به نام خداوند یکتا
اینجناب سعید م ح متولد سال 1367 در مورد مساله ای بسیار مهم سوالی داشتم که به شرح زیر است :
من حدود 15 - 16 سالگی مرتکب کناهی کبیره شدم که تا به این روز از گفتن آن خوف داشتم و عزاب وجدان بسیار داشتم در حالی که اصلا آدم این کار نبودم ولی با یک فریب در این دام افتادم دختر عمه من که کمتر از 8 سال داشت را در دستشویی به او دست درازی کردم و آلتم را به او مالیدم . از ان به بعد چنین کاری نکردم و از شدت شرمندگی بسیار گریه کردم و از عزاب وجدان دردهای بسیار کشیدم و توبه ها بسیار کردم . ولی احساس میکنم از کسی باید حلالیت بگیرم ؟
چه خاکی به سرم کنم
خداوند خود مرا ببخشد
من از فرط شرمندگی و ناراحتی روز و شب ندارم کمکم کنید
چه باید بکنم
کمکم کنید ...
)):

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
خوشا آن دل که دارد قصد کویش خوشا آن دیده دارد عشق رویش
خوشا آن بنده شیرین زبانی که همواره بود در گفت و گویش
عذاب وجدان شما نشان می دهد که چراغ ایمان در خانه قلب تان روشن است . از وجدان بیدار و نفس لوّامه فعال برخوردارید. قدر این روحیه و وجدان بیدار را بدان . نگذار که با گناه این چراغ محبوب خدا خاموش گردد.
عزیز گرامی ! خدای مهربان دوست دارد که همه‏ بنده هایش، در مسیر حق و هدایت قرار گیرند . از تمام ظرفیت وجودی خود، برای دستیابی به سعادت و خوشبختی شان استفاده کنند؛ مگر این که انسان، خودش مانع از مهربانی و لطف خدا شود و باعث محرومیت خویش گردد. از این رو راه توبه و بازگشت را برای آنان گشوده است. آیا نشنیده ای کلام نوازشگر او که به حبیبش محمد مصطفی (ص) فرمود: از طرف من به بندگانم بگو :
ای بندگان من ، ای کسانی که (با گناه و معصیت‌ها) بر خود ستم روا داشته اید ! از رحمت خداوند نومید نشوید که خداوند(در صورت توبه کردن ) همه گناهان را می‌آمرزد، چه این که او بخشنده و مهربان است"(1) پس ندای حضرتش را بشنو که از سر لطف می گوید :
غرق گنه نا امید مشو ز دربار ما که عفو کردن بود، در همه دم کار ما
بنده شرمنده تو، خالق بخشنده من بیا بهشتت دهم، مرو تو در نار ما
راه توبه به روی همه گناهکاران ، باز است، زیرا خداوند غفور و رحیم است: در صورت پشیمانی از گناه و توبه و استغفار ، خداوند همه گناهان را می آمرزد،
با توبه حقیقی نه تنها آثار وضعی وتکلیفی گناه محو می شود و گناهکار از گناهان پاک می گردد، بلکه گناهکار توبه کننده محبوب و دوست خدا می شود! چه این که خود فرمود: اِنّ الله یحبّ التوابین(2)؛ خداوند توبه کنندگان را دوست می دارد.
کسی که دوست و محبوب خدا شد، خدا عزیزش می دارد ؛ همه گناهان کبیره و صغیره او را می بخشد. آبروی دوستش را حفظ می کند .
لازم نیست از کسی جز خدا حلالیت طلب کنی . هرگز گناه خود را با کسی جز خدا در میان نگذار . کسی جز خدا را از گناهان و اسرار درون خود با خبر نکن . به دریای لطف بی ساحل خدا امیدوار و دلخوش باش .
پی نوشت ها :
1. زمر ( 39) آیه 53.
2. بقره ( 2) آیه 222.