بعدازتوبه براي طلب بخشش ومغفرت بايدچيكار كرد&
با عرض سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
نامه شما قبل از هر چیز، نشان دهنده روح پاک و بی آلایش شما است. از این که در ایام جوانی در اندیشه ساختن روح و جان خویش برآمده اید تا با اراده قوی به وادی نور و پاکی قدم نهید، خرسندیم و به شما تبریک می گوییم. امیدواریم اراده پولادین خویش را به کار بسته و روح خود را از زندان گناهان رهایی بخشید.
خداوند در آیات بسیاری به گناهکاران و کسانی که به خود ستم کردند و خودشان را در معرض معصیت قرار دادند، سفارش به توبه کرده است تا رابطه بین خود و خدا را اصلاح کنند. خداوند همه گناهان آنان را خواهد بخشید. قرآن کریم در این باره می فرماید: «ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را میآمرزد؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است». (1)
آری، چه کسی در وفای به عهد راستگوتر از خداوند است. پس ای عزیز گرامی، بعد از توبه و عزم جدّی بر ترک گناه، باید به فکر جبران گناهان گذشته، یعنی ادای حق النّاس و حق اللَّه باشید.
گفتنی است که گناهان بر چند قسم است:
1. برخی گناهان، ناشی از ترک حق الله است، مانند ترک نماز و روزه.
2. برخی گناهان نیز حق النفس است، مثل خود ارضایی و زیان رساندن به خویشتن.
در این دو صورت (حق الله و حق النفس) با توبه و استغفار و جبران گذشته ها، گناه بخشیده می شود؛ به عبارت دیگر، اگر کسی که عبادتی را ترک کرده، قضای آن را به جا آورد و یا گناهی را که انجام داده، آن را ترک کند، توبه واقعی نموده است. پس در این دو صورت، با استغفار و دعا و اقرار و اعتراف به گناه فقط در پیشگاه خدا و طلب آمرزش و بخشش می توان گذشته را جبران نمود.
3. دسته سوم از گناهان، ناشی از عدم رعایت حق الناس است. در این مورد، باید رضایت مردمی را که مال یا حق آنان را ضایع کرده، جلب کند. از آن ها حلالیت بطلبد یا اگر بدهکاری دارد، به صاحبش بپردازد. چنانچه کاری را که موجب قصاص است، مرتکب شده، خود را تسلیم کند تا صاحب حق، قصاص یا عفو کند. اگر با زبان یا عمل، روح کسانی را آزرده و آبرو و حیثیت آنان را برده، در صورت امکان از آن ها رضایت بگیرد. اما اگر ممکن نیست، برای آنان دعا کند.
اگر برخی افراد را نمیشناسد یا مردهاند یا دسترسی به آنان ندارد، در امور مالی، مال را به فرزندان یا وارثان آنان بپردازد. اگر دسترسی به آنان هم ممکن نباشد، با اجازه مجتهد، از طرف آنان صدقه بدهد. در غیر امور مالی نیز باید در حق آنان دعا و استغفار کند و صدقه و خیراتی هدیه نماید.
بنابراین، بعد از توبه براي طلب بخشش و مغفرت باید در فکر جبران گذشته ها باشد. در این صورت است که خداوند توبه او را می پذیرد و او را مورد عفو و بخشش قرار می دهد؛ چنان که خود فرموده است: «وَ هُوَ الَّذِی یقْبَلُ التَّوْبةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یعْفُوا عَنِ السَّیئاتِ»؛ (2) «او است که توبه را از بندگانش پذیرا میشود و گناهان را میبخشد».
از آن جا که وعده خدا تخلف ناپذیر است، برای انسان یقین حاصل میشود که توبه با شرایط کامل، قبولی و بخشش خداوند را به دنبال دارد و تأخیری در آن راه نداشته و پذیرش توبه او نیازمند چیز دیگر نیست. امام علی (ع) میفرماید: «به هر کس چهار چیز اعطا شود، از چهار چیز محروم نگردد: هر کس دعا کرد، از اجابتش محروم نشد. هر کس توبه کرد، از قبولی آن محروم نگردید. هر کس استغفار کرد، از بخشش محروم نشد و هر کس شکر فرستاد، از افزون شدن نعمت محروم نخواهد شد». (3)
پینوشتها:
1. زمر (39) آیه 53.
2. شوری (42) آیه 25.
3. نهج البلاغه، ترجمه فیض الاسلام، کلمات قصار 130.
