پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
چرا خدا ماه رمضان را ماه مباركي خوانده است؟
ايام و ازمان به خودي خود نه داراي بركت هستند و نه خالي از آن مي باشند. مبارك بودن برخي از ايام مانند ماه رمضان به دليل خيرات و عنايات و نعماتي است كه از جانب...

چرا خدا ماه رمضان را ماه مباركي خوانده است؟

علماي لغت، واژه «بركت» را به فزوني و رشد (1) همراه با ثبات و دوام معني كرده اند.

ايام و ازمان به خودي خود نه داراي بركت هستند و نه خالي از آن مي باشند. مبارك بودن برخي از ايام مانند ماه رمضان به دليل خيرات و عنايات و نعماتي است كه از جانب خداي متعال به مومنين مي رسد كه در نتيجه نوع رفتاري است كه مومنين از خود بروز مي دهند.

ماه مبارك رمضان به دليل خصوصيات منحصر به فردي كه به لحاظ تقويت ايمان و تقواي مومنين دارد و زمينه هاي تقوا و پرهيزگاري در آن نسبت به ديگر ايام بيشتر است به عنوان ماه مبارك خوانده شده است چرا كه در اين ايام بندگان خدا به خاطر رفتار پرهيزگارانه خود مشمول عنايات و بركات الهي مي شوند.

در حقيقت ماه مبارك رمضان مجمعي است براي بركات و خيراتي كه يك انسان مومن مي تواند از جانب خداي متعال دريافت كند.

اگر به رواياتي كه در فضيلت اين ماه مبارك وارد شده است توجه كنيم ابعاد اين سخن بيشتر روشن مي شود.

قال رسول الله‏ صلي‏الله‏عليه‏و‏آله: شَهرُ رَمَضانَ شَهرٌ فَرَضَ الله‏ُ عز و جل عَلَيكُم صِيامَهُ؛ فَمَن صامَهُ إيمانا وَاحتِسابا خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ كَيَومَ وَلَدَتهُ اُمُّهُ ؛ ماه رمضان، ماهي است كه خداوند، روزه آن را بر شما واجب ساخت. پس هر كس آن را از روي ايمان و به اميد پاداش الهي روزه بدارد، از گناهانش بيرون مي‏آيد، همچون روزي كه مادرش او را زاده است. (2)

و قال رسول الله‏ صلي‏الله‏عليه‏و‏آله: إنَّ لله‏ِِ في كُلِّ يَومِ جُمُعَةٍ سِتَّمِئَةِ ألفِ عَتيقٍ مِنَ النّارِ كُلُّهُم قَدِ استَوجَبوها، و في كُلِّ ساعَةٍ مِن لَيلٍ أو نَهارٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ ألفَ عَتيقٍ مِنَ النّارِ كُلُّهُم قَدِ استَوجَبوها، و لَهُ يَومَ الفِطرِ مِثلُ ما أعتَقَ فِي الشَّهرِ وَالجُمُعَةِ ؛ خداوند را در هر روز جمعه، ششصد هزار آزادشده از آتش است كه همه آنان شايسته آن‏اند؛ و (خداوند را) در هر ساعت از شب يا روز ماه رمضان، هزار آزادشده از آتش است كه همه آنان شايسته آن‏اند؛ و او را در روز فطر، به اندازه آزادشدگان در اين ماه و جمعه است .(3)

قال الإمام الصادق عليه‏السلام: إنَّ لله‏ِِ عز و جل في كُلِّ لَيلَةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ عُتَقاءَ و طُلَقاءَ مِنَ النّارِ إلاّ مَن أفطَرَ عَلي مُسكِرٍ، فَإِذا كانَ في آخِرِ لَيلَةٍ مِنهُ أعتَقَ فيها مِثلَ ما أعتَقَ في جَميعِهِ  ؛ خدا را در هر شب ماه رمضان، آزادشدگان و رهاشدگاني از آتش است، مگر كسي كه با شراب افطار كند . پس چون آخرين شبِ آن فرا رسد، به اندازه همه كساني كه در اين ماه آزاد كرده است، آزاد مي‏كند. (4)

قال رسول الله‏ صلي‏الله‏عليه‏و‏آله ـ في فَضلِ شَهرِ رَمَضانَ ـ  هُوَ شَهرٌ أوَّلُهُ رَحمَةٌ، و أوسَطُهُ مَغفِرَةٌ، و آخِرُهُ الإِجابَةُ وَالعِتقُ مِنَ النّارِ  ؛ـ درباره فضيلت ماه رمضان ـ ماهي است كه آغاز آن رحمت، ميانه آن آمرزش و پايان آن اجابت [دعا] و آزادي از آتش است . (5)

قال رسول الله صلي‏الله‏عليه‏و‏آله ـ يُبَشِّرُ أصحابَهُ ـ : جاءَكُم رَمَضانُ، جاءَكُم شَهرٌ مُبارَكٌ اِفتَرَضَ الله‏ُ عَلَيكُم صِيامَهُ، تُفَتَّحُ فيهِ أبوابُ الجِنانِ، و تُغَلَّقُ أبوابُ الجَحيمِ، و تُغَلُّ فيهِ الشَّياطينُ، فيهِ لَيلَةٌ خَيرٌ مِن ألفِ شَهرٍ، مَن حُرِمَ خَيرَها فَقَد حُرِمَ .

پيامبر خدا در مُژده دادن به ياران خويش فرمود: رمضان، شما را فرا رسيده است. ماهي مبارك، شما را فرا رسيده كه خداوند، روزه‏داريِ آن را بر شما واجب ساخته است. در اين ماه، درهاي بهشت، گشوده و درهاي جهنّم، بسته مي‏شوند و شياطين به بند كشيده مي‏شوند. در آن، شبي است كه بهتر از هزار ماه است. هر كس از خير آن محروم شود، به يقين، محروم مانده است .(6)

قال رسول الله صلي‏الله‏عليه‏و‏آله: إذا كانَ أوَّلُ لَيلَةٍ مِن رَمَضانَ فُتِّحَت أبوابُ السَّماءِ فَلا يُغلَقُ مِنها بابٌ حَتّي يَكونَ آخِرُ لَيلَةٍ مِن رَمَضانَ، فَلَيسَ مِن عَبدٍ مُؤمِنٍ يُصَلّي في لَيلَةٍ مِنها إلاّ كَتَبَ الله‏ُ لَهُ ألفـا و خَمسَمِئَةِ حَسَنَةٍ بِكُلِّ سَجدَةٍ،... ؛ چون اوّلين شب (ماه)رمضان شود، درهاي آسمان، گشوده شوند. پس هيچ دري از آنها بسته نمي‏شود تا آن كه آخرين شب رمضان فرا رسد. هيچ بنده مؤمني در شبي از آن، نماز نخوانَد، مگر آن كه خداوند براي هر سجده، هزار و پانصد حسنه بنويسد و برايش خانه‏اي از ياقوت سرخ كه شصت هزار در دارد، در بهشت بنا كند كه براي هر دري قصري طلايي و آراسته به ياقوت سرخ است. پس چون اوّلين روز (ماه) رمضان را روزه بگيرد، همه گناهان گذشته‏اش تا مثل آن روز، آمرزيده شود. و هر كس به (ماه) رمضان برسد، هر روز، هفتاد هزار فرشته از نمازِ بامداد تا آنگاه كه (خورشيد) پوشيده در حجاب شود، براي او آمرزش مي‏طلبند. و براي او در برابر هر سجده‏اي كه شب يا روز در ماه رمضان به جا آورده است، درختي خواهد بود كه سوار، در (امتداد) سايه آن (بايد) پانصد سال راه برود.(7)

 

پي نوشت ها:

1. راغب اصفهاني، مفردات، ذيل واژه بركه.

2. شيخ طوسي، تهذيب الأحكام، تهران، دارالكتب الاسلاميه،1390 ه.ق، ج 4، ص 152،ح 421.

3. محدث نوري، مستدرك الوسائل، قم، موسسه آل البيت عليهم السلام لاحياء التراث،1409  ه.ق، ج 7، ص 484، ح 8710.

4. شيخ كليني، الكافي، تهران، دارالكتب الاسلاميه ، 1388 ه.ق ، ج 4 ، ص 68 ، ح7.

5. شيخ كليني،الكافي،پيشين، ج 4 ،ص 67، ح 4.

6. علامه مجلسي،بحارالأنوار، بيروت،موسسه الوفاء ،ه.ق، ج 96،ص 366، ح 96.

7. الهندي، كنزالعمال، بيروت موسسه الرسالة، 1405ه'.ق، ج 8، ص 470.