جنگ طبرستان

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
برای رسیدن به حقیقت و حوادثی که در تاریخ آمده، باید با شناخت دقیق از اوضاع و احوال آن زمان ، عواملی که موجب بروز حادثه شده، نیز اموری را که موجب شکست‌ها و پیروزی‌ها می‌شود، و بدون پیش‌داوری، مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. از اموری که می‌تواند به انسان کمک کند که آیا فلان فرد چنین کاری انجام داده یا نه، شناخت ابعاد وجودی وی است.
اگر منصفانه زندگی امام حسن و امام حسین(ع) را بررسی کنیم ، یقین پیدا می‌کنیم که آن دو بزرگوار هرگز کاری که بر خلاف کرامت انسانی و ارزش‌های اخلاقی باشد، انجام نمی‌دهند.
اگر مطلبی از آنان در تاریخ نقل شده که بر خلاف معیارهای انسانی باشد، قطعاً اشتباه در تاریخ رخ داده، یا به جهت برخی اهداف قومی و تعصبات بی‌جا نقل شده است.
امام حسن و امام حسین (که تربیت شده مکتب علی(ع) هستند) هرگز دست به کشتار انسان‌های بی‌گناه نمی‌زنند. بنابر این این مطلب که امام حسن و امام حسین (ع) در فتح ایران دست به کشتار ایرانیان زده اند، خلاف داده های تاریخ و شان آن بزرگواران می باشد. افزون بر آن از منابع معتبر استفاده می‌شود که امام حسن و امام حسین(ع) در فتح ایران شرکت نکرده‌اند. بنابر نقل ابن اثیر، ابن خلدون، سید هاشم معروف الحسنی و همچنین باقر شریف قرشی، حسن و حسین(ع) بعد از پیامبر در هیچ فتحی شرکت نداشتند...(1)
بیش تر مطالبی که مورخان در باره جنگ‌های صدر اسلام نوشته‌اند، از تاریخ طبری می‌باشد، که پذیرش هر کدام نیاز به بررسی دقیق دارد.
طبری مطالب تاریخی را از راویان مختلف نقل می‌کند که برخی دروغگو و غیر موثق بوده‌اند، از جمله سیف بن عمر که خیلی از مطالب مربوط به جنگ‌های ایران و عرب‌ها و مطالبی را که از علی و فرزندان وی در این باره نقل شده، از طریق وی است.
جواد علی (از مورخان) معتبر می‌گوید: طبری در استفاده از مآخذ، اصول اهل حدیث را در نظر نگرفته و از چهره‌های ضعیف هم روایت کرده است. او روایات سیف بن عمر را که متهم به زندقه است و خود طبری هم نظر مساعدی نسبت به وی ندارد، نقل می‌کند.( 2) بر این اساس اگر در برخی از منابع سخن از شرکت امام حسن و امام حسین (ع) در جنگ ایران و مسلمانان آمده است، واقعیت ندارد .
پی‌نوشت‌ها:
1. احمد زمانی، حقایق پنهان، ص 117،دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، مرکز انتشارات، 1380.
2. رسول جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا ، ص 124،سال انتشار : 1373ش، ناشر : سازمان چاپ و انتشارات.