پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
چه عملی باید انجام دهم كه از عذاب وجدانی كه دارم بتوانم راحت شوم؟
راه خلاصی از گناه و نگرانی از آن، امیدواری به رحمت حق و توبه واقعی است؛ توبه هم شرایطی دارد كه اگر رعایت شود موجب قبولی توبه و آمرزش گناه می شود.

چه عملی باید انجام دهم كه از عذاب وجدانی كه دارم بتوانم راحت شوم؟

راه خلاصی از گناه و نگرانی از آن، امیدواری به رحمت حق و توبه واقعی است؛ توبه هم شرایطی دارد كه اگر رعایت شود موجب قبولی توبه و آمرزش گناه می شود.

مهم ترين شرايط توبه عبارت است از:

1. پشيماني و ندامت از صميم قلب و تصميم بر عدم ارتكاب دوباره.

2. استغفار و طلب بخشش.

3. تصميم قاطع بر جبران گذشته و اداي حقوق، خصوصا اگر حق الناس باشد.

توبه در حقيقت پشيمان شدن از گناه و بازگشتن از راهي است كه انسان در گذشته بر خلاف رضاي پروردگار رفته است. توبه حقيقي نيز همان توبه نصوح است؛ يعني توبه و پشيماني بدون بازگشت. اگر كسي احساس كند كه واقعا از گذشته خود نادم و پشيمان گشته و راه خود را به سوي خداوند عوض كرده، بايد بداند كه اهل توبه واقعي است و اينچنين توبه اي هرگز رد نمي شود. به عبارت ديگر مشكل و نگراني اي كه در زمينه قبول توبه وجود دارد، از طرف خداوند - يعني پذيرنده توبه - نيست؛ بلكه مشكل از جانب خود توبه كننده است كه آيا موفق مي شود راه خود را به سوي خداوند تغير دهد يا نه؟

دوست عزيز

بدان كه هر گناهي قابل توبه است؛ چرا كه خداوند خود فرموده است : «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلي‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ؛ (1) بگو اي بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مي‏آمرزد؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».

در آيه 70 سوره فرقان بيان شده است: «إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً؛ مگر كساني كه توبه كنند و ايمان آوردند و عمل صالح انجام دهند كه خداوند گناهان آنان را به حسنات تبديل ميكند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است».

علامه طباطبايي در تفسير الميزان مي فرمايد: ... پس هر كس گناهي مرتكب گرديده، اگر سه كار انجام دهد، افزون بر آن كه از عذاب سخت و جاودان روز قيامت نجات مي يابد، گناهانش به حسنات تبديل مي گردد:

1. توبه يا بازگشت از گناه.

كمترين مراتب توبه پشيماني است. اگر توبه حقيقي تحقق نيابد، انسان از گناه جدا نميگردد و همواره آن را انجام مي دهد.

2. عمل صالح

با عمل صالح توبه در وجود انسان مستقر مي شود و به توبه حقيقي يا توبه نصوح مي انجامد.

3. ايمان

مشرك بايد در كنار توبه از گناهان گذشته خود، ايمان آورد تا گناهانش به نيكي ها تبديل شود؛ ولي براي مؤمن گنهكار توبه و عمل صالح به تنهايي كافي است و گناهانش را به حسنات تبديل ميكند. از اين رو، در آيه بعد ميفرمايد: « وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَي اللَّهِ مَتاباً » كسي كه توبه كند و عمل صالح انجام دهد، به سوي خدا بازگشت ميكند.

لازم به ذكر است كه عالمان اخلاقي با استفاده از منابع اسلامي فرموده اند: شخص توبه كننده ،حتي اگر پس از توبه نصوح، به دلايلي دوباره به گناه آلوده گردد و توبه نمايد، پذيرش و آمرزش الهي را در پي خواهد داشت و اين فرايند تا هنگام مرگ ادامه خواهد داشت.

 

براي مطالعه بيشتر، ر.ك منابع اخلاقي:

- گناه شناسي/ محسن قرائتي.

- گناهان كبيره/ شهيد دستغيب.

- نقطه هاي آغاز در اخلاق، مهدوي كني.

- بازگشت به خويشتن يا توبه نصوح / رضوانعلي مصيبي

 

پی نوشت ها:

1. زمر (39)، آيه 53.