حرمت مرجع

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
بر اساس روایات، علما و فقها و ولی فقیه جامع الشرایط در زمان غیبت حضرت بقیه الله به عنوان نیابت عام از سوی امام زمان(ع) برای بیان و اجرای احکام شرعی مأموریت دارند . در این باره تنها به ذکر یک روایت اکتفا می‌شود :
«من کان ممّن قد روى حدیثنا و نظر فی حلالنا و حرامنا و عرف أحکامنا فلیرضوا به حَکَماً، فإنّی قد جعلته علیکم حاکماً فإذا حکم بحکمنا فلم یقبل منه فإنّما استخفّ بحکم الله وعلینا ردّ والرادّ علینا، الرادّ على الله وهو على حدّ الشرک بالله؛(1)
کسی که از شما احادیث ما را روایت می‌کند ، در حلال و حرام ما صاحب نظر است ، احکام ما را می‌داند ، باید او را به عنوان حاکم بپذیرید . ما او را حاکم بر شما قرار دادیم، پس هرگاه به حکم ما حکم کرد و حکم او را نپذیرفتید، حکم خدا را سبک شمرده‌ و ما را رد نموده‌اید . ردّ ما ردّ خداوند و در حد شرک به خدا است».
طبق این احادیث، فقهای جامع الشرایط به نیابت عام از سوی حضرت دارای اختیار در حکومت بر جامعه اسلامی اند . این از حوزه ولایت تشریعی است . ربطی به امور تکوینی ندارد .
غیبت کردن و اهانت هر مومنی حرام است ،چه رسد به غیبت و اهانت به مراجع . قطعا این کارها حرام است . حفظ حرمت آنان واجب است .مراجع پاک و با تقوا در زمان غیبت حکم جانشینی امام زمان (ع) را دارند .گذشته از جنبه شخصی ،جنبه امامت و پیشوایی بر مسلمانان ،مقام و منصب بس مهمی است که نباید وجهه اینان را کم رونق نمود و یا به آنان اهانت کرد . البته نقد و بحث و بررسی دیدگاه های علمی بحث جداگانه است.

پی‌نوشت‌:
1. کافی، ج 1، ص 67، حدیث 10.