پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
آیا این می تواند نشان بدهد كه آن اثر از سوی خداست؟
اول این كه: به حكم عقل هیچ اثر ادبی یا علمی، آخرین حد و سطح در آن زمینه نخواهد بود؛ زیرا هر اثری تراوش فكر و ذهن و خلاقیت یك یا چند انسان است و عقل می گوید ...

آیا اینكه یك اثر ادبی یا علمی، در بالاترین سطح باشد و كسی نتواند مثل آن بیاورد، آیا این می تواند نشان بدهد كه آن اثر از سوی خداست؟ مثلا ادبایی داریم كه در یك زمینۀ ادبی بهترین آثار را آورده اند و كسی نتوانسته مثل آنها بیاورد.

اول این كه: به حكم عقل هیچ اثر ادبی یا علمی، آخرین حد و سطح در آن زمینه نخواهد بود؛ زیرا هر اثری تراوش فكر و ذهن و خلاقیت یك یا چند انسان است و عقل می گوید یك یا چند انسان دیگر ممكن است مانند آن یا بهتر از آن را بیاورند و از این رو جهان جایگاه تولد و تولید و ایجاد خارق العاده ها در زمینه های مختلف است. اما معجزات پیامبران از جمله قرآن كار بشر و پیامبر نیست تا به حكم عقل ممكن باشد در آینده یك یا چند نفر با هم بتوانند مانند آن را بیاورند. بلكه كار خدای قادر مطلق است كه برای اثبات توحید و نبوت انجام داده و به حكم عقل بشر ضعیف و محتاج به تنهایی یا به كمك هم هیچ گاه نمی تواند كاری مثل آن، انجام دهند.

دوم : ارائه اثر كم نظیر یا بی نظیر  همیشه به معنای معجزه و خدایی بودن نیست؛ بلكه بشر را خدا بدیع و خلاق آفریده و این اثری بشری است و هیچ كس در بشری بودن آن شك ندارد.

معجزه ، كاری است كه از مدعی نبوت و برای اثبات نبوت و ماموریت آسمانی او ظهور می كند. مثل این كه به عنوان معجزه و نشانه نبوت و خدایی بودن ، حضرت موسی عصایش را اژدها می كند یا حضرت شعیب از دل كوه و صخره سخت، شتر و بچه شتری بیرون می آورد. این كار خدایی است و هیچ بشری به تنهایی یا با كمك هم نمی توانند چنین كاری انجام دهند. اما خلاقیت های افراد ی كه مدعی نبوت و ماموریت آسمانی نیستند و این خلاقیت را به نشانه و علامت اثبات ماموریت آسمانی ارائه نداده اند، با معجزه ارتباطی ندارد. از این رو اگر این خلاقیت بی نظیر هم باشد و برای ابد هم بی نظیر بماند و هیچ فرد یا جمعی نتواند مثل آن را بیاورد، معجزه و خدایی نیست.

بنا بر این صرف بی نظیر بودن و ناتوانی دیگران از انجام مثل آن، كار را معجزه نمی كند و كسی همن نمی تواند آن را معجزه بنامد، بلكه حتما باید از جانب مدعی نبوت و برای اثبات نبوتش باشد.

بنا بر این بر فرض كه غزلیات حافظ از قرآن و معارف قرآنی هیچ بهره ای نگرفته و فقط تراوش ذهن خلاق حافظ باشد و ... ، باز هم این معجزه و از سوی خدا (به معنایی كه در معجزه در نظر داریم )، نیست. زیرا خود حافظ دارد اعلام می كند كه این تراوش ذهن من است و ادعای دیگران هم كه ارزش ندارد.

بله اگر (به فرض محال) خلاق اثر بی نظیری ادعای نبوت داشته و اثر بی نظیرش را نشانه نبوت معرفی كند و دلایل دروغگویی اش آشكار نباشد و این اثر بی نظیر هم یاور او باشد (كه این ها همه محال است؛ زیرا باطل برهان و پایه و اساس ندارد و باطل بودن و دروغ بودنش به راحتی آشكار می گردد. اما بر فرض محال كه دلیل و برهانی بر بطلان او نباشد)، بر خداست كه این آیت ضلالت را رسوا سازد و به صورتی دروغگویی اش را آشكار كند! هم چنان كه وقتی مسیلمه كذاب ادعای نبوت كرد و ادعایش مورد قبول كثیری واقع شد، خدا رسوایش كرد و وقتی مردمی از او خواستند كه به مانند پیامبر درون چاه كم آبشان كه فقط كمی آب شور داشت، آب دهان بیندازد تا پرآب و شیرین شود و او هم انداخت، خدا همان آب كم و شور را هم خشكاند تا بدانند كه این طبیبشان به جای شفا دادن كور می كند.

بنا بر این هر اثر بی نظیری را به عنوان آیت نبوت ارائه دهد، اگر دروغگویی و رسوایی اش آشكار نیست بر خداست كه او را رسوا كند.

پس معجزه صرف بی نظیری و كم نظیری نیست؛ بلكه ارائه اثر بی نظیر است به عنوان آیت نبوت از جانب كسی كه دلیل و برهان آشكاری بر دروغگویی او موجود نباشد؛ بلكه همه نشانه ها راستگویی اش را تایید كند.

اما اگر كسی مدعی نبوت نیست و در زمینه ای خلاقیت بی نظیری تا آن زمان و از آن به بعد (به فرض محال ) ارائه دهد، دلیلی ندارد كه معجزه و كار خدایی به معنای معجزه بدانیم. بله هر كاری خدایی است؛ زیرا خدا به خالق و پدیدآورنده اش فهم و علم و توانایی داده و آیت و معجزه نیست.