سلام چه كار كنم كه حس كنم خدا هميشه كنارمه
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
زنده نگه داشتن یاد خدا و احساس او در کنار خود ، در گرو اموری است:
1- شناخت خدا:
برای رسیدن به این حالت معنوی باید ایمان و معرفت را تقویت کرد. اصلیترین راه رسیدن به احساس حضور خداوند در زندگی، چیزی جز معرفت صحیح و تصور و شناخت حقیقی از حقتعالی (که همان هستی محض، فراگیری و یکدانه عالم است) نمیباشد. با ادراک وجود حقتعالی است که انسان در مییابد حقیقت تمامی زندگی است. حقیقت و مبدء وجودی انسان است و حقیقت هر چیزی است که وجود دارد.
اگر این حقیقت را باور نماییم و ببینیم که حقتعالی، همان هستی و وجودی است که بر درون و بیرون ما احاطه دارد و هر چه که هست، هستیاش وابسته به اوست و تأثیر هر چیز از سوی اوست، حضورش را در تمامی زندگی احساس مینماییم . همچون حضرت ابراهیم(ع) از سوزندگی مشکلات و حسدها و حسرتها نمیهراسیم . گلستان شدن زندگی در میان آماج خطرات را به چشم مشاهده میکنیم.
2- مراقبه و محاسبه:
در آغاز هر کاری کمی مکث کنید . اگر واجب است، حتما انجام دهید . اگر حرام است ،حتما ترک کنید . اگر نه حرام است و نه واجب ، در انجام و ترک آن مختارید . این سه چیز را قبل از انجام هر کاری مشخص کنید، سپس انجام دهید. اصل این توجه و مراقبه چندین فایده دارد:
اولاً، انسان به حرام نمیافتد . نیز واجبی از او ترک نمیشود.
دوم، انسان را از غفلت شبانهروزی میگیرد.
سوم، ترک حرام و فعل واجب به قصد قربت، عبادت به حساب میآید ،میتوان فعل تمام واجبات و ترک تمام محرمات را به قصد قربت انجام داد ،حتی افعالی که نه واجب هستند، نه حرام ، میتوان با قصد قربت آن ها را عبادی کرد، مثلاً خوابیدن با این قصد باشد که تجدید نیرو شود تا انسان عبادت خدا کند و... شب به محاسبه بنشیند که آیا مراقبه طول روز را خوب انجام داده یا نه. اگر خوب انجام داده و نه تنها در اول هر کاری مراقبه را انجام داده ، بلکه آن کار را طبق مراقبه انجام داده، مثلاً اگر در اول فهمید فلان کار حرام است، در عمل هم آن را ترک کرده یا اگر در اول فهمید واجب است، در عمل آن را انجام داده، شکر خدا را هر چند زبانی به جا آورد . اگر خوب انجام نداده ،علتیابی کند تا به مرور نقصها و علت عدم موفقیت را کشف کند تا بعد از سالها به جایی برسد که حتی یک گناه از او صادر نشود . خلاصه این که مدار مراقبه و محاسبه شما انجام واجبات و ترک محرمات باشد.
بنابراین مراقبه و محاسبه را باید جدی گرفت که از اساسیترین دستور های اخلاقی و سازنده میباشد.
3- نماز اول وقت:
اگر کار مهمی با نماز اول وقت در تعارض نباشد ، نماز اول وقت را ترک نکنید. روایات و نیز بزرگان نماز اول وقت را اکیدا سفارش کردهاند. هر نمازی دو وقت دارد: اول وقت و آخر وقت .پس اول وقت برتر و با فضیلتتر است. شایسته نیست که آخر وقت را وقت نمازش بگیرد ،مگر از روی علتی . آخر وقت فقط برای شخص بیمار و ناتوان و کسی که دارای عذری است میباشد . اول وقت خشنودی خدا را در بردارد، ولی آخر وقت عفو و گذشت خدا را.
4-انجام مستحبات نشاط آور:
از میان مستحبات از نمازهای نافله گرفته تا دعای کمیل و ندبه و... فقط آن هایی را انجام دهید که برای شما نشاط آور است . از تحمیل نفس بر مستحبات پرهیز کنید.
5- توسل به ائمه معصومین(ع):
گاهی مخصوصا به اقتضای حال و آمادگی دل به ائمه معصومین(ع) توسل جویید . توفیق و حاجات خود را از آن معادن کرم بخواهید.
6- دائمالوضو بودن:
سعی کنید همیشه وضودار باشید. اگر برای شب قبل از خواب وضو بگیرید ،کافی است . چنانچه نیمهشب برای کاری برخاستید و خواستید دوباره بخوابید ،وضو لازم نیست .
7- زیارت اهل قبور:
هفتهای یک بار به زیارت اهل قبور و شهدای عزیز بروید . اگر وقت خلوتی را انتخاب کنید تا تأمل بیش تری کنید و گذرا بودن دنیا بیش تر در دل تان جا افتد ، خیلی بهتر است . هدف این است که دل تکان بخورد و رغبت خود را به دنیا کم کند و به فکر آخرت و عالم قبر و قیامت بیفتد.
8- انجام واجبات:
رعایت تقوا و انجام تکالیف الهی در هر مرحلهای زمینه ساز درک بیش تر و توفیق افزونتر و توجه و تقرب والاتری به خدا خواهد بود: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ ؛ ای اهل ایمان! اگر پرهیزگار بوده و تقوای الهی پیشه کنید، خداوند برای شما نیروی تشخیص حق از باطل قرار داده ، بدیهای شما را پوشانده ، شما را بیامرزد . خداوند دارای فضل و رحمت بزرگ است.(1)
اگر قدمهای اولیه برداشته شود ، زمینهای برای دریافت برنامه ادامه مسیر فراهم میشود.
گر مرد رهی میان خون بایدرفت از پای فتاده ،سرنگون باید رفت
تو پای در راه نه و هیچ مترس خود راه بگویدت که چون باید رفت
« وَ الَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا ؛ کسانی که در راه ما تلاش نمایند ، ایشان را به راههای خویش هدایت میکنیم».(2)
9- پرهیز از همنشینی با اهل دنیا :
رسول اکرم فرمود: «به خاطر برخورد با اهل دنیا قلبم زنگار گرفته و مکدر میشود . برای جبران آن روزی هفتاد مرتبه استغفار میکنم». خداوند نیز میفرماید:
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلاَّ الْحَياةَ الدُّنْيا ؛ پس از کسانی که از یاد ما روی گرداندند و جز زندگی دنیا را نخواستند،دوری کن و روی بگردان.(3)
10- رفع موانع:
از طرف دیگر باید موانع ذکر را از خود دور کرد. خداوند به فرمایش قرآن مجید به بندگان نزدیک است. اما عواملی انسان را از خدا غافل میسازد.
یار نزدیک تر از من به من است وین عجب تر که من از وی دورم
امام سجاد(ع) در دعای ابوحمزة ثمالی میگوید: "کسی که به سوی تو حرکت کند، راهش نزدیک است . از خَلق خود محجوب نیستی، جز این که اعمال ایشان آنها را در برابر تو محجوب میگرداند". آن چه سبب میشود انسان از خدا و یاد او غفلت کند و حضور دائمی پروردگار را احساس ننماید، چیزی جز اشتغال انسان به خود نیست.
میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز
یکی از کارهای شیطان فراموشاندن (از یاد بردن) یاد خدا است. قرآن مجید میفرماید:
"اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ ؛ شیطان بر آنان غلبه کرد و آنان را از یاد خدا برد". (4)
پینوشتها:
1. انفال (8) آیه 29.
2. عنکبوت (29) آیه 69.
3. مجادله (58) آیه 19.
4. نجم (53) آیه 29.
