دینی

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
مايع يا ترشحي كه بعد از چت كردن و صحبت با جنس مخالف خارج مي‌شود. فقط در صورتي مني محسوب مي‌گردد كه شما به اوج لذت جنسي (ارگاسم) رسيده باشید . معمولاً چنين امري به صرف چت يا صحبت به وقوع نمي‌پيوندند و شما در اين گونه رفتارها به هيچ وجه به اوج لذت جنسي نمي‌رسيد . هر گونه ترشحي قبل از اوج لذت محكوم به طهارت است و نه غسل مي‌خواهد و نه وضو را باطل مي‌كند . معمولاً دختران در دوران تجرد تجربه‌اي از حالت اوج ندارند و بيشتر آن چه كه تجربه مي‌كنند ، تجارب قبل از اوج است.
ناگفته پيداست هر صحبت يا چت تحريك‌زا موجبات خروج ترشحات جنسي از واژن را فراهم مي‌آورد ؛ولي اين ترشحات به همان دلایلی كه در پيش گذشت، پاك مي‌باشند.
در خود ارضايي نيز وضعيت به همين منوال است و اگر فرد به اوج لذت جنسي نرسد ، و در عين حال مايعي از او خارج گردد، اين مايع مني نيست و موجبات غسل جنابت را فراهم نمي‌آورد . خود ارضايي صد درصد حرام است ؛ ولي هر ترشحي كه پس از خودارضايي بيرون مي‌آيد ، مني نيست و باعث وجوب غسل جنابت نمي‌گردد.
نكته بسيار مهم اين است كه شما بايد يقين كنيد که به اوج لذت جنسي رسيده‌ايد و مايعي پس از آن از شما خارج شده است - كه شرايط مذكور در رساله را داشته باشد - پس اگر شما شك داشته باشيد كه به اوج لذت جنسي رسيده‌ايد يا نه و یا اصلا مني خارج شده است يا نه ؛ غسلي بر شما واجب نيست.
غسل بر اساس شك و گمان نيز از اساس باطل است؛ چرا كه غسل فقط وقتي واجب مي‌گردد كه فرد يقين به ارگاسم و خروج مني نمايد.
فكر مي‌كنم اين فرض شما كه پس از غسل، تازه مني بيرون بيايد فرض محالي است و مني يا بعد از ارگاسم بيرون مي‌آيد يا اگر نيامد بعد از غسل هم بيرون نمي‌آيد. اگر ترشحي بعد از غسل ديديد آن ترشح محكوم به طهارت است و نيازي به غسل مجدد نيست.
اما توصيه مي‌شود در حد امكان از هر گونه ارتباط ديداري ، شنيداري و نوشتاري تحريك‌زا با جنس مخالف بر حذر باشيد و به هيچ وجه خود را در اين امر دست و پا بسته فرض نكنيد . شك نكنيد كه شما از پاك‌ترين دختران اين مرز و بوم مي‌باشيد و نوشته‌تان چيزي جز پاكي و طهارت درون شما را منعكس نمي‌سازد.
قدر عفت و پاك‌دامني خود را بدانيد و با ارتقاء سطح عزت نفس و اعتماد به نفس از رفتارهاي تحريك‌زا دوري بجوييد.
ازدواج پاك شما در آينده‌اي نزديك با تداوم همين مجاهدت 2 ماهه رقم خواهد خورد . دو ماه پاكي چيز كمي نيست و نبايد به همين سادگي از كنار آن گذر كنيد.
در ادامه توجه شما را به مقاله ای در زمینه ترک خودارضایی جلب می نمایم:
1. اضطراب نقش مؤثری در تشدید قوای جنسی دارد . در تولید نیاز جنسی کاذب سهم به سزایی دارد. ارضای جنسی تا حدودی برای کاهش اضطراب مفید است. اگر ارضای جنسی از طریق حرام (مانند استمنا) صورت گیرد، با این که به صورت موقت از اضطراب می‌کاهد، ولی پس از مدت کوتاهی به خاطر تشدید احساس گناه سطح اضطراب را دوچندان می‌کند. با این وصف اضطراب هم علت و هم معلول استمنا محسوب می‌گردد.
2. همان طور که اضطراب در گرایش به خودارضایی مؤثر است، کاهش اضطراب از طریق ورزش سنگین منظم، تنفس عمیق 25 تا 30 بار در روز، تن‌آرامی (ریلکسیشن) و داروهای گیاهی و شیمیایی سهم بسزایی در کاهش میل به خودارضایی دارد.
3. به هیچ وجه خود را ناپاک ندانید. دختر مؤمنی هستید که به هر دلیلی دچار یک کژ رفتاری گشته‌اید. هیچ‌گاه خودتان مساوی با رفتار ناشایست خود ندانید. در پیشگاه خداوند عزیز و دوست داشتنی هستید. برای جبران گناهان ریز و درشت راه روی همه بندگان باز است؛ زیرا رحمت و بخشایش الهی بسیار بزرگ و گسترده تر از هر گناهی است.
4. احساس گناه اگر چه به معنای بیداری وجدان و نفس سرزنش گر انسان است و مطلوب است، اما احساس افراطی به هیچ وجه مطلوب خدا و دین نیست، بلکه احساس گناه فزاینده در راستای وساوس شیطانی است. احساس گناه یکی از بزرگ‌ترین منابع اضطراب‌زاست. می‌توان دریافت که احساس گناه بیش از حد زمینه‌ای برای خودارضایی بیش تر فراهم می‌آورد، پس با بالا بردن سطح عزت نفس و اعتماد به نفس و امید به لطف و بخشش بیکران الهی به تعدیل احساس گناه بپردازید. احساس گناه اگر چه نشان از بیداری نفس لوامه و وجدان پاک شما دارد و این بسیار خوب است، اما این احساس تا حدی خوب و مفید که فرد را به سمت جبران خطاها از طریق انجام اعمال نیک و خداپسندانه رهنمون سازد، و احساس گناه اطرافی و خودسرزنشی بیش از حد که تمام خوشی را از انسان بگیرد، به هیچ روی مطلوب نبوده و با ایجاد اضطراب ناخواسته و ندانسته به گناه بیش تر سوق می دهد.
5. برای کاهش اضطراب و افکار وسواس‌گونه به روانپزشک مراجعه نمایید . در برخی موارد دارو درمانی سبک بسیار مؤثر است.
6. مانند یک محقق دست به تحقیق در زمینه افکار، احساسات و رفتارهای انگیزاننده میل به خودارضایی در خود بزنید. در طی مدت یک ماه مراحل آغاز تا پایان یک وهله خودارضایی را در برگه‌ای یاد داشت نمایید . این کار را برای وهله‌های دیگری که اتفاق می‌افتد، تکرار کنید. زمان و مکان و شرایط جسمی و روحی در قبل و بعد از خودارضایی را ثبت نمایید. در طی یک ماه ببینید یک وهله خودارضایی با چه فکری آغاز می‌گردد، سپس این فکر مزاحم چه احساس در شما برمی‌انگیزد و این احساس چگونه به رفتار خودارضایی در شما می‌انجامد، همچنین معمولاً در چه زمانی‌هایی و در چه مکان‌هایی و در چه شرایط جسمی ـ روحی میل به خودارضایی در شما تشدید می‌گردد.
پس از پایش و رصد روانی یک ماهه به تجزیه و تحلیل و جمع‌بندی نتایج بپردازید . از نتایج این تحقیق می‌توانید راهکارهای کارآمد ترک یا لااقل تعدیل خودارضایی را استخراج نمایید، مثلاً وقتی که اعصاب تان خرد است، وقتی که دوستان متأهل خود را می‌بینید، وقتی که با مادرتان جر و بحث می‌کنید، وقتی که اضطراب امتحان دارید، یا وقتی که به پسر یا فیلم یا تصویر خاصی می‌اندیشید.
عیناً همین قضیه در زمینه مکان‌های تحریک‌زا تکرار می‌گردد. وقتی در اتاق خواب هستم، وقتی تنها در خانه هستم، وقتی دستشویی می‌روم و...
از سوی دیگر نگاهی موشکافانه به پرونده گذشته خودارضایی خویش بیفکنید، ببینید در چه شرایطی توانسته‌اید بر خودارضایی فایق آیید. با چه تکنیک‌های فاصله بین وهله‌های خودارضایی را افزایش داده‌اید، چه زمانی برای ترک کوتاه مدت یا دراز مدت خودارضایی موفق بوده‌اید.
در این مرحله نیز تحقیق نیز به تجزیه و تحلیل و جمع‌بندی نتایج بپردازید. پایش روانی دست شما را برای اتخاذ یک راهکار مناسب باز می‌کند.
7. خودارضایی نوعی اعتیاد روانی محسوب می‌گردد . در برخی جهات شباهت زیادی با انواع دیگر اعتیاد (مانند مواد مخدر و الکل و...) دارد.
همه متخصصان درمان اعتیاد در این موضوع هم‌ عقیده اند که بازگشت ناخواسته به شرایط قبل امری طبیعی و یکی از مراحل درمان محسوب می‌گردند. بسیاری از معتادانی که اقدام به ترک کرده‌اند ، در طول فرایند درمان ناخواسته دچار لغزش‌های رفتاری می‌گردند . لغزش‌های رفتاری به هیچ وجه به معنای شکست درمان نیست. یکی از علت هایی غلطیدن دوباره به اعتیاد قبلی، قرار گرفتن در محیطی است که در آن جا اعتیاد زیاد اتفاق افتاده بود.، مثلاً یاد‌آوری یک صحنه خاص، یا قرار گرفتن در مثلاً حمام و هنگام شستن آلت و ...، به همین خاطر بسیار توصیه می شود که در آن شرایط خاص قرار نگیرند.
در هر حال لغزش‌های غیر اختیاری طبیعی است . نباید به بزرگ‌نمایی آن پرداخت. متأسفانه در افرادی که به خود درمانی اعتیاد می‌پردازند و از نعمت هدایت درمانگر محرومند، هر گونه بازگشت را به منزله شکست قطعی در درمان تلقی می‌کنند. این باعث توهم عدم کنترل و بی‌ارادگی فرد می گردد. این تصور آسیب‌زا، فرد را از ادامه درمان مأیوس می‌سازد ، در حالی که درصد پیشرفت درمان فرد بسیار بالاست.
اگر نیک بنگرید، با کمی واقع‌نگری می‌توانستید لغزش‌های هر از گاهی خود را با دیدی مثبت‌تر مدیریت نمایید.
8. منصف باشید . همان طور که به تنبیه ذهنی ـ عملی خودارضایی خویش می‌پردازید، به تشویق ذهنی ـ عملی موفقیت‌هایی هرچند اندک خود در ترک خودارضایی بپردازید.
اگر حتى یک روز هم در ترک موفق بودید، با کمال سخاوت به تشویق خود بپردازید. خود تشویقی می‌تواند علاوه بر ارتقای سطح اعتماد به نفس و عزت‌نفس به کاهش اضطراب شما کمک شایانی کند. خود تشویقی می‌تواند به صورت کلامی یا غیر کلامی (مانند خرید یک بستی یا دیدن یک فیلم جذاب یا سجده شکر و ...) باشد.
9. با پرهیز از هر گونه خودسرزنشی و خود ملامت‌گری به یادداشت نکات مثبت خود بپردازید. هزاران نکته مثبت دارید که نباید با بزرگ نمایی نکات منفی‌تان به بوته فراموشی سپرده شود. ارزشمندی تان نسبت به خود کمک موثری در ترک این گناه فراهم می آورد.
10. برای 24 ساعت خود برنامه‌ریزی سبک و سهل الوصول انجام دهید. با اشتغال ذهنی به امور مثبت از هر گونه اشتغال فکری به تفکرات تحریک‌زا پرهیز نمایید. وقت فراغت برای خود قرار ندهید و بی خود در جاهای تحریک کننده مانند اینترنت پرسه نزنید. با وجود آماده بودن شرایط محیطی و...، ترک گناه بسیار مشکل و حتی نامقدور است.
11. سعی نمایید از تکنیک‌های انزجار درمانی و شرطی‌زدایی استفاده کنید. لذت کاذب خود ارضایی را با یک امر منزجر کننده ذهنی مانند تصور صحنه تهوع‌آور یا خوردن داروی تلخ پیوند بزنید و با آن تداعی نمایید یا آن که فرایند شرطی شده (اضطراب - خودارضایی) را به (اضطراب - ورزش یا تفریح سالم، تنفس عمیق، رفتن به سر یخچال و آب خوردن و...) تبدیل نمایید.
12. به هیچ وجه خود را دست و پا بسته فرض نکنید. بدانید صدها هزار توانسته‌اند که ترک کنند و شما از آنان مستثنا نیستید.
برای استفاده بهینه از فرصت ها و کاهش اعتیاد به اینترنت که باعث مشکلاتی در شما شده است، راهکارهای زیر پیشنهاد می شود :
1. فهرست 10 فعالیتی که به خاطر استفاده از اینترنت از دست می رود تعیین کنید:
وقت همراه با خانواده ، کارهای روزمره ، خواب، تماشای تلویزیون ، وقت با دوستان، ورزش ، رویدادها و مراسم اجتماعی و مذهبی
2. زمان صرف شده را ارزیابی کنید:
یادداشت واقعی روزانه ، برای یک هفته به فرد کمک می کند میزان و جهت واقعی وقتی را که مصرف می شود بفهمد. این تمرین افکار برای وارد شدن در شبکه را مشکل می کند ؛ اتاق گپ چند ساعت در هفته وقت صرف می شود و کدام اتاق ها ؛ بازی های تعاملی چند ساعت و در کدام بازی ها ؛ پست الکترونیک چند ساعت و چندنامه فرستاده یا دریافت؛ گروهای خبری چند ساعت و از چه گروهایی ؛ وب گستره جهان و کاربرد های دیگر.
3. تکنیک های مدیریت استفاده از وقت :
ایجاد یک فعالیت جایگزین مانند سرگرمی یا فعالیتی که همیشه می خواستید به جای بعضی از ساعت های صرف شده ،انجام بدهید. هر چه کار خوشایند دیگری در روز داشته باشید ، احتمال کمتری وجود دارد که به اینترنت برگردید . الگوی کاربردی خود را شناسایی کنید : چه روزهایی معمولا وارد اینترنت می شوید؟ چقدر در هر جلسه؟ در کجا معمولاً از رایانه استفاده می کنید؟ برای شکست عادت های خود خلاف آن ها را انجام دهید.
4. بازدارنده های بیرونی پیداکنید:
چیزهایی واقعی را که دوست دارید انجام بدهید ، مورد استفاده قرار دهید و آن را به عنوان تشویق کننده ، موقعی که در اینترنت نیستید ، قرار دهید و زمان بندی رفتن به اینترنت را درست قبل از آن قرار دهید. اگر این کار اثر بخش نباشد ، چرا که معمولا از آن چشم پوشی می کنید، از یک ساعت زنگ دار برای موقعی که باید آن را تمام کنید، استفاده کنید. آن را چند قدم دورتر از رایانه قرار دهید تا برای قطع کردن صدای آن مجبور شوید از جای خود بلند شوید
5. در زندگی واقعی حامی پیدا کنید:
اکثر افرادی که به اینترنت معتاد هستند، از خانواده ، دوستان ، فعالیت های اجتماعی ، و سرگرمی هایی که از آن لذت می برند بریده اند .سعی کنید عمدا دوباره به آن ها بپیوندید.
6. تسهیل کننده های رفتار اعتیادی خود را شناسایی کنید:
احساس خودتان را در موقع رفتن به اینترنت در نظر بگیرید و ثبت کنید (پیش از این که به اینترنت بروم، احساس...می کنم). (وقتی وارد برنامه مورد علاقه ام می شوم ، احساس ... می کنم ) برخی پاسخ های احتمالی ممکن است در آرامش ، هیجان زده ، حمایت شده ، خوشحال ، اعتماد به نفس شایسته ، قابل احترام و... باشد. این دو را مقایسه کنید و ببنید که چه چیزهایی را از دست می دهید و چه چیزهایی را به دست می آورید.
7. برای خود کارت های خاطر نشان بسازید:
فهرستی از پنج مشکل عمده ناشی از اینترنت ، فهرستی جداگانه از فواید قطع رابطه با اینترنت بنویسید. این فهرست ها را بر روی کارتی منتقل کنید و آن را در جیب یا کیف خود بگذارید . هنگامی که بین کار مهم و ورود به اینترنت یکی را می خواهید انتخاب کنید، کارت را بیرون بیاورید که مشخص می کند که چکار باید بکنید . مثلا مشکلات اینترنت ممکن است به دست نیاوردن شغل، از دست دادن خواب ، روبرو شدن با اضطراب، سرد بودن با فرد مورد علاقه و ....
منافع کاهش دادن ممکن است : بهتر بودن ، استراحت کافی، صرف وقت برای دوستان حقیقی و ...، باشد.
8. گام های واقعی برای از بین بردن مشکل بردارید:
برای بهبود از اعتیاد به اینترنت تدریجا ساعت استفاده را کم کنید . جدول زمان بندی خود را عوض کنید .
9. به پیام انکار گوش کنید:
مانند تمام معتادان ، معتادان به اینترنت نیز به علت انکار مشکل ، در مقابل کمک گرفتن ، مقاومت می کنند. افکار انکار عبارتند از : تنهایم بگذارید، به خودم مربوط است، چیز مهمی نیست، چند ساعت خوابم را از دست می دهم ،و ... .
انکار ، اغلب مربوط به نیاز فرد برای فرار کردن از چیزی در زندگی روزمره است.
10. برای کاهش اضطراب و افسردگی از روش هایی مانند: ورزش ، تمرین تنفس عمیق ، افزایش تعاملات اجتماعی واقعی ، رفتن به مکان های مذهبی و یا سرسبز استفاده کنید . هنگامی که بی حوصله هستید، به هیج وجه به طرف رایانه حرکت نکیند و با وسوسه های خود مبارزه کنید.