پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
خداوند منان در آيات 13 و14سوره واقعه مي فرمايد:
« ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ-وَ قَلِيلٌ مِّنَ الاَْخِرِينَ؛گروه زيادى (از آن ها) از امّت هاى نخستين اند، و اندكى از امّت آخرين» .
طبق دو آيه 13 و 14 گروه زيادى از مقربان از امت هاى پيشينند. تنها كمى از آن ها از امت محمد (ص) مىباشند.
مراد از اولين و آخرين در آيه 13 و14 ( ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ قَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ) اين سوره چیست؟
كلمه" ثلة"به معناى جماعت بسيار انبوه است. مراد از كلمه" اولين" امتهاى گذشته انبياى سلف است. مراد از كلمه" آخرين" امت اسلام است، چون معهود از كلام خدا همين است، كه هر جا سخن از اولين و آخرين گفته منظورش از اولين، امتهاى گذشته، و از آخرين امت اسلام است، بنا بر اين معناى آيه مورد بحث اين شد كه: مقربان از امتهاى گذشته جمعيت بسيارى بودند، و از اين امت جمعيت كم ترى.(1)
چگونه اين مساله با اهميت فوق العاده امت اسلامى سازگار است، با اينكه خدا امت حضرت محمد(ص) را بهترين امت خطاب كرده و فرموده:" كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ" ...؟(2 )
پاسخ با توجه به دو نكته ذيل روشن مىشود:
نخست: منظور از مقربان همان سابقون و پيشگامان در ايمانند. مسلّم است كه در امت اسلامى پيشگامان در پذيرش اسلام، در صدر اول گروه اندكى بودند كه نخستين آن ها از مردان على (ع) و از زنان خديجه(س) بود ، در حالى كه كثرت پيامبران پيشين و تعداد امت هاى آن ها و وجود پيشگامان در هر امت، سبب مىشود كه آن ها از نظر تعداد فزونى يابند.
ديگر اينكه كثرت عددى دليل بر كثرت كيفى نيست. ممكن است تعداد سابقون اين امت كم تر باشند ، ولى از نظر مقام بسيار برتر، همان گونه كه در ميان خود پيامبران نيز تفاوت است: تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ؛ بعضى از رسولان را بر بعض ديگرى برترى داديم.(3)
ممكن است بعضى از مؤمنان در زمره پيشگامان در ايمان نباشند، اما داراى صفات و ويژگي هاى ديگرى باشند كه آن ها را همرديف سابقون قرار مىدهد . از نظر پاداش و اجر همرديف آن ها هستند. در بعضى از روايات از امام باقر (ع) نقل شده : ما پيشگامان پيشگام، و ما آخرون هستيم.( 4)
پی نوشت ها:
1.المیزان ،ج19 ،ص 208.
2.آل عمران(3) آیه 110.
3. بقره(2) آیه 253.
4. تفسير نمونه، ج23، ص 207.
