نظر اسلام و پیامبر گرامیمان درباره دین زرتشت و خود زرتشت و ایرانیان چیست ؟ اگر میشود در بعضی موارد از منبا استفاده نمایید ... بسیار از شما سپارسگزارم

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز.
آن چه از تاريخ اديان الهي و برخي روايات اسلامي به دست مي‌آيد: زرتشت از پيامبران الهي است، دين زرتشت که منتسب به وي مي باشد، دين الهي است . اگر چه محل و تاريخ تولد وي روشن نمي باشد. روايات ايراني تولد زرتشت را در حدود 660 سال قبل از ميلاد نشان مي‏دهد که اغلب محققان جديد آن را پذيرفته‏اند. بعضي ديگر با قرائن و دلايل ، زمان ظهور ا و را به حدود سال 1000 ق.م دانسته‏اند. به رغم اين که درباره دين زرتشت اختلاف وجود دارد که از اديان الهي است يا نه، در منابع اسلامي تأکيد شده است که دين زرتشت يکي از اديان الهي بوده و زرتشتيان از اهل کتاب هستند.(1) قرآن به اصالت مذهبي زرتشتيان تصريح مي‏کند. (2) و پيروان اين دين را به عنوان صاحب کتاب به رسميت مي‏شناسد.
بر همين اساس در فقه اسلامي زرتشتيان در کنار يهوديان و مسيحيان قرار گرفته‏اند. در سيره و سنت پيامبر اسلام و ائمه(ع) نيز رهنمودهايي درباره برخورد با زرتشتيان وجود دارد که بيانگر اهل کتاب بودن آن ها است. ابن عباس مي‏گويد: پيامبر اسلام دستور داد از زرتشتيان مقيم يمن جزيه بگيرند. زرتشتيان جزيه دادند و بر آيين خود باقي ماندند.(3) و آنان اهل کتب بودند(4)
فقيهان نيز از آنان به عنوان اهل کتاب ياد کرده ‏اند.(5)
از برخي متون و منابع ديني استفاده مي‏شود که براي زرتشتيان کتاب آسماني داشته اند. در روايتي از امام علي(ع) آمده است که براي مجوسيان کتاب وجود دارد.(6)
مرحوم شيخ طوسي تصريح مي‏کند که براي زرتشتيان کتاب آسماني وجود دارد.(7) مرحوم علامه طباطبايي عقيده دارد: زرتشتيان داراي کتاب آسماني و پيامبر بوده است.
دين زرتشت مانند بسياري از اديان ديگر به تحريف مبتلا شده و عقايد باطل و خرافات موهوم در آن راه يافته است (8) و مسئله ثنويت و اعتقاد به دو مبدأ آفرينش نيز از همين قبيل است.
ديني که اين پيامبر ايراني تعليم کرده، يک آيين اخلاقي و طريقه يگانه پرستي است. زرتشت خداي معبود و متعال خود را "اهورامزدا" لقب داده، يعني خداي حکيم، که داراي عالم و خلاّق و نظام طبيعت است. او مزدا را صاحب اهوراي حقيقي پنداشته و عبادت و پرستش را خاص ذات او قرار داده و وي را خداوند متعال و قادر و قاهر شمرده است که ذاتش به حکمت محض و خير مطلق متّصف است.
او خود را پيغمبري مبعوث از طرف اهورامزدا مي‏داند . در "گات‏ها" کتاب آسماني زرتشتي‏ها، تأکيد مي‏کند که خدا او را برانگيخته و مأمور ساخته، دين او (در عصر خود ) بهترين و کامل‏ترين اديان است.
زرتشت برخلاف نظريه بعضي از زرتشتيان متاخر، آفرينش تمام موجودات را برحسب مشيت و اراده متعال اهورامزدا مي‏دانست. در آيه آخر گات‏ها صراحتاً اهورامزدا را موجب و موجد نور و ظلمت - هر دو - مي‏داند.(9)
اهورامزدا اراده قدوسي علوي خود را به وسيله روحي مقدس و نيکو نهاد از قوّه به فعل درمي‏آورد که آن را "سپنتامينيو" ناميده است. اعمال الهي او نيز به دستياري ارواح مقدس که "امشاسپنتا" گفته مي‏شوند اجرا مي‏گردد. اين فرشتگان هر يک با حالت و صُور فعاليت ذات الهي نام و معنايي جداگانه دارند، چنان که يکي را وهومنه (بهمن) ناميد که به معناي "فرشته پندار نيک و نهاد خوب" است. ديگري را "آشا" (ارديبهشت) يعني فرشته راستي و عدالت، ديگري را "خشترا" (شهريور) يعني فرشته نيرو و قدرت کامل، ديگري را "هورواتات" (خرداد) يعني فرشته رسايي و کامروايي، ديگري را "آدمايتي" (اسفند ارمذ) يعني فرشته شفقت و لطف و باروري و ديگري را "امرتات" (مرداد) که به معناي بقا و جاودانگي است.
نقطه اصلي و پايه اساسي اخلاق در آيين زرتشت بر اين قاعده است که نفس آدمي، ميدان نبردي واقعي ميان خير و شر است. اهورامزدا به آدمي آزادي عمل عطا کرده که عمل خود را برگزيند و بين صواب و خطا هر يک را بخواهد انتخاب کند، البته نيکان بدي را نمي‏پسندند.
از منطق و فلسفه زرتشت در کتب ديني مي‏توان استنباط کرد آتش نمي‏پرستيده و بر آن عقيده‏اي که پيشينيان و نياکان او بر آن بوده‏اند، نبوده است. هم چنين معتقدات او با آنچه بعدها آتش پرستان اخير عنوان کرده‏اند، اختلاف دارد. آتش را فقط رمزي قدوسي و نشاني گرانبها از اهورا مزدا مي‏دانسته است.(10)
درباره ديدگاه رسول خدا (ص) درباره ايرانيان مي توان گفت : طبق برخي روايات در قرآن آياتي وجود دارد كه اشاره به قوم ايران و ايرانيان دارد. از جمله. پيامبر هنگام تلاوت قرآن به اين آيه رسيد كه خداوند مي‌فرمايد:
« ... وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ»(11) يعني اگر روي برگردانيد (خداوند) جاي شما را به مردمي غير از شما خواهد داد كه مانند شما نخواهند بود. از آن حضرت پرسيدند: كساني كه اگر ما روي برگردانيم ،خداوند آن‌ها را به جاي ما قرار مي‌دهد، چه كساني هستند؟ رسول خدا در حالي كه بر دوش سلمان فارسي مي‌زد فرمود: «اين مرد و قوم او هستند.»(12)
در حديثي ديگر ابوهريره مي‌گويد: خدمت پيامبر نشسته بوديم كه سوره جمعه نازل شد. آن را براي ما تلاوت كرد و وقتي به آيه « و آخرينَ منهم لمّا يلحقوا بِهم»(13) رسيد، مردي پرسيد: آن گروه چه كساني‌اند؟ حضرت ضمن اشاره به سلمان فرمودند: «قسم به جان كسي كه جانم در دست او است! اگر ايمان در ثريا باشد،افرادي از اين گروه به آن دست مي يابند.»(14)
آيه ديگري در قرآن است كه طبق حديث نبوي از ايرانيان به عنوان پاسداران و نگهبانان دين ياد شده است. آيه مي‌فرمايد: «اگر اين قوم نسبت به آن (هدايت الهي) كفر ورزند (مهم نيست). زيرا كساني را نگاهبان آن ساختيم كه نسبت به آن كافر نيستند.»(15) شخصي از رسول خدا (ص) پرسيد: منظور از آن گروه نگهبان دين در اين آيه چه كساني هستند؟ فرمود: سوگند به خدا، اين گروه نگهبان، سلمان و قوم او هستند.»(16)
رسول خدا غير از احاديثي كه در تفسير آيات در مورد ايرانيان آورديم، بارها در مورد ايران و ايرانيان سخن گفته و از آن‌ها به نيكي ياد كرده است كه به چند مورد اشاره مي‌شود. پيامبر مي‌فرمايند «ايرانيان خويشاوندان ما اهل بيت‌اند ... »(17) در جاي ديگر مي‌فرمايند: "در بين مردم، مردم فارس بيش ترين سهم را از اسلام دارند."" خوشبخت‌ترين ملت غير عرب به واسطه اسلام مردم ايرانند."(18) درجاي ديگر ايرانيان را اهل بهشت مي‌نامد (19)
براي اطلاعات بيش تر در باره زرتشت و دين زرتشت و ايرانيان به منابع زير مراجعه نماييد:
جان‏.بي.ناس، تاريخ جامع اديان، ص 453،
فليسين شاله، تاريخ مختصر اديان بزرگ، ص 208 و 209؛
اديان زنده جهان، ص270 - 227 283 - 280،
مسعودي، مروج الذهب، ج‏1، ص 229؛
دينوري، اخبار الطوال، ص 28؛
طبري، تاريخ، ج 1، ص 561؛
ابن اثير، الکامل، ج‏1، ص 146؛
شهرستاني، الملل و النحل، ص 124.
پي‏نوشت‏ها:
1. عبدالله مبلغي، تاريخ اديان و مذاهب جهان، ج1ص 365 به بعد.، چاب اول، انتشارات مطلق،تابستان1373
2. حج (22) آيه 17
3. علي بن حسين مسعودي ، مروج الذهب، ج 1، ص 225.
4. محمد حر عاملي ، وسائل الشيعه، ج 11، ص 96 ، بيروت دار احياء التراث العربي
5. شيخ طوسي الخلاف، ج 2، ص 199. بي نام
6. حر عاملي ،همان، ج 11، ص 98.
7. شيخ طوسي ،همان، ج 4، ص 210، بي نام
8. مبلغي آباداني، همان ، ج‏1، ص 332 - 330.
9. همان ، ج‏1، ص 341.
10. در گات‏ها صراحتاً به آفريده (مخلوق) بودن نور و روشنايي و آتش اشاره شده است .
11 . محمد(47) آيه 38.
12 . محمد ري شهري ، ميزان الحكمه،ج 10، ص 70، دار الحديث
130 . جمعه(62)آيه 3.
14 . جلال الدين سيوطي ، الدرالمنثور، ج 6 ص 215،
ناصر مکارم وهمکاران ،تفسر نمونه ،ج 24 ،ص 109 ذيل آيه مورد بحث .
15 . انعام(6) آيه 89.
16 . نفس الرحمن، ص 48.
17 . متقي هندي كنزالعمال،‌ج 2، ص 303، بيروت ، 1409ه، 1989 م
18 . همان.
19 . همان.