سلام
از آنجایی که امام عصر علیه السلام تحت حمایت و مراقبت مستقیم خدا هستند چرا ما باید برای سلامتی ایشان دعا کنیم؟چرا این کار ما ممکن است سودی برساند در حالی که امام علیه السلام توسط خدا حتما در سلامت کامل تا ظهورشان مراقبت می شوند؟البته دعا در تعجیل فرج را با توجه به این که سبب آمادگی بیش تر ما و نشان دهنده این مطلب است را تا حدی درک می کنم اما کلا دعا برای شخصی به این بزرگی را متوجه نمی شوم؟
لطفا روایات مرتبط با این امر را ذکر کنید اما این دلیل که دعا کردن ما فقط به علت دستور ائمه علیهم السلام است که در روایت ذکر شده برایم کافی نیست
باتشکر و انشاءالله قدر دانی فراوان از زحمات شما
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
دعا عبادت است . ما با عبادت، تکامل روحی و معنوی پیدا می کنیم. نماز که برترین مظهر دعا و عبادت است، عرض ارادت و حمد و ستایش خداوند است . حمد و ستایش و عبادت و کرنش، نه خدا را سود می رساند و نه عبادت نکردن ما به خدا ضرر می رساند، ولی آبشخوری است که برای ما ایجاد شده تا با منبع لایزال فیض و قدرت متصل شویم و بهره بگیریم.
دعا برای سلامت امام زمان و طلب عجله در ظهور ایشان نیز آبشخوری است که برای ما قرار داده شده تا به فیض و ثواب برسیم . انتظار امامت برترین بنده خدا و حاکمیت پیروان صالحش را داشته و این انتظار را فریاد بزنیم . این اطاعت امر خداست که فرموده محب پیامبر و اهل بیتش باشید . فرج و گشایش کار آنان و حکومت شان را انتظار بکشید.
خدا به محبت اهل بیت در قرآن دستور داده ، آنان را به عنوان ولی امر معرفی نموده ، ما را به پذیرش ولایت آنان فراخوانده ،حکومت نهایی امام زمان را به عنوان بزرگ ترین بشارت و تحقق بخشنده حاکمیت عدل وعده داده است. با توجه به این موارد اظهار ارادت به امام زمان(عج) که زنده است و در جامعه به صورت ناشناس زندگی می کند و منتظر یاران کافی و شرایط مناسب برای ظهور می باشد، از بزرگ ترین عبادات و سبب کمال روحی و معنوی ما است.
ما امروز در حاکمیت ظالمان در جهان و تحت ستم قدرت های جهانی مانند مستضعفان مؤمن مکه هستیم . باید دست دعا به درگاه قادر متعال برداریم و عرض کنیم:
ربنا اخرجنا من هذه القریه الظالم اهلها و اجعل لنا من لدنک ولیا و اجعل لنا من لدنک نصیرا؛(1)
پروردگارا! ما را از اين شهر (مكه)، كه اهلش ستمگرند، بيرون ببر! از طرف خود، براى ما سرپرستى قرار ده! از جانب خود، يار و ياورى براى ما تعيين فرما!
با این دعا که جلوه عملی اش آماده شدن برای اجابت دعوت حضرت حجت (ولی اللهی که برای یاوری مظلومان صالح و حاکمیت بخشیدن به آنان خواهد آمد) و جانبازی در رکاب ایشان است، ارادت خود را به اولیای خدا نشان داده ، با این عرض ارادت به ساحت خدا، تقرب می جوییم . این خود از برترین مظاهر عبادت است. امام عسکری در نامه به ابن بابویه قمی (پدر شیخ صدوق) می نویسد:
عليك بالصبر و انتظار الفرج فإن النبي - صلى الله عليه و آله وسلم - قال : أفضل أعمال أمتي انتظار الفرج ، و لا يزال شيعتنا في حزن حتى يظهر ولدي الذي بشر به النبي - صلى الله عليه و آله - أنه يملأ الأرض عدلا وقسطا ، كما ملئت ظلما وجورا؛ (2)
بر تو باد به صبر و انتظار فرج و گشایش زیرا رسول خدا - صلی الله علیه و آله- فرمود: با فضیلت ترین اعمال امتم انتظار فرج می باشد . شیعه ما پیوسته در حزن و اندوه است تا زمانی که فرزندم که پیامبر به او بشارت داده ، ظهور کند و جهان پر از ظلم و جور را از عدل و داد پر گرداند.
بنا بر این اظهار ارادت به امام زمان و طلب سلامت و تعجیل فرج ایشان از مظاهر بالای عبادت می باشد . سبب تعالی روحی و معنوی ما می گردد. وقتی ما با دعا كردن، تكامل روحي پيدا كرديم و از عدم حضور منجي و هادي و ... در رنج بودیم، خالصانه دعا مي كنيم . عاجزانه از خداوند ظهور او را مي خواهيم . خداوند هم وقتی انتظار و خواست ما را ببیند، ظهور ایشان را امر می کند و حضرت به اقامه عدل و داد می پردازد.
حضرت هم منتظر فرج و ظهور است . دعاهای ما نشانه انتظار ما است . اگر انتظار فراگیر شود، ایشان ظهور می کند . عدل و داد را اقامه می کند . به این معنا دعاهای ما سبب برآورده شدن آرزوی ایشان می شود که این هم نوعی ابراز ارادت به او است که خلیفه الله و جلوه خداست.
پی نوشت ها:
1. نساء(4)، آیه 75.
2. الإمامة والتبصرة ،ابن بابويه قمي ، ص21.






