درباره استمناء یکی از 14سالگی گرفتارش شده الان 19سالشه آدم معتقدیه(نماز خوان ولایت مدار منتظر ظهور) و غیر ازین گناه- گناه چندانی نداره.اصلا اصلا رابطه نامشروع حتی خیلی کم کم هم نداره.امکان ازدواجم که هنوز بچس.هر راهی واقعا هر راهی که بگید رفته اما متاسفانه اراده قوی نداره حالا چاره چیه؟دین و خدا درباره ی این آدم چه نظری داره؟
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
برای مقابله با پدیده خودارضایی و استمنا مطالبی را بیان می کنیم . شایسته است این مطالب را با دوست تان در میان بگذارید و یا عین مطالب را به ایشان بدهید.
1. يكي از عواملی که ايجاد ناراحتيهاي روحي می کند، فشار غریزه جنسي است؛ انسان ها غالباً با فشار شهوت و غریزه جنسي روبرو هستند . اگر به روش صحيح اقدام نكنند، به دامان انحرافات جنسي و خودارضایی كشيده ميشوند .در حقیقت خود ارضايي يكي از اقسام انحرافات جنسي به شمار ميرود. در پيدايش آن علل مختلفي مانند تحوّلات بلوغ، عوامل تحريك زا، عقده حقارت، مساعد نبودن محيط خانواده، معاشرت با منحرفان، ضعف ايمان و ناآگاهي از پيامدهاي خودارضايي، دخالت دارد.
2. برادر ارجمند، در قدم اول سعي كنيد از اضطراب و نگراني و احساس گناه پرهيز نماييد، كه علل برخي ناهنجاري هاي رفتاري و اخلاقي، از جمله خود ارضايي است. اگر در شرع، كيفرهايي براي آن بر شمرده شده، براي جلوگيري از ارتكاب گناه است؛ نه اين كه انسان ، راه درمان و بازگشت را بسته ببيند. از اين رو با نشاط و اميد ، راه درست را طی نموده و از راهکارهای درمان خودارضایی بهره بجویید.
اضطراب نقش مؤثري در تشديد قواي جنسي دارد. در توليد نياز جنسي کاذب سهم به سزايي دارد. ارضاي جنسي تا حدودي براي کاهش اضطراب مفيد است. اگر ارضاي جنسي از طريق حرام (مانند خود ارضایی) صورت گيرد، با اين که به صورت موقت از اضطراب ميکاهد، ولي پس از مدت کوتاهي به خاطر تشديد احساس گناه سطح اضطراب را دو چندان ميکند. با اين وصف اضطراب هم علت و هم معلول خود ارضایی محسوب ميگردد.
همان طور که اضطراب در گرايش به خودارضايي مؤثر است، کاهش اضطراب از طريق ورزش سنگين منظم، تنفس عميق 25 تا 30 بار در روز، تنآرامي (ريلکسيشن) و داروهاي گياهي و شيميايي سهم بسزايي در کاهش ميل به خودارضايي دارد.
3. احساس گناه اگر چه به معناي بيداري وجدان و نفس سرزنشگر انسان و مطلوب است، اما احساس افراطي به هيچ وجه مطلوب خدا و دين نيست، بلکه احساس گناه فزاينده در راستاي وساوس شيطاني است. احساس گناه يکي از بزرگترين منابع اضطرابزاست. ميتوان دريافت که احساس گناه بيش از حد زمينهاي براي خودارضايي بيش تر فراهم ميآورد، پس با بالا بردن سطح عزت نفس و اعتماد به نفس و اميد به لطف و بخشش بيکران الهي به تعديل احساس گناه بپردازيد.
در مورد خودارضايي و ترك آن توجه شما را به نكات زير جلب مي كنيم:
1. مانند يک محقق دست به تحقيق در زمينه افکار، احساسات و رفتارهاي انگيزاننده ميل به خودارضايي در خود بزنيد. در طي مدت يک ماه مراحل آغاز تا پايان يک وهله خودارضايي را در برگهاي يادداشت نماييد . اين کار را براي وهلههاي ديگري که اتفاق ميافتد، تکرار کنيد. زمان و مکان و شرايط جسمي و روحي در قبل و بعد از خودارضايي را ثبت نماييد. در طي يک ماه ببينيد يک وهله خودارضايي با چه فکري آغاز ميگردد، سپس اين فکر مزاحم چه احساس در شما برميانگيزد و اين احساس چگونه به رفتار خودارضايي در شما ميانجامد، همچنين معمولاً در چه زمانيهايي و در چه مکانهايي و در چه شرايط جسمي ـ روحي ميل به خودارضايي در شما تشديد ميگردد.
پس از رصد رواني يک ماهه به تجزيه و تحليل و جمعبندي نتايج بپردازيد. از نتايج اين تحقيق ميتوانيد راهکارهاي کارآمد ترک يا لااقل تعديل خودارضايي را استخراج نماييد، مثلاً وقتي که اعصاب تان خرد است، وقتي که دوستان متأهل خود را ميبينيد، وقتي که با مادرتان جر و بحث ميکنيد، وقتي که اضطراب امتحان داريد، يا وقتي که به فيلم يا تصوير خاصي ميانديشيد.
عيناً همين قضيه در زمينه مکانهاي تحريکزا تکرار ميگردد. وقتي در اتاق خواب هستم، وقتي تنها در خانه هستم، وقتي دستشويي ميروم و...
از سوي ديگر نگاهي موشکافانه به پرونده گذشته خودارضايي خويش بيفکنيد، ببينيد در چه شرايطي توانستهايد بر خودارضايي فايق آييد. با چه تکنيکهاي فاصله بين وهلههاي خودارضايي را افزايش دادهايد، چه زماني براي ترک کوتاه مدت يا دراز مدت خودارضايي موفق بودهايد.
در اين مرحله نيز تحقيق نيز به تجزيه و تحليل و جمعبندي نتايج بپردازيد. پالايش رواني دست شما را براي اتخاذ يک راهکار مناسب باز ميکند.
2. به تشويق ذهني ـ عملي موفقيتهايي هرچند اندک خود در ترک خودارضايي بپردازيد. اگر حتى يک روز هم در ترک موفق بوديد، با کمال سخاوت به تشويق خود بپردازيد. خود تشويقي ميتواند علاوه بر ارتقاي سطح اعتماد به نفس و عزتنفس به کاهش اضطراب شما کمک شاياني کند. خود تشويقي ميتواند به صورت کلامي يا غير کلامي (مانند خريد يک بستي يا ديدن يک فيلم جذاب يا سجده شکر و ...) باشد.
3. براي 24 ساعت خود برنامهريزي سبک و سهل الوصول انجام دهيد. با اشتغال ذهني به امور مثبت از هر گونه اشتغال فکري به تفکرات تحريکزا پرهيز نماييد. وقت فراغت براي خود قرار ندهيد و بي خود در جاهاي تحريك كننده مانند اينترنت پرسه نزنيد. با وجود آماده بودن شرايط محيطي و...ترك گناه بسيار مشكل و حتي نامقدور است.
4. سعي نماييد از تکنيکهاي انزجار درماني و شرطيزدايي استفاده کنيد. لذت کاذب خود ارضايي را با يک امر منزجر کننده ذهني مانند تصور صحنه تهوعآور يا خوردن داروي تلخ پيوند بزنيد و با آن تداعي نماييد يا آن که فرايند شرطي شده (اضطراب - خودارضايي) را به (اضطراب - ورزش يا تفريح سالم، تنفس عميق، رفتن به سر يخچال و آب خوردن و...) تبديل نماييد.
5. به هيچ وجه خود را دست و پا بسته فرض نکنيد. بدانيد صدها هزار توانستهاند که ترک کنند و شما از آنان مستثنا نيستيد.
6. این را بدانید که خودارضایی عمل ناشايستي است كه عوارض خود را دير یا زود، نشان خواهد داد. عمل خودارضايي بنيه شخص را از بين برده و او را نيز جنبه رواني دچار آسيب هاي فراواني مي كند. جسمي كه از رهگذر اين حادثه آسيب ببيند روح صاحبش را متزلزل مي كند. اصولاً هر عملي كه از مطابقت دستورهاي شرعي و ديني خارج باشد, در مسيرانحراف قرار مي گيرد و اگر به جسم آسيب نرساند, از جنبه روان شناختي محكوم خواهد بود. ضمير ناخودآگاه انسان با خطرات وجداني اين اصل مسلم را مي پذيرد كه اخلاق تضمين كننده سلامتي انسان ها است و اسلام كامل ترين و اخلاق گراترين دين ها و دستورهاي آن تكامل يافته ترين دستورها است . هر كس به آن عمل كند راه نجات را پيموده است و گرنه در پيچ و خم انحراف و ظلمت گمراه و سرگشته خواهدشد.
7. معمولاً توجه به عواقب سوء و پيامدهاى منفى خودارضایی در کاهش آن موثر است. خودارضایی، جداى از آن كه معصيت و موجب دوري از رحمت الهي بوده و روايات بسياري در مذمت و زشتي اين عمل وارد شده است، عوارض زيان بار فراوانی دارد. البته آثار و زیان های خود ارضایی فراتر از آن است كه بتوان آنها را برشمرد و فقط به چند مورد از آن اكتفا مىكنيم:
الف) پيامدهاى جسمانى:
ضعف سيستم عصبي، ضعف چشم و بينايى، تحليل رفتن قواى جسمانى، خستگي و خواب آلود بودن، عقيم شدن و ناتوانى جنسي و توليد مثل، احساس ضعف در پاها، خميده شدن كمر، سفيد شدن زودرس موها، پيرى زودرس، ضعف مفاصل، لرزش دست، پژمردگي رنگ، ايجاد حلقه سياه دور چشم، زشتى چهره و از بين رفتن طراوت صورت.
ب) پيامدهاى روحى و روانى:
ضعف حافظه و حواسپرتى، اضطراب، منزوى شدن و گوشهگيرى، افسردگى، بىنشاطى و لذت نبردن از زندگى، پرخاشگرى و بداخلاقى و تندخويى، كسالت دائمى، ضعف اراده، شرم كاذب، و آشفتگي در خواب.
ج) عوارض اجتماعى:
ناسازگارى خانوادگى، بىميل شدن به همسر و ازدواج، ناتوانى در ارتباط با جنس مخالف و همسر، بىغيرت شدن، احساس طرد شدن، عدم رضایت از ازدواج، لذت نبردن از زندگى مشترك و از بين رفتن عزت، پاكى، شرافت و جايگاه اجتماعى.
كسانى كه گرفتار اين عمل ناپسند شده اند، آن را گريزگاهى فرعى و عاجل براى خارج شدن از فشار جنسى و پاسخى براى لذت طلبى خود تصور مى كنند، در صورتى كه اگرتوجه نمايند، بدين وسيله گرفتار آثار و تبعات زيان آورى مى شوند كه گاهاً قابل جبران نيست.
8 . توجه داشته باشید که خودارضايي نوعي اعتياد رواني محسوب ميگردد. در برخي جهات شباهات زيادي با انواع ديگر اعتياد (مانند مواد مخدر و الکل و...) دارد.
همه متخصصان درمان اعتياد در اين موضوع هم عقيده اند که بازگشت ناخواسته به شرايط قبل امري طبيعي و يکي از مراحل درمان محسوب ميگردند. بسياري از معتاداني که اقدام به ترک کردهاند، در طول فرايند درمان ناخواسته دچار لغزشهاي رفتاري ميگردند. لغزشهاي رفتاري به هيچ وجه به معناي شکست درمان نيست. يكي از علت هايي غلطيدن دوباره به اعتياد قبلي، قرار گرفتن در محيطي است كه در آن جا اعتياد زياد اتفاق افتاده بود.، مثلاً يادآوري يك صحنه خاص، يا قرار گرفتن در مثلاً حمام و هنگام شستن آلت تناسلی و... به همين خاطر بسيار توصيه مي شود كه در آن شرايط خاص قرار نگيرند.
در هر حال لغزشهاي غير اختياري طبيعي است . نبايد به بزرگنمايي آن پرداخت. متأسفانه در افرادي که به خود درماني اعتياد ميپردازند و از نعمت هدايت درمانگر محرومند، هر گونه بازگشت را به منزله شکست قطعي در درمان تلقي ميکنند. اين باعث توهم عدم کنترل و بيارادگي فرد مي گردد. اين تصور آسيبزا، فرد را از ادامه درمان مأيوس ميسازد ، در حالي که درصد پيشرفت درمان فرد بسيار بالاست.
اگر نيک بنگريد، با کمي واقعنگري ميتوانستيد لغزشهاي هر از گاهي خود را با ديدي مثبتتر مديريت نماييد.
9. توجه داشته باشید که مبارزه با عادت زشت "خودارضايي" و هر عادت ناپسند و عمل خلاف اخلاقي نيازمند چند اصل است. در ذيل به برخي اشاره ميشود:
1 - بيداري دل و خروج از غفلت و "زشت و ناپسند دانستن" آن عادت و عمل.
2 - آگاهي از آثار منفي و نامطلوبي كه آن عمل بر جسم و روان ميگذارد و شناخت مشكلاتي كه از لحاظ مادي و معنوي، دنيوي و اخروي ايجاد ميكند.
3- از بين بردن زمينه هاي اين عمل مانند؛ ديدن تصاویر و فیلم های مبتذل و مستهجن و خواندن مطالب تحريك زا، دوستان ناباب، استفاده نادرست از اينترنت و ...
4 - خودباوري و اراده قوي:
اعتقاد بر آن كه اگر انسان "بخواهد و اراده كند" هر كار ممكني را ميتواند محقق سازد و هر عادت زشتي را ميتواند از خود دور كند و به يك انسان متعادل و دوست داشتني مبدل سازد، تا همه شايستگان او را دوست داشته باشند.
تحقق اين اصل نيازمند داشتن ارادهاي قوي است. يكي از عواملي كه بيشترين تأثير را در تقويت اراده دارد، "خودتلقيني" و خودباوري است. كسي كه باورش اين است كه نميتواند فلان عادت زشت و خلاف اخلاق را كنار بگذار، به بهانه آن كه چند بار تصميم گرفتم و تجربه نمودم. اما شكست خوردم، اين فرد در مبارزه با عادات زشت و كاركردهاي خلاف اخلاق موفق نميشود، ولي اگر اين توهم و تخيّل نادرست را كنار بگذارد و به خودش تلقين كند و بباوراند كه اگر بخواهم و صبر و استواري پيش بگيرم، اگر چه مكرراً شكست بخورم، ولي سرانجام ميتوانم بر عادت زشت خود غلبه كنم، چنين فردي موفق ميشود.
5 - اراده جدّي و تصميم قاطع بر مبارزه و ترك آن عمل و عادت. در اين صورت لازم است پيوسته آثار و نتايج نامطلوبي را كه آن عادت در جسم و جانش ميگذارد و كيفرها و مكافاتي را كه بايد به خاطر آن در دنيا و آخرت تحمل نمايد، در ذهنش مجسم سازد، همچنين منافعي را كه در نتيجه ترك آن به دست ميآورد، تصور نمايد، تا با ايجاد چنين فضايي در روح و نمايش در ذهن، بر تحريك نفس و وسوسه شيطان چيرگي يابد و لذت ترك آن را درون خويش احساس كند.
6- تقويت اراده.
عواملي در تقويت اراده مؤثر است مانند:
1ـ تمركز بخشيدن به فعاليت هاي گوناگون.
2ـ توجه به عبادات به ويژه نماز كه تمرين تمركز فكر است.
3ـ پايان رسانيدن كارهاي نيمه تمام.
4ـ تلقين مثبت:
همواره به خود اين گونه تلقين كنيد كه اراده انجام اين كار را داريد و شكست مفهومي ندارد. تلقين در ترك عادات نامطلوب و غلبه بر خودارضايي مؤثر است.
پل ژاگو مي گويد: "وقتي بخواهيم با عادت زشتي ستيزه كنيم، ابتدا بايد نتايج نامطلوب آن را در نظر مجسّم سازيم، بعد منافعي را كه در نتيجه ترك آن عايد مي شود، در روح خود تصور كنيم، در نتيجه اين عمل، هر بار كه چنين نمايشي در روح خود مي دهيم، بر آن تحريك يا وسوسه چيرگي يافته و لذت ترك آن را در خود احساس مي كنيم. اگر تلقين به نفس را بلافاصه پيش از خواب اجرا كنيم، مؤثرتر از مواقع ديگر خواهد بود.
به طور كلي، متمركز ساختن فكر در كاري كه مي خواهيم براي اجراي آن فردا صبح در فلان ساعت بيدار شويم كافي است".
بنابراين بايد خود را باور كنيد و ترس و شكست را به خود راه ندهيد. بدانيد كه اگر بخواهيد مي توانيد. اين جمله شعار نيست، بلكه در عمل نيز افراد براي ايجاد و تقويت هر چه بيش تر اراده، به فوايد و آثار آن و نتيجه اي كه به دست خواهيد آورد، نيز اهميت آن و آينده روشني كه داريد، همچنين نجات از مشكل و سختي كه با آن روبرو هستيد، به شما كمك خواهد كرد. به پاداش عظيم اخروي و رضايت حضرت دوست (به جهت سختي و مشكل بودن ترك عمل) توجه نماييد. به خاطر داشته باشيد. هر چه گناه و ترك عمل سنگين تر باشد و تلاش بيش تري لازم داشته باشد، در صورت تحقّق، انسان را به كمالات بالاتري مي رساند كه براي ديگران شايد حتي قابل تصوّر نباشد..
از اين رو هرگز يأس به خود راه ندهيد و براي آن برنامه ريزي كنيد.
در نهایت اگر راهکارهای فوق افاقه نکرد در این صورت به مشاور و روانشناس مراجعه کنید و در مرحله بعد جهت دارو درمانی به روانپزشک مراجعه کنید.






