سلام
بعد از واقعه کربلا که علت ان عدم بیعت بود آیاامام سجاد علیه السلام یا سایر اسرا علیهم السلام با یزید لعنت الله علیه بیعت کردند یا آزاد رها شدند؟
با سلام وقدر دانی از ار تباطتان با این مرکز !
با تحقیقاتی که انجام شد به این مورد که امام سجاد (ع) و اهلبیت امام حسین (ع) با یزید بیعت کرده باشد، دست نیافتیم . آنچه که از منابع معتبر تاریخی و متون دینی استفاده می شود این است که:
امام با یزید بیعت نکرد . ظاهر و قراین نیز نشان می دهد که چنین مسئله اتفاق نیفتاده است ،زیرا بیعت امام مبتنی بر این بود که دشمن نسبت به امام سجاد حساس باشد، و حال این که دشمن به بیعت امام زیاد حساس نبود ، زیرا دشمن تصور می کرد که بعد از شهادت امام حسین مشکلات رفع و مانعی بر سر راه حکومت وجود ندارد ، افزون بر آن امام سجاد نیز یزید را می شناخت و با ظلم و جنایات وی آشنا بود ، با این وضع امام با یزید بیعت نمی کرد، همان گونه که امام حسین با یزید بیعت نکرد.
درا ین جا برخی از جملات امام حسین درباره یزید را می آوریم تا مشخص شود که امام سجاد با چنین شخصی بیعت نمی کرد.
امام حسین خطاب به والى مدينه فرمود: " ما از خاندان نبوّت و معدن رسالت و جايگاه رفيع رفت و آمد فرشتگانيم ... در حالى كه يزيد مردى است، فاسق، مىگسار، قاتل بىگناهان؛ او كسى است كه آشكارا مرتكب فسق و فجور مىشود. بنا بر اين، هرگز شخصى همانند من، با مردى همانند وى بيعت نخواهد كرد". (1)
همچنين امام در پى اصرار مروان بن حكم براى بيعت با يزيد، با قاطعيّت فرمود: «وَ عَلَى الْإِسْلامِ ألسَّلامُ إِذْ قَدْ بُلِيَتِ الْأُمَّةُ بِراعٍ مِثْلَ يَزِيدَ، وَ لَقَدْ سَمِعْتُ جَدِّي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَقُولُ: الْخِلافَةُ مُحَرَّمَةٌ عَلى آلِ أَبِي سُفْيانَ ؛ (2) هنگامى كه امّت اسلامى به زمامدارى مثل يزيد گرفتار آيد، بايد فاتحه اسلام را خواند! من از جدّم رسول خدا شنيدم كه مىفرمود: خلافت بر خاندان ابوسفيان حرام است!».
امام در سخن ديگرى خطاب به برادرش محمّد حنفيّه مىفرمايد: " اى برادر! به خدا سوگند! اگر در هيچ نقطهاى از دنيا، هيچ پناهگاه و جاى امنى نداشته باشم ، هرگز با يزيد بن معاويه بيعت نخواهم كرد! ". (3)
گرچه شرایط قیام مسلحانه برای امام سجاد فراهم نشد و حضرت قیام نکرد ، (4) اما امام با بیان جایگاه اهلبیت ،مظلومیت امام حسین و جنایات دشمن علیه حکومت مبازه کرد. مبارزه امام در قالب عزاداری ، خطبه خواندن ،سخنرانی و دعا ظهور نمود . (5)
پی نوشت ها:
1. بحار الانوار، ج 44، ص 325 .
2. عاشورا ، سعید داوری و مهدی رستمی ، ص 255-256 ، مدرسة الامام علی بن ابی طالب (ع) ، قم ، 1384 به نقل از بحار الانوار ،ج1، ص 184.
3. بحار، ج44، ص 329 .
4. سیره پیشوایان ، مهدی پیشوای ، ص239، موسسه امام صادق ، قم، 1379 .
5. همان، ص 259 .






