عبارتند از : پدر و مادر و پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها ، برادران و خواهران و فرزندان شان ، عمو و عمه و دایی و خاله و فرزندان شان. اما اگر از ارحام باشند ، قطع ارتباط با ارحام جایز نیست و از نظر شرعی نمی توان قطع رحم کرد .
بنا بر این قطع ارتباط با عمویتان که از ارحام شما هستند ، حرام و صله رحم و ارتباط با ایشان واجب است ، هر چند وی مقصر باشد . بنا بر این رابطه خود را با عمویتان قطع نکنید. ولی در نحوه ارتباط با عمویتان می توانید در حد سلام و جواب اکتفا کنید. مطمئن باشید اگر ایشان گناه و ظلم کرده باشد ، در همین دنیا مجازات خواهد شد. شما به ایشان نیکی کنید و کینه او را در دل نگه ندارید و همه چیز را به خدا واگذار کنید.

پی‌نوشت‏ها:
1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت ، لبنان، 1404 هجرى قمرى ، ج72 ، ص 185.
2. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 هجرى شمسى، ج 2، ص 345.