باسلام.فطرت پاک الهی که ذاتی وجود هر انسانی است اگر در اثر کثرت وتکرار گناهان وانحرافات از بین برود.آیا امیدی بربیداری و بازگشت آن هست با توجه به آیه14 سوره مطففین؟باتشکر لطفا منابع پاسخ را ذکر کنید.
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
گناهان هر چقدر که زیاد و بزرگ باشد، فطرت را مدفون می کند. اما نمی تواند آن را محو و نابود کند. از این رو طبق آیاتی از قرآن انسان همیشه باید به رحمت الهی امیدوار باشد.
آیه فوق در واقع دعوت به توبه است . به انسان ها هشدار می دهد که بیایید از گناهان خود دست بردارید و توبه کنید، چون ادامه گناه و اعمال زشت اثرش آن است که صفا و جلاى نفس را تيره كرده ، به آن نقش و صورتى مىدهد كه از درك و فهم حق مانع مىگردد.
" كَلَّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ؛(1)گناهان مانند زنگ و غبارى شد كه روى جلا و صفای دل هاشان را گرفت، و آن دل ها را از تشخيص خير و شر كور كرد .سرانجام كار كسانى كه مرتكب گناهان مىشوند، اين است كه آيات خدا را تكذيب نموده و آن را استهزا نمايند.
" زنگ بودن گناهان بر روى دل هاى آنان" عبارت شد از حائل شدن گناهان بين دل ها، و بين تشخيص حق . با این توضیح از آيه سه نكته استفاده مىشود:
اول : اعمال زشت نقش و صورتى به نفس مىدهد، و نفس آدمى را به آن صورت در مىآورد.
دوم : اين نقوش و صورتها مانع آن است كه نفس آدمى حق و حقيقت را درك كند، و ميان آن و درك حق حائل مىشود.
سوم : نفس آدمى بر حسب طبع اوليش صفا و جلايى دارد . با داشتن آن حق را درک می کند و از باطل تشخیص می دهد ، نيز خير را از شر تميز مىدهد:" وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها" (2)
سوگند به نفس آدمى و آن كس كه آن را منظم ساخته، سپس خير و شر را به او الهام كرده است.(3)
در آیه دیگر می فرماید : ان الله یغفر الذنوب جمیعا ؛(4) اگر کسی از گناه خود بر گردد و توبه کند، گر چه گناهان فراوانی انجام داده باشد ،خدا تمامی آن ها را می بخشد .
در آیه امیدبخش دیگری می فرماید : و لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ ؛(5) از رحمت الهى هيچ گاه مايوس نشويد" كه قدرت او فوق همه مشكلات و سختي ها است ، چرا كه تنها كافران بىايمان كه از قدرت خدا بىخبرند، از رحمتش مايوس مىشوند.
بنابراین گناهان فطرت را محو و نابود نمی کند. به همین خاطر گناهکار نباید از رحمت الهی ناامید باشد.آیه فوق دعوت به توبه می کند . آیات دیگر نیز تاکید فراوان دارند که گناهکار نباید از رحمت الهی ناامید باشند، گرچه گناه زیاد کرده باشد ،بلکه باید در صدد راه چاره ای برآید و از گناه خود برگردد .
پی نوشت ها:
1. نساء(4) آیه 18.
2. شمس(91) آيه 7 و 8.
3. ترجمه تفسیر المیزان ،ج 1،ص267.
4. زمر(39) آیه 53 .
5. یوسف(12) آیه 87.






