پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
احاديث و رواياتي كه در آن معصوم (ع) در اثبات معاد جسماني فرموده اند؟
مباحث مربوط به معاد، خصوصا از نوع جسماني آن كه در ذهن همگان تداعي زيستن در اين دنيا را بكند، از جمله پر بحث ترين مباحث مربوط به حوزه اعتقادي همه اديان و ...

لطفا احاديث و رواياتي كه در آن معصوم (ع) در اثبات معاد جسماني فرموده اند را با ذكر منبع را برايم ارسال فرماييد . با سپاس

مباحث مربوط به معاد، خصوصا از نوع جسماني آن كه در ذهن همگان تداعي زيستن در اين دنيا را بكند، از جمله پر بحث ترين مباحث مربوط به حوزه اعتقادي همه اديان و نيز اسلام است به گونه اي كه دشواري فهم يا هضم اين مسئله موجب شده است كه آراي مختلفي از سوي گروه ها يا افراد صاحب نظر ابراز شود كه بعضي از آن نظريات، سمت و سويي كاملا انكار آميز نسبت به حضور انسان با  همين جسم دنيايي خود در قيامت به خود گرفته است.

و اما جداي از آيات فراواني كه درباره كيفيت مبعوث شدن انسان ها هنگام قيامت خصوصا در شمايل جسماني نازل شده است، در روايات نيز اين موضوع مورد توجه قرار گرفته است كه اجساد انسان ها بعد از اين كه تبديل به خاك شد، دوباره با اراده خدا به حالت اوليه بر مي گردد و اين چنين معاد جسماني ثابت مي شود.

در ادامه به چند روايت استشهاد مي كنيم:

1.مُحَمَّدٌ صلوات الله عليه  أَتَاهُ مُكَذِّبٌ بِالْبَعْثِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَ هُوَ أُبَيُّ بْنُ خَلَفٍ الْجُمَحِيُّ مَعَهُ عَظْمٌ نَخِرٌ فَفَرَكَهُ  ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ فَأَنْطَقَ اللَّهُ مُحَمَّداً ص بِمُحْكَمِ آيَاتِهِ وَ بَهَتَهُ بِبُرْهَانِ نُبُوَّتِهِ فَقَالَ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ فانْصَرَفَ مَبْهُوتاً(1)                

مردي كه ( به نام ابي بن خلف جمحي)  كه به قيامت  و مبعوث شدن انسان ها اقرار نداشت و منكر آن بود در حالي كه با خود استخوان پوسيده اي حمل و آن را با دست نرم و تبديل به آرد  مي كرد نزد پيامبر صلوات الله عليه آمد  و از حضرت سوال كرد  يا محمد "مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ"؟ اين استخوانهاي پوسيده را چه كسي دوباره زنده خواهد كرد؟ در اين هنگام خداي متعال پيامبرش را به سخن آورد و با دليل واضح و روشن فرمود كه بگويد: "يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ"‏

 يعني همان كسي كه او را ابتدا آفريد! او به هر نوع آفرينشي دانا است. آن مرد مبهوت شده رفت.

2.سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الْمَيِّتِ هَلْ يَبْلَي جَسَدُهُ فَقَالَ نَعَمْ حَتَّي لَا يَبْقَي لَحْمٌ وَ لَا عَظْمٌ إِلَّا طِينَتُهُ الَّتِي خُلِقَ مِنْهَا فَإِنَّهَا لَا تَبْلَي تَبْقَي فِي الْقَبْرِ مُسْتَدِيرَةً حَتَّي يُخْلَقَ مِنْهَا كَمَا خُلِقَ أَوَّلَ مَرَّةٍ"(2)                       

از حضرت امام صادق(ع) درباره پوسيدن جسد ميت سؤال شد،حضرت فرمود: آري (مي پوسد) حتّي ديگر گوشتي و استخواني از او باقي نمي ماند؛ مگر طينت او كه از آن طينت، خلق شده است. پس به درستي كه طينت او در قبر نمي پوسد تا آن كه دوباره مثل خلقت اولش از همان طينت، خلق (و محشور) شود.

3" پرسشگري در ضمن سوالاتي در باره روح و مسايل مربوط به معاد از امام صادق(ع) پرسيد: أَفَتَتَلَاشَي الرُّوحُ بَعْدَ خُرُوجِهِ عَنْ قَالَبِهِ أَمْ هُوَ بَاقٍ؟ قَالَ بَلْ هُوَ بَاقٍ إِلَي وَقْتٍ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَعِنْدَ ذَلِكَ تَبْطُلُ الْأَشْيَاءُ وَ تَفْنَي فَلَا حِسَّ وَ لَا مَحْسُوسَ ثُمَّ أُعِيدَتِ الْأَشْيَاءُ كَمَا بَدَأَهَا مُدَبِّرُهَ..."(3)

آيا روح، بعد از خروج از قالب خود متلاشي مي شود و از بين مي رود يا باقي مي ماند؟ حضرت فرمود: آري، روح بعد از خروج از بدن، باقي مي ماند تا هنگام نفخه در صور. در اين هنگام، تمام چيزها كه يكي از آن ها روح است فاني مي شوند و ديگر نه حاسّه اي هست و نه حسّي و نه محسوسي! پس از آن، مدبّر اين عالم اشيا را به صورت اوّليه بازمي گرداند هم چنان كه در ابتداي امرآنان را ابداع و انشا فرمود.

سؤال كننده پرسيد: چگونه بعث واقع مي شود و حال آنكه بدن پوسيده و اجزا و اعضاي آن متفرق شده و هر عضوي به جايي رفته است. عضوي از بدن را حيوانات درنده و قسمتي از آن را وحوش و قسمتي ديگر را گياهان خورده اند و عضوي از آنها خاك شده و از آن خاك ديوارها و بناها ساخته شده است؟

حضرت پاسخ داد: محققاً آن كسي كه در انشاي خلق اوّليه قدرت داشته است كه بدنِ انسان را از هيچ بسازد و او را مصوّر كند، بدون آن كه مثالي قبل از خلقت از او داشته باشد، چنين كسي قادر كه اين انسان را بازگشت دهد، همان گونه كه در ابتدا او را از نيست و بدون مثال قبلي، به وجود آورده بود...

البته اين روايت طولاني است و در ادامه امام سلام الله عليه در باره چگونگي حشر جسماني توضيح لازم را بيان مي كنند.

نتيجه:

 اين سه روايت( و نيز روايات ديگر) به روشني نشان مي دهد كه معاد جسماني از نگاه معصومين سلام الله عليهم اجمعين، چگونه تبيين و اثبات مي شود.(3)

پي نوشت ها:

1. مجلسي محمد باقر، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار،تهران،انتشارات اسلاميه،چاپ مكرر،بي تا، ج‏10، ص 33

2. شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه، قم، انتشارات اسلامي،سال 1404 ه ق، چاپ دوم، ج‏1، ص 192.

3. ابو منصور احمد بن علي بن ابي طالب طبري(شيخ طبرسي)الإحتجاج، مشهد، انتشارات مرتضي، سال 1403 ه ق، چاپ اول، ج‏2، ص 350.