ترجمه

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
پرداختن به مسائل ادبی جزء سیاست کاری این مرکز نیست. اما به اختصار مضمون شعر را به فارسی ذکر می کنیم :
رئیس امانتدار برای دیدار و بررسی به بعضی از استان های کشور سفر کرده بود. وقتی به منطقه ما رسید، به مردم گفت : اگر شکایتی دارد صادقانه و آشکارا بگویید و طرح کنید و از کسی واهمه نداشته باشید . چون زمان ترسیدن گذشته است .دوستم که نامش حسن بود ،برخاست و گفت : آقا !نان کجا پیدا می شود؟ شیر کجا یافت می شود؟ خانه و مسکن کجا تامین می شود ؟کو دکتری که بیماران بینوا را مداوا کند و از رنج ها و آلام آنان بکاهد ، جناب رئیس ؟
رئیس به دوستم حسن گفت : خدا مرا به آتش بسوزاند! آیا تمام این مشکلات در شهر من هست ؟ بزودی جبران خوب آن ها را خواهی دید .
اما ( خبری نشد ) و باز یک سال بار دیگر برای سفر مرحله دوم آمد و همان سخن های گذشته را تکرار کرد و گفت: شکایتی دارید بگویید. اما کسی (شاید از ترس ) چیزی نگفت . من برخاستم همان سخنان و شکوائیه دوستم حسن را آشکارا مطرح کردم ، سپس از او پرسیدم دوستم حسن (که سال گذشته اعتراض کرده بود ) چه شد و کجاست و چه سرنوشتی دارد .