غیبت

پرسش 1:
غيبت
شرح :
سلام
1. اگر به محلي داريم مي رويم ، قبلش يک شخصي از روحيات طرف مقصد بگويد غيبت است مثلا طرف توقعي مي باشد .موظب رفتارت باش
پاسخ:
با سلام و تشکر به خاطر ارتباطتان با اين مرکز !
در صورتي که دانستن خصوصيات روحي فرد مورد نظر لازم باشد و براي انجام برخي از کار ها نياز به دانستن روحيات او باشد، گفتن خصوصيات روحي آن فرد اگر عيب حساب شود، به مقداري که نياز و ضرورت باشد، اشکال ندارد. و بيش از مقدار نياز و ضرورت گفتن و گوش دادن به آن جايز نيست.
اما اگر دانستن خصوصيات روحي فرد مورد نظر نياز نباشد ، گفتن خصوصياتي که عيب حساب شود ، جايز نيست . (1)
پي نوشت:
1. سؤال تلفني(7746666-0251) از دفتر آية الله خامنه اي.
پرسش 2:
هم کلاسي با من طرح دوستي ريخت که فکر بد داشت و اين فکر بد توسط يکي از دوستان ديگرم به من گفته شد ، آيا در جريان قرار دادن من توسط دوستم غيبت است با توجه به اين که کمي از خصوصيات اون را به من گفت و من بهش گفتم که غيبت نشود؟
پاسخ:
در فرض سؤال که دوست شما از افکار بد کسي که قصد طرح دوستي با شما را داشته است ، به شما گفته است تا افکار آلوده او روي شما اثر منفي نگذارد، به مقداري که مورد نياز بوده است تا شما متوجه خود و رابطه خود بشويد ، اشکال ندارد و اگر بيش از آن مقداري که شما متوجه موضوع شده ايد ، بوده است، مقدار زيادي که از عيب هاي او گفته شده باشد، غيبت و حرام مي باشد . (1)
پي نوشت:
1. سؤال تلفني(7746666-0251) از دفتر آية الله خامنه اي.
پرسش 3:
شنيدم اگر دو نفر از اوضاع و احوال شخص سومي کاملا آگاه باشند و اين دو نفر پشت سر او نفر سوم به درست نه به دروغ حرف بزنند ، غيبت نيست ؛ چون عملا چيز جديدي به اون دو نفر اضافه نمي شود . ممنون
پاسخ:
اگر قصد اهانت و نقص وارد کردن بر طرف نداشته باشند و حرف زدنشان بطور قهري هم تنقيص حساب نشود، غيبت محسوب نمي شود ؛ و گر نه حرام است.
در گناهان کبيره چنين آمده:
قسم سوم نقل عيب كسى نزد ديگرى است که آن را مي داند. در اين صورت اگر گوينده در مقام سرزنش و مذمت كردن باشد، قطعاً حرام است، هر چند غيبت بودنش مشكوك است، زيرا اين نقل موجب اذيت و اهانت به مؤمن است كه شكى در حرمت آن نيست . و اگر در مقام مذمت و اهانت نباشد ، ليکن قهرا مذمت شود ،اين هم حرام است ؛ مثلا بگويد: فلان شخص که مادرش بد عمل بوده است . (1)
پي نوشت :
1. آية الله دستغيب ، گناهان کبيره ، ج2 ، ص 177.