پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
كهكشان ها كه در قرآن به آن اشاره شده است با علم روز مغایرت دارد؟
«ما فَرَّطْنا فِی الْكِتابِ مِنْ شَیْ ءٍ»: یعنی ما در این كتاب چیزی را از قلم نیانداخته ایم .

یا به وجود آمدن كهكشان ها كه در قرآن به آن اشاره شده است با علم روز مغایرت دارد؟

هیچ مغایرتی وجود ندارد :

قرآن كریم جامع ترین و كامل ترین كتاب آسمانی است كه برای هدایت بشر به سوی كمال نهایی نازل شده است . از آن جا كه كتابی جهانی و جاودانی است، مشتمل بر تمام مسائلی است كه برای هدایت بشر به سوی صراط مستقیم لازم است :

«ما فَرَّطْنا فِی الْكِتابِ مِنْ شَیْ ءٍ»(1) یعنی ما در این كتاب چیزی را از قلم نیانداخته ایم .

 در جای دیگر می فرماید: «وَ نَزَّلْنا عَلَیْكَ الْكِتابَ تِبْیاناً لِكُلِّ شَیْ ء»(2) یعنی ما این كتاب را بر تو نازل كردیم تا بیانگر همه چیز باشد .

 قرآن كریم همة علوم و دانستنی هایی كه برای رسیدن به سعادت ابدی، انسان لازم دارد را بیان كرده است اما معنای این آیات با توجه به قرائن و شواهدی كه وجود دارد، این نیست كه همه علومی كه بشر آن ها را به عنوان علم می شناسد، مثل فیزیك و شیمی و ریاضیات و . . . در قرآن بیان شده باشد، چون آشنایی با همه این علوم و فنون برای رسیدن انسان به سعادت ابدی و كمال نهایی لازم نیست .

 این گونه نیست كه اگر كسی نسبت به فیزیك و شیمی و امثال این ها جاهل باشد، به كمال نهایی خود كه تزكیه اختیاریِ نفس برای تقرب به درگاه الهی است نرسد، چون این علوم بر فرضِ مطابقت با واقع، چیزی جز كشف آنچه در دنیا وجود دارد نیستند.

 علوم نسبت به درك مسائل غیر مادی قاصرند . البته این علوم می توانند بیانگر وجود آیات و نشانه های خداوند متعال در موجودات عالم باشند، زیرا جهان آفرینش آیات تكوینی خداوند متعال است. می بینیم كه قرآن كریم نشانه بودن جهان آفرینش و آفرینش انسان را مطرح نموده :

«سَنُریهِمْ آیاتِنا فِی الْآفاقِ وَ فی أَنْفُسِهِمْ حَتَّي یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ»(3) یعنی به زودی آیات و نشانه های خود را در اطراف و كرانه ها و در خودشان به آن ها نشان می دهیم تا حق بودن خدا بر آنان روشن شود.

 مباحثی هم كه در قرآن كریم دربارة جهان و كیهان و موجودات جهان مطرح شده، علاوه بر اینكه دلالت بر اعجاز علمی قرآن كریم دارد، استطرادی و ضمنی است. قرآن كریم در هیچ زمینه، به بحث های تفصیلی در مورد موجودات نپرداخته، بلكه به همان اندازه ای كه هدف قرآن در هدایت مردم تأمین می شده، بسنده كرده است.

 بیانات قرآن كریم نسبت به مسائل لازم برای رسیدن به سعادت هم متفاوت است. بعضی از مسائل را به تفصیل بیان كرده و برخی دیگر را به طور اجمالی بیان كرده اما بیان تفصیلی آن را به پیامبر (ص) واگذار كرده است : «وَ أَنْزَلْنا إِلَیْكَ الذِّكْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیْهِمْ» (4) یعنی این ذكر [قرآن ] را بر تو نازل كردیم، تا آنچه به سوي مردم نازل شده است، براي آن ها روشن سازي.

قرآن گاهی  براي رسیدن به این هدف اشاراتي به پاره‏اي از مسائل علوم طبیعي و اسرار آفرینش و شگفتي‏هاي جهان هستي دارد، مخصوصاً در بحث‏هاي توحیدي، به تناسب برهان نظم، پرده از روي اسراري از جهان آفرینش برداشته، و مسائلي را فاش كرده كه در آن عصر و در آن محیط، حتّي براي دانشمندان ناشناخته بود...(5)

چه دلیل قطعی داریم بر این كه كشفیات جدید محققان  صحیح باشد ؟ كم نیست مطالبی كه محققان به صورت یقینی و قطعی بیان كردند. اما بعد از مدتی اشتباه بودن آن روشن شد.

پی نوشت ها:

1. انعام(6) آیه 38.

2. نحل(16) آیه 89.

3. فصلت(41) آیه 53.

4. نحل(16) آیه 44.

 5. آیه الله مكارم شیرازی، 50 درس اصول عقائد براي جوانان،