پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از اعتماد و ارتباط تان.
فرزند پاره تن پدر و مادر است و به طور طبیعی پدر و مادر به فرزند عنایت خاصی دارند و همه وجود خود را صرف رشد و تربیت و سعادت فرزند می کنند و تربیت فرزندانی صالح، تا ادامه دهنده وجود آنان باشد، مهم ترین وظیفه آنان است.
از طرف دیگر:
خلقت تقسیم کار کرده و بارداری و شیر دهی و رسیدگی به فرزند در سن کودکی و شیر خوارگی را به عهده مادر گذاشته و تهیه معاش و تأمین امنیت را بر دوش پدر نهاده است.
چون معمولا پدر بیرون خانه مشغول است، به طور طبیعی تربیت فرزند در سنین اول عمر بر دوش مادر قرار می گیرد.
در روایتی هم از رسول خدا رسیده که:
ألا كلكم راع و كلكم مسؤول عن رعيته ... و المرأة راعية على بيت بعلها و ولده وهي مسؤولة عنهم؛ (1)
كلكم راع و كلكم مسؤول عن رعيته ... و المرأه في بيت زوجها راعية ، وهي مسؤولة عن رعيتها. (2)
البته این مسؤولیت ایمانی است نه مسؤولیت حقوقی و از حقوق شوهر بر زن نیست که بتواند قانونی مطالبه کند. از لحاظ حقوقی زن حتی برای شیر دادن می تواند تقاضای مزد کند؛ چه رسد به رسیدگی به نظافت و غذا و استراحت شیرخواره.
بنا بر این از لحاظ حقوقی نمی توان این کارها را به عنوان وظیفه زن و همسر بر شمرد؛ ولی از لحاظ ایمانی، مادری و ارزش فوق العاده آن به خاطر این مسائل می باشد.
پی نوشت ها:
1. ميزان الحكمة، ري شهري، ج 2، ص 1212.
2. عوالي اللئالي، ابن أبي جمهور احسائي، ج 1، ص 129.
