با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
شيعه يعني پيرو واقعي ائمه (ع) و براي شناخت آن علايم و نشانههايي از طريق خود معصومين (ع) در روايات بيان شده است كه از مهمترين آن ها انجام واجبات و ترك محرمات و در مرحله بعدي انجام مستحبات و ترك مكروهات، همچنين متخلق شدن به صفات پسنديده است.
امام صادق (ع) شيعه واقعي را چنين معرفي ميكنند:
«شيعتنا اهل الورع و الاجتهاد و اهل الوفاء و الامانة و اهل الزهد والعباده، اصحاب احدي و خمسين ركعة في اليوم و الليلة، القائمون بالليل، الصائمون بالنهار، يزكون اموالهم و يحجون البيت و يجتنبن كل محرم ؛ (1) شيعيان ما اهل پارسايي و سختكوشي [در عبادت] هستند، اهل وفاداري و امانتدارياند. اهل زهد و عبادتاند. آنانند كه در شبانهروز 51 ركعت نماز ميگزارند. شبها را به عبادت سپري ميكنند و روزها را به روزهداري. زكات اموال خود را ميپردازند و از هر حرامي دوري ميكنند.»
امام باقر (ع) نيز فرمودهاند:
«ما شيعتنا الا من اتقي اللَّه و اطاعه و ما كانوا يعرفون الا بالتواضع و التخشع و اداء الامانه و كثرة ذكر اللَّه ؛ (2) شيعه ما كسي نيست. مگر كسي كه از خدا بترسد و او را فرمان برد . آنان جز با فروتني و خاكساري و امانتداري و بسياري ياد خدا شناخته نميشوند.»
امام صادق (ع) می فرماید :
«امتحنواشیعتنا عند مواقیت الصلوة ، کیف محافظتهم علیها و الى اسرارنا کیف حفظهم لها عند عدوّنا و الى اموالهم کیف مواساتهم لاخوانهم فیها؛ (3) شیعیان ما را در اوقات نماز امتحان کنید که چگونه به آن اهمیّت مى دهند، و این که چگونه اسرار و مقامات ما را نزد دشمنان بازگو نمى کنند . همچنین با اموالشان امتحان کنید که چگونه به دیگر برادرانشان کمک مى کنند.»
امام حسن عسكرى عليه السلام مىفرمايد:
«إنَّ شِيعَتَنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَا فِى جَمِيعِ أوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا فَأولئِكَ شِيعَتُنَا فَأمّا مَنْ خَالَفَنَا فِى كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَيْسُوا مِنْ شِيعَتِنَا ؛ (4) شيعيان ما كسانى هستند كه از سنّت هاى ما پيروى كرده و تمام اوامر و نواهى ما را اطاعت مىكنند، پس اينان شيعيان ما هستند و امّا كسانى كه در بسيارى از چيزهايى كه خداوند واجب كرده، ما را مخالفت مىكنند ، از شيعيان ما نيستند.»
براي آگاهي بيشتر؛ ر. ك: 1. فضائل الشيعه، شيخ صدوق؛ 2. صفات الشيعه، شيخ صدوق.
پی نوشت ها:
1. محمد بن الحسن الحر العاملي، وسائل الشيعة ، مؤسسة آل البيت، قم، 1409 ه. ق، ج4 ،ص 58.
2. ثقة الإسلام الكليني، الکافی دار الكتب الإسلامية ، طهران، 1365 ه. ش ،ج2 ،ص 74.
3. علامه مجلسی، بحار الانوار ، چاپ بیروت ،ج 65 ،ص149.
4. همان، ص 162.
