شرایط امر به معروف

باسلام
من پسری 19 ساله هستم ساکن تهران و مذهبی. از حدود یک سال پیش دختر عمویم که حدودا 2 سال از من بزرگتر است چند وقتی یک بار به من sms می زد و حالم رامی پرسید . من خودم خیلی دوست نداشتم جوابش را بدهم چون می دانستم که خدا هم دوست نخواهد داشت. اما فهمیدم و بعدا خودش هم گفت که چون تو با بقیه ی فامیل فرق می کنی من به تو پیام میدم (خانواده ی پدر من نسبت به مادرم کمتر مذهبی اند). به من می گفت داداش و واقعا هم منو داداش خودش می دونست . من چند باری درباره ی حجاب باهاش صحبت کردم . اون از من می خواست که برنامه ی روزانمو بگم تا از من الگو بگیره و همچنین بحث های اعتقادی و نماز اول وقت و ... (همه ی حرف ها در قالب sms ) . من در این مدت همواره سر در گم بودم که آیا ضرری که قاعدتا این رابطه برای من خواهد داشت ، در مقابل باعث متدین تر شدن دختر عمویم می شود؟
منزل عمویم یزد است .ما آنها را کم می بینیم مثلا سالی دو سه بار. چند وقت پیش که رفته بودیم پیش آنها کاملا متوجه شدم که حجابش بهتر شده ( قبلا هم بد نبود اما بهتر از قبل) و همچنین نماز اول وقت .
اما من به هر ترتیب تصمیم گرفتم که دیگر ادامه ندهم و از او خواهش کردم که دیگر sms نزند و دلیلی هم که به او گفتم این بود که ذهنم زیاد درگیر شده و او هم قبول کرد اما گفت که حرف های من برایش خیلی سود داشته ولی به تصمیم من احترام می گذارد.
حالا من چند روزی است که دائما به این فکر می کنم که اگر واقعا حرف زدن(sms زدن) من با او باعث شنیده شدن حرف هایی برایش بشود که تا به حال نشنیده ، و با توجه به تاثیری که تا کنون داشته ، وظیفه من چیست ؟ آیا او به گفته ی خودش می تواند مانند خواهر برای من باشد؟(من خواهر ندارم) چون واقعا من نمی توانم همین جور الکی با یک دختر رابطه داشته باشم . آیا این حرف زدن مانع رشد من نمی شود و یا برعکس این حرف نزدن شانه خالی کردن از امربه معروفی که می دانی قطعا تاثیر دارد نیست ؟