سند حدیث

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
1. در مورد گریه بر امام حسین و بلکه بر امامان و مصایب آنان روایات فراوان است از جمله روایات زیر:
كان علي بن الحسين ( عليهما السلام ) يقول : أيما مؤمن دمعت عيناه لقتل الحسين بن علي ( عليهما السلام ) دمعة حتى تسيل على خده بوأه الله بها في الجنة غرفا يسكنها أحقابا ؛(1)
امام سجاد فرمود: هر مومنی که بر مصیبت شهادت امام حسین قطره اشکی بریزد که بر گونه اش جاری شود، خدا او را در غرفه هایی از بهشت برای مدت های طولانی ساکن می سازد.
قال أبو عبد الله ( عليه السلام ) في حديث طويل له : ومن ذكر الحسين ( عليه السلام ) عنده فخرج من عينيه من الدموع مقدار جناح ذباب ، كان ثوابه على الله عز وجل ، و لم يرض له بدون الجنة(2)
امام صادق فرمود: هر کس مصیبت امام حسین را یادآورد و به اندازه پر پشه ای اشک از چشمش جاری شود، پاداش او بر خداست . خدا به پاداشی پایین تر از بهشت برای او راضی نمی شود.
البته همان گونه که در آیات قران و روایات به صراحت آمده، خدا حقوق مردم را نمی بخشد . این افراد بعد از ادای حقوق مردم و بعد از تحمل سختی های جان دادن و مرگ و برزخ و قیامت در قبال گناهان و پاک شدن از آن ها ، به شفاعت نایل می شوند . شفاعت پیامبر و امام حسین و امامان در قیامت و بعد از پاک شدن آن ها از حقوق مردم و گناهان است . "هر کس" هم هر انسانی است که به توحید و نبوت و معاد ایمان داشته و عالمانه منکر حق نباشد، به همین جهت در روایاتی "هر کس" به "هر مؤمن" تفسیر شده است.
2. از آیات سوره اعراف در مورد رجال اعراف(3) و روایات و زیارات بر می آید که پیامبر و اهل بیت ایشان به اذن و اراده و امر خدا، حاکمان قیامت هستند(4) . آن بزرگواران در روز قیامت در سایه عرش خدا بوده و در مورد اهل قیامت از مؤمن و کافرحکم می کنند. بنا بر این آنان گر چه از لحظه ارتحال از دنیا در بهشت برین هستند . در ناز و نعمت بی نظیرند . اولین کسانی اند که به بهشت پا می گذارند . در عین حال برای حکومت در قیامت به صحنه و محکمه قیامت آمده ، در مورد همه بندگان حکم کرده ، از همه مؤمنان و محبان شفاعت می کنند . بعد از اتمام دادگاه قیامت به جایگاه خویش در بهشت رضوان و جوار خدا باز می گردند.
پی نوشت ها:
1. كامل الزيارات ، جعفر بن محمد بن قولويه ، ص 201.
2. همان ، ص202.
3. اعراف(7) 46-47.
4. زیارت جامعه کبیره ، مفاتیح الجنان ( ایاب الخلق الیکم و حسابهم علیکم و فصل الخطاب عندکم).