حفظ سلامتي انسان به عنوان امانت الهي در كارهاي روز مرّه

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
1- در صورتی که از اول کسی نمی داند که در اثر مسابقه ورزشی مانند کشتی گرفتن یا فوتبال، آسیب مهمی به بدن او وارد می شود، شرکت در مسابقه اشکال ندارد و حرام نیست, اما اگر کسی از اول بداند که در اثر مسابقه سلامتی خود را ازدست می دهد ، شرکت در مسابقه جایز نیست.
بنابراین کسی که در جریان مسابقه دندانش شکسته است، ادامه مسابقه اشکال ندارد ، چون نمی داند که در ادامه مسابقه ضرر مهمی براو وارد می شود یا نه؟ هم چنین از اول نمی دانست که ضرر مهمی بر او وارد می شود یا نه؟
این گونه امور از مسائلی هستند که روش عقلا بر شرکت دراین نوع مسابقات می باشد . مراجع نیز شرکت در این نوع مسابقات را حرام نکرده اند.
اگر مسابقات مانند بوکس و امثال آن باشد که از اول خوف آن است که ممکن است ضرر مهمی بر بدن وارد شود، شرکت در این نوع مسابقات محل اشکال است. اگر بداند که ضرر مهمی وارد می شود ،شرکت در آن جایز نیست . اگر به کسی ضربه بزند و ضرر بر بدن دیگری وارد کند، دیه دارد.
2- کار کردن و فداکاری برای مردم در صورتی که به قصد خدمت به مردم باشد و رضای خدا را در این کار داشته باشد، فداکاری در این راه جایز است و ثواب هم دارد.
3- در مورد مطالعه نیز اگر کسی بداند و یقین داشته باشد که مطالعه کردن او را نابینا می کند ،جایز نیست، ولی نوعا کسی چنین اطمینان و یقینی ندارد . ممکن است این مشکل برای بعضی افراد پیش بیاید؛ اما نوعا مطالعه کردن سبب نابینا شدن کسی نمی شود, بنابراین مطالعه کردن نیز اشکال ندارد، بلکه دانش آموختن از مستحبات است . ارزش معنوی انسان را بالا می برد . علم نیز از راه مطالعه کردن و تعلیم وتعلّم به دست می آید و اشکال ندارد.(1)
پی نوشت:
1. سؤال(7746666-0251)تلفنی از دفتر آیت الله خامنه ای.