با توجه به جایگاه بزرگ امام حسین و اهل بیت چرا خداوند در قرآن چیزی از کربلا و امام حسین نگفته ممنونم جواب دهید
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
عدم ذکر نام امامان در قرآن، عللی دارد که به پارهای از آن اشاره میشود:
نکته اول: انگیزه های سیاسی :
انگیزه سیاسی از مهمترین عوامل تأثیر گزار در اجتماع بشری است. اگر کسی بگوید انگیزه سیاسی نیرومندتر از دیگر انگیزهها است، سخن گزافی نگفته است. حتی گاه مشاهده میشود دیندار در تعاملات اجتماعی به جهت نیرومندی انگیزه سیاسی از ارزشهای دینی و مسئولیت ناشی از آن فاصله میگیرد . به جهت جاه طلبی و نیل به آرمانهای سیاسی دین را فدای آن میکند. برای این سخن نمونه بسیار است.
این انگیزه موجب شد که گروهی از مسلمانان بعد از رحلت رسول گرامی اسلام(ص) با به فراموشی سپردن و نادیده گرفتن وصیتهایش در سقیفه بنی ساعده برای تصدی امر حکومت به چانه زنی بپردازند.
آری مسلمانان بعد از رحلت پیامبر در امر حکومت با هم به نزاع برخاستند و دو دسته شدند.
گروهی در پی نظام خلافت بودند و به سقیفه بنی ساعده رفتند و سرانجام ابوبکر قدرت سیاسی را به دست گرفت.
گروهی دیگر در پی نظام امامت بودند و به طرفداری از امام علی(ع) برخاستند . انتقال قدرت سیاسی به حضرت را خواستار شدند، ولی به نتیجه نرسیدند؛ چرا که انگیزه سیاسی قدرتمند بود . این امر خود سدّی محکم در برابر بسیاری از استدلالها قرار گرفت . نگذاشت حیات سیاسی مسلمانان راه درست خویش را بپیماید.
نکته دوّم: قرآن کتاب هدایت و معجزه جاویدان:
قرآن کتاب هدایت بشر است، این هدایت فراتر از مرزهای جغرافیایی و زمانی است.
قرآن کتاب هدایت تمامی بشر از زمان خاتم پیامبران به بعد است. قرآن با توجه به جهانی و جاودانی بودن دین اسلام "هدی للناس"(1) است؛ یعنی راهنمای همه بشر از زمان حضرت خاتم تا دمیدن صور اسرافیل است؛ به همین جهت خداوند به حفظ آن اهتمام ورزیده است. فرمود: "انّا نحن نزّلنا الذّکر و انّا له لحافظون؛(2) قرآن را نازل کردیم و خود ما آن را حفظ میکنیم.
مشیت خداوندی به مصونیت قرآن از تحریف تعلق گرفته است، و این هم راهکار خاص خود را میطلبد، چرا که فرمود: "أبا الله ان یجری الاشیاء الاّ بالاسباب". (3)
بعد از بیان این دو نکته، میگوییم:
قرآن کتاب هدایت است و همواره باید چراغ راه بشر قرار گیرد، تا شاهد صدقی برای رسالت رسول گرامی اسلام(ص) و دستور عمل زندگی بشر باشد. لازمه وصول به این هدف، مصون ماندن قرآن از تحریف است که این هم در مشیت خداوندی نهفته است. این که خداوند وعده داده است که قرآن را از تحریفات مصون نگه میداریم، به گفته مفسران وحی، این امر راهکار میخواهد.
یکی از راهکارهای آن این است که قرآن در امر سیاسی (به این معنا که بعد از پیامبر چه فردی قدرت سیاسی مسلمانان را به دست بگیرد) که از پشتوانه قدرتمندی بهرهمند است، با شفّافیت وارد میدان کارزار نگردد؛ بلکه به گونهای رهنمود دهد که حساسیت جناحهای سیاسی را برنیانگیزد و حکومتها به تحریف قرآن رو نیاورند.
با توجه به علم خداوندی از حوادث و رویدادهای بعد از زمان پیامبر اگر در قرآن به امامت امام علی(ع) و یازده گوهر امامت از نسل حضرت با صراحت یاد میشد، مخالفان سیاسی این دوازده گوهر امامت به جای گفتن "حسبنا کتاب الله" میگفتند:
قرآن را قبول نداریم، یا میگفتند: برخی از آیات قرآن تحریف شده است. یا در پی مقابله بر میآمدند و میکوشیدند، تا اسمها را تغییر دهند و به جای امامت امام علی(ع) امامت فلان فرد را مندرج میکردند. در چنین وضعیتی حکومت نه تنها پشتیبان حفظ قرآن نمیشد، بلکه یکی از عوامل بسیار مهم تحریف قرآن به شمار میآورد.
آیات سیاسی، یا به عبارتی رساتر آیاتی که به گونهای از بار سیاسی بهرهمند است و برخی از جناحهای سیاسی میتواند، به نفع حرکت سیاسی خویش از آن کمک بگیرد، نه تنها به صورت برجسته و مشخص نمود ندارد، بلکه در لابه لای دیگر آیات نیمه مخفی مانده است.
آیه تطهیر (انما یرید الله لیذهب عنکم الرّجس اهل البیت و یطهّرکم تطهیراً)(4) درباره عصمت اهل بیت پیامبر نازل شده، لیکن پیامبر دستور میدهد که این آیه را در میان آیاتی که درباره زنان پیامبر است قرار دهند.
آیة اکمال دین و اتمام نعمت (الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دیناً)(5) بعد از حادثه غدیر و درباره امامت و ولایت امام علی(ع) نازل شده ، امّا به دستور پیامبر در بین آیاتی که درباره احکام خوردن گوشتها و این که چه گوشتهایی خوردنش حرام است قرار گرفته است.
آیه تبلیغ (یا ایها الرّسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلّغت رسالته و الله یعصمک من النّاس) که قبل از حادثه غدیر خم نازل شد و پیامبر با نزول این آیه مأموریت یافت که امامت و ولایت امام علی(ع) را برای مردم تبیین نماید، در بین آیاتی قرار گرفته که مربوط به اهل کتاب است.
همه این آیات که در قرآن تنظیم شده است، به دستور پیامبر در جایگاه خویش قرار گرفته اند، بعید نیست که پیامبر این گونه ترتیب را برای جلوگیری از تحریف برگزیده باشد، چرا که این ترتیب حساسیت مخالفان سیاسی را بر نمیانگیزاند، از سوی دیگر هدف قرآن که "هدی للناس" و "هدی للمتقین" است، با توجّه به روایت و تفسیر نبوی در هدایتگریش، به وظیفه خود عمل کرده است.
در بررسی بیش تر از این موضوع میگوئیم:
از نگاه کلیتر و عامتر برای این مسئله دو جهت عنوان شده است:
یکی اینکه قرآن راه و روشی دارد و آن این است که در مـوضوعات غالبا میخواهد مطلب را به صورت اصل بیان کند، نه به صورت شخصی و فردی و ایـن خـود بـه عـنوان مزیتی برای قرآن محسوب میشود.
دیگر اینکه پیامبر و یا خداوند نمیخواست در این مسئله که به هر حال هوا و هوسها و انگیزههای انسانها در آن ها بسیار قوی بوده و در آن ها دخالت خواهد کرد، مـطـلبی به صورت صریح و آن هم در کتاب مقدس قرآن طرح شود، زیرا خطر تحریف آیات و یا مهجوریت قرآن بسیار بود.
اگر این مسئله اتفاق میافتاد، آن گـاه متقنترین و مقدسترین سند اسلام خدشه دار شده بود.
پیامبر در گـفـتار خود به طور صریح فرمود: من کنت مولاه فهذا علی مولاه. . . آیا صریحتر از این هم ممکن است؟
از سوی دیگر شیوه قرآن مجید در باره ائمه هدی(ع) به ویژه امیرالمومنین(ع) و خانواده حضرت این است که به معرفی"شخصیت" ممتاز و برجستگیهای آنان بپردازد، نه به معرفی "شخص".
قرآن مجید در موارد متعددی پرده از امتیازات و ویژگیهای رفتاری ائمه به ویژه امیرالمومنین(ع) برداشته است از جمله:
1- "و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا"، (6) مفسران بزرگ شیعه و سنی آوردهاند که این آیه در شأن امیرالمومنین و خانواده ایشان است . روزهداری حضرت علی و... و دادن افطار خود به مسکین و یتیم و اسیر در سه شب متوالی را به طور متواتر نقل کردهاند.
2- "انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا"، (7)
در خصوص این آیه مقالات و کتب متعددی نگاشته شده و در اینکه شامل حضرت علی(ع) و فاطمه(س) و حسین(ع) است، نزد شیعه وسنی هیچ اختلافی نیست. تنها اختلاف در شمول آن نسبت به همسران پیامبر است که با ادله متعددی علمای شیعه شمول آن را نسبت به همسران پیامبر(ص) رد کردهاند.
3- "انما ولیکم الله و رسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلوة و یوتون الزکوة و هم راکعون"، (8) شان نزول این آیه نیز در تمام تفاسیر معتبر شیعه و سنی در باره حضرت علی(ع) میباشد.
برای آگاهی بیش تر در این زمینه ر. ک:
1- فروغ ابدیت، جعفر سبحانی؛
2- رهبری امام علی(ع) از دیدگاه قرآن و پیامبر(ص)ترجمه سید محمود سیاهپوش؛
3- نقش عایشه در تاریخ اسلام، علامه سید مرتضی عسکری؛
4- بررسی مسائل کلی امامت، ابراهیم امینی؛
5- خاطرات مدرسه، سید جواد مهری؛
6- معالم المدرستین، علامه سید مرتضی عسکری؛
7- اجتهاد در مقابل نص، علامه سید شرفالدین.
پینوشتها:
1. بقره (2) آیه 185.
2. حجر (15) آیه 92.
3. بحارالانوار، ج 2، ص 93.
4. احزاب (33) آیه 33.
5. مانده(5) آیه3.
6. الانسان(76) آیه 9.
7. احزاب، آیه 33.
8. مائده(5) آیه 55.
