اینجانب چند وقتی در محفل صوفی های گنابادی بودم و ترک طریق کردم چرا که قلبا راضی و آرامش خاطر نداشتم لذا
از شما تقاضامند هستم راه شناخت ولی خدا در این زمانه چگونه است و برای ایمنی از خطرات این محافل من را راهنمایی کنید اینجانب نگران و مضطرب هستم اما فقط خدا را مد نظر قرار داده و به ائمه متوسل شده ام
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
براي اينكه در طول حيات خود_ در هر عصري كه واقع شده باشيم، مخصوصا در اين زمان كه به دوران آخرالزمان شبيه تر است ، اگر دوره آخر الزمان نباشد_ از خطر انحراف به بيراهه هاي حيرت و گمراهي و افتادن در چاه هاي ويل و سرگرداني در امان باشيم ، همان گونه كه شما هم به خوبي اشاره كرده ايد ، بهترين راه و بلكه تنها راه ، شناخت و پناه بردن به حجت خدا و ولي خدا در هر زمان است كه در زمان ما حجه الله الاكبر و ولي الله الاعظم ، حضرت حجه بن الحسن العسكري مي باشد.
در روايات متعدد و در توسلات گوناگون به اين مطلب اشاره شده و توصيه اكيد بر اين التزام و فرمان برداري و تبعيت ، گرديده است.
مانند روايت مشهور نبوي كه فرموده :
من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميته جاهليه ؛ هر كس بميرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهليت از دنيا رفته است. (1) توجه به نكته اي كه در مرگ جاهليت وجود دارد ،به ما اين خطر را گوشزد مي كند : كسي كه بدون شناخت امام زمانش( كه تبعيت و اطاعت از او را نيز لازم دارد )از دنيا برود ، نمي توان او را اهل اسلام ناميد.
در صلوات ماه مبارك شعبان كه بعد از فريضه ظهر خوانده مي شود ،اين عبارت آمده :
« اللهم صل علي محمد و آل محمد الفلك الجاريه في اللجج الغامره ،يأمن من ركبها و يغرق من تركها ، المتقدم لهم مارق و المتأخر عنهم زاهق و اللازم لهم لاحق ... ؛
خدايا! صلوات فرست بر محمد و آل محمد كه آنان كشتى درياى معرفتند . روان در اعماق آن دريا .هر كس بر آن كشتى در آيد، از غرق ايمن است . هر كس در نيايد ، در درياى هلاكت غرق خواهد شد ؛ هر كس بر آن ها تقدم جويد، از دين خارج شود . هر كس از آنان عقب ماند، نابود گردد . هر كس همراه آنان باشد، ملحق به آن ها خواهد شد ... »
در دعائی که در زمان غیبت توصیه شده که خوانده شود آمده:
«اللهم عرفنی نفسک ..........اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی؛(2) خدایا ! حجت و ولی خودت را به من بشناسان . پس اگر حجت خود را به من نشناسانی، از دینم منحرف و گمراه می شوم».
در تشخيص محل امن و پناهگاه واقعي الهي كه حجت خدا روي زمين است ، به صواب رفته و درست تشخيص داده ايد.
اما چگونه بايد ائمه دين و حجج الهي بر مردم را عموما و امام زمان را خصوصا شناخت ؟
1ـ بايد با كلام و سخنان آنان و احاديث و روايات شان مأنوس گشت. سيره و سنت آنان را در امور شخصي ،اجتماعي، عبادي و سياسي و اقتصادي شناخت . آن را الگوي عمل قرار داد.
2ـ يكي ديگر از راه هايي كه مي توان با آن نسبت به ائمه(ع) معرفت پيدا كرد، تأمل و تدبّر در معاني و مفاهيم دعاها و مناجات هاي منقول از ائمه(ع) است،مانند دعاي كميل، ابوحمزه ثمالي، دعاي ندبه، مناجات شعبانيه،مناجات خمس عشر، دعاي عرفه و ... .
3ـ يكي از بهترين و ساده ترين،ولي مهم ترين و ارزشمندترين راه هاي شناخت ائمه، خواندن زيارت نامه هاي ائمه مخصوصاً زيارت جامعه، تفكر و كند و كاو، در معاني و مفاهيم بلند آن است.
كتاب "ادب فناي مقرّبان" كه شرح زيارت جامعه كبيره، از آيت الله جوادي آملي است، هم چنين "شرح مناجات شعبانيه از حضرت آيت الله محمدي گيلاني،كتاب هاي مفيدي براي اين مقصود هستند.
4ـ منظور از معرفت به ائمه و ميزان و حد آن چيست؟
قدر و ارزش هر كسي به ميزان معرفت او بستگي دارد. هر چه معرفت وسيع تر و جامع تر باشد، قرب و كمال شخص و ارزش اعمال او افزون تر است. معرفت منشأ پيدايش محبت و عشق است. وقتي عشق آمد، چون و چرا و دليل خواهي عاشق كنار مي رود . اطاعت و پيروي محض از معشوق به ميان مي آيد. بنابراين بايد تلاش كرد به معرفت خود نسبت به خدا و انبيا و ائمه توسعه بيش تر بدهيم . هيچ گاه از جهاد علم آموزي و كسب معرفت، خستگي به خود راه ندهيم.
حمزه بن حمران ميگويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: منظور از معرفت حق امام چيست؟ فرمود: بداند كه او حجت و وليّ خدا است . باور داشته باشد كه او وصيّ و خليفه پيامبر و واجب الاطاعه است. براي تبليغ دين و هدايت مردم و پايداري و استقامت در راه حق،غريبانه به شهادت رسيد.
معرفت به ائمه ما را به اين حقيقت نايل مي گرداند كه: ائمه مظهر جامعيت علمي و عيني اسما و صفات خداوند هستند. آنان هر كمالي را كه براي غير خدا ممكن و مقدور است دارند . هر چه دارند، به طور كامل و مصون از هر عيب و نقص است. رضايت و خشم و خشنودي آنان. رضايت و خشم و خشنودي خدا است.
به دلالت آيه تطهير،(3) عالي ترين مراتب عصمت از آن ائمه است. آنان صاحب معجزات و كرامات، و ولايت تكويني و تشريعي هستند. "علم الكتاب"(4) و علم لدنّي نزد آنان است. آنان از امور قلبي و باطني انسان و ساير موجودات از عالم مُلك تا ملكوت اَعْلي آگاهند.
پيروي از آنان در تمام عرصه هاي زندگي واجب و لازم است.
در پايان توصيه اكيد مي كنيم از هر گونه محفلي كه غير از راه و روش و سيره ائمه بزرگوار دين عليهم السلام ،براي دينداري راه و روش ديگري را پيشنهاد و توصيه مي كنند ، جدا اجتناب كنيد كه نهايت آن ها به جز انحراف از مسير حق و سرگرداني در بيابان حيرت و گمراهي نيست.
البته اين نكته را نيز بايد در نظر داشت كه در برخي از اين محافل ممكن است از ائمه سخن گفته شود و روايتي از آن ها بزرگواران خوانده شود، ولي به وسيله همين سخن حق ، راه باطل نشان داده شود كه معمولا مستمعان و حضار از تشخيص آن ناتوانند.
بنابراين بهتر است برای استفاده از سخنان ائمه بزرگوار در زمان غيبت به كساني كه مورد سفارش آن ها بوده اند مراجعه كنيم . اين افراد كساني جز علماي دين و فقهاي بزرگوار نيستند. همان گونه كه امام زمان عليه السلام در نامه اي به يكي از اصحاب خود كه سوال كرده بود : در زمان غيبت به چه كساني مراجعه كنيم فرمود:
« و اما الحوادث الواقعه فارجعوا فيها الي رواه حديثنا فانهم حجتي عليكم و انا حجه الله ...؛ در حوادثي كه رخ مي دهد، به راويان احاديث ما ( كه در زمان ما فقها و علماي بزرگوار دين هستند ) مراجعه كنيد .پس آن ها حجت من بر شما هستند و من حجت خدايم... " (5)
این مرکز با تمام امکانات و توان خود در خدمت شما جهت شناخت بهتر از دین و معارف آن می باشد.
پي نوشت ها:
1. بحار الانوار،علامه مجلسی ج 51 ، ص 160.
2.مفاتیح الجنان ، شیخ عباس قمی،باب زیارات، بخش ملحقات .
2. بحارالانوار، ج 99، ص 35، حديث 17.
3. احزاب(33) آيه 33.
4. رعد(13) آيه 43.
5. وسائل الشيعه ،شیخ حر عاملی،ج 27 ص 140.
