با سلام من 3 ساله ازدواج کردم شوهرم فردی مذهبی و با ایمان است ولی از وقتی که ازدواج کردیم کم کم همسرم نمی تونه نماز بخونه می گه از اول نماز تا سلام اخر صحنه های نزدیکی مون تو نظرش می آد هر چقدر هم به معنی کلمات فکر می کنه فایده نداره بازم ذهنش می پره در ضمن به غیر از موقع نماز آدمی نیست که دنبال این چیزا باشه- وقتی که درس می خونه که باید تمرکز داشته باشه مشکلی نداره فقط موقع نماز این جوری میشه وخیلی ناراحته روشم نمی شه به کسی بگه خواهش می کنم جوابم رو بدید
پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
آن چه به ذهن همسرتان در حال نماز می آید ، وسوسه شیطان است تا او را از نماز بیزار کند که ظاهرا موفق بوده است . به همسرتان بگویید :حضور قلب از شرائط صحت نماز نمي باشد، يعني همين كه نماز را با اجزا و شرايط ( كه در رساله ذكر شده) به جا آوريم ، تكليف از ما ساقط شده و مورد بازخواست قرار نمي گيريم، اما براي اين كه نماز مقبول درگاه الهي شود، علاوه بر شرايط صحت، شرايط ديگري نيز دارد.
يكي از شرايط قبولي نماز، حضور قلب است، چنان كه روايات زيادي در اين باره از معصومان (ع) نقل شده است. اما اوّلاً :حضور قلب مراتب دارد . هر كس به مرتبه اي از حضور قلب مي رسد. كم ترين رتبه حضور آن است كه نمازگزار بداند چه مي كند و چه مي گويد، از اين رو براساس همان مرتبه ، درجه قبولي متفاوت است. امام باقر (ع) مي فرمايد:
" از بنده خدا گاهي نصف نماز او و گاهي يك سوم و يا يك چهارم و يا يك پنجم پذيرفته مي شود. به طور كلي از نماز آن مقدار كه با حضور قلب بوده است، قبول مي گردد".(1)
ثانياً اگر در همة حالات نماز، انسان تمركز نداشته باشد و خللي ايجاد گردد، با انجام نافله (نمازهاي مستحبي) قابل ترميم و جبران است. در دنباله روايت فوق امام علي (ع) مي فرمايد: "خدا نماز را به نافله ها تمام مي كند".(2) امام خميني (ره) مي گويد:
" معلوم است ما خالي از سهو و نسيان و اختلال حواس و ديگر امور منافي با نماز يا كمال آن نيستيم و خدا به لطف خود نوافل را قرار داده تا جبران (كاستي و) نقايص آن را بنماييم. البته لازم است. حتي الامكان غفلت از اين امر نكنيم و نوافل را ترك ننماييم"(3)
منطقي نيست كه براي نرسيدن به كار كامل از انجام ناقص دست برداريم . عقل حكم مي كند كه انسان هر چيز ناقص را به كامل آن تبديل كند ، نه آن كه ناقص را هم از دست بدهد . كسي كه غذاي خود را نيمه كاره مي خورد و يا به اندازه كافي غذا ندارد ، آيا منطقي است بگويد : چون كاملاً سير نمي شوم ، پس اصلاً غذا نمي خورم ؟ قاعده كلي مي گويد: " هر چه به طور كامل درك نمي شود، به طور كامل ترك نمي شود".
آب دريا را اگر نتوان كشيد هم به قدر تشنگي بايد چشيد
فراموش نكنيد كساني كه نماز را با حضور قلب مي خوانند، يك دفعه به اين مقام نرسيده اند، بلكه به تدريج مراحل كمال را پشت سر گذاشته اند، پس نماز را بايد به هر شكل خواند، ولي به تدريج در بهسازي و كسب حضور قلب همت گماشت كه رسيدن به كمال در هر مرحله تدريجي است.
آيا كسي كه غذاي خود را نيمه كاره و بدون خوب جويدن مي خورد، با كسي كه اصلاً غذا نمي خورد ، يكسان است و آيا نفر اول انرژي بيش تري نسبت به شخص دوم كسب نمي كند؟ منطقي است كه بگويدچون كاملاً سير نمي شوم و همه نياز بدنم تامين نمي شود، پس اصلاً غذا نخورم ؟ واقعيت مطلب آن است كه هر چيزي در حد خود تاثير دارد . هرگز معقول نيست كه با از دست دادن مراتب بالاي يك چيز، همه آن را به كلي از دست داد . از طرف ديگر عقل و منطق حكم مي كند كه انسان هر چيز ناقص را به كامل آن مبدل كند؛ نه آن كه ناقص را هم از دست بدهد .بنابراين بايد به همسرتان بفهمانید كه اين نگرش كاملاً دور از خرد و عقل سليم است . بايد بكوشد عبادت را با وسوسه شيطاني از دست ندهد . از طرف ديگر به تدريج در بهسازي آن بكوشد تا از بركات دنيوي و اخروي آن بهره مند شود . هميشه ظاهر مقدمه رسيدن به باطن است . از راه پوست بايد به مغز رسيد . همه كساني كه مي بيني يا شنيده اي نماز با حضور قلب مي خوانند، ابتدا از ظاهر شروع كرده تا به كمال رسيده اند . به طور كلي رسيدن به كمال در هر مرحله براي انسان تدريجي است.
پي نوشت ها :
1 . وسائل الشيعه،دار احیاء التراث العربی ،چاپ ششم، ج3، ص 52.
2 . همان.
3 . چهل حديث، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى، چاپ بيستم، 1378 ص 441، با تلخيص.
