كسي كه عمل زنا رو انجام ميده چه گناهي ميكنه وچگونه توبه اوقبول ميشه؟

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
زنا از گناهان کبیره است و آثار و عواقب بسیار خطرناک دنیوی و اخروی به دنبال دارد. گناه و کیفر زنا از نظر قرآن کریم آن قدر سنگین و شدید است که می فرماید: «و لا تقربوا الزّنا انّه کان فاحشة و ساء سبیلاً ؛ (1) یعنی به زنا نزدیک نشوید که کار بسیار زشت و بد مسیر و راهی است! ».
امام صادق (ع) می فرماید:
زنا شش اثر سوء دارد: سه اثرش در دنیا ظاهر می شود ، و سه اثر آن در آخرت گریبانگیر فرد می گردد. اما آثار دنیوی زنا عبارت است از : 1. آبرو و حیثیت فرد را می برد؛ 2. رزق و روزی را کم می کند؛ 3. مرگ را نزدیک می کند.
اما آثار اخروی آن عبارت است از : 4. خشم و غضب پروردگار را به دنبال دارد؛ 5. در عالم برزخ و قیامت از او حسابرسی سختی به عمل می آید. ( یعنی بر اساس عدالت با او رفتار می شود نه بر پایه عفو و رحمت ) 6. ورودش در آتش جهنم قطعی و یقینی و ماندگاریش همیشگی است . (2)
انجام عمل خلاف شرع موجب تباهی انسان و باعث فنا و هلاکت او است. امام باقر (ع) فرمود: "ما من نکبه تصیب العبد الا بذنب؛ (3) هیچ نکبتی دامنگیر شخص نمی شود . مگر به واسطه گناهی که مرتکب شده است".
پلیدی گناه مانع نورانیت دل و صفای باطن است.
علی (ع) می فرماید: کسی که به کرامت نفس و شرافت انسانی خود علاقه دارد ، حتماً باید از گناه بپرهیزد. (4)
آن حضرت در حدیث دیگری فرمودند : آزاد مرد کسی است که تمایلات شهوانی غیر مشروع خود را ترک کند. (5) و فرمودند : «ما زنی غیور قطّ ؛ (6) انسان با غیرت هرگز زنا نمی‏کند.
بنا بر این زنا و لواط و بی عفتی و بی بند و باری جنسی، فاسد کننده دنیا و آخرت است. کسی که مرتکب چنین اعمال شنیعي شده، واجب و لازم است فوراً توبه کند و به سوی خداوند باز گردد تا خود را از منجلاب بدبختی نجات دهد.
زیرا داروی گناهان استغفار و طلب عفو از پیشگاه ذات پاک الهی است. توبه که به معنی پشیمانی واقعی از معصیت است، موجب بخشش گناه شده و صفحه قلب را از آلودگی پاک و تیرگی را مبدّل به روشنایی می سازد. توبه زناکار، پشیمانى از گناه و عزم و ارداه جدّی بر ترک آن برای همیشه و سعى در استغفار مى‏باشد.
توبه هرگاه واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و انسان از کرده خویش پشیمان شود، مقبول درگاه خدا می شود . در آن صورت آثار و برکات توبه نمایان می گردد. پس توبه‌کار واقعی باید خود را از مجالس گناه دور نگه دارد . و از نزدیک شدن به هر کاری و عملی که گناه را وسوسه و تداعی می کند، برحذر باشد و همواره در صدد کسب رضای او باشد.
در این صورت خداوند نه تنها توبه را می پذیرد ؛ بلکه فرد توبه كننده را نيز دوست مي دارد.
پی نوشت‏ها:
1. اسراء (17) آیه 32.
2. العلامه المجلسی ، بحارالانوار، الناشر ، مؤسسه آل البیت ، قم ، سنه النشر ، 1404 ه ق ، ج 76، ص 22، حدیث 17.
3. محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، الناشر ، دارالکتب الاسلامیه ، طهران ، سنه النشر ، 1365 ه ش ، ج 2، ص 269، حدیث 4.
4. شیخ المفید ، الارشاد ، الناشر ، المؤتمر للشیخ المفید ، قم - سنه النشر ، 1413 ه ق ، ص 141.
5. محمد باقر مجلسی، بحارالانوار، ج 74، ص 237.
6. نهج البلاغه ، ترجمه فیض الاسلام ، کلمات قصار، شماره 297، ص 1222.