پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
خدا در سوره آل عمران آیه 97 می فرماید" و من دخله كان آمنا" پس چرا...؟
در اين زمينه است كه حكمي تشريعي را بيان كند (وظیفه مسلمانان را روشن سازد)، نه يك خاصيت تكويني را (تا اشكال كنید كه چرا یزید توانست این خانه را خراب كند و ...

خدا در قرآن در سوره آل عمران آیه 97 می فرمایند " و من دخله كان آمنا " پس چرا:

 1- فردی مثل عبدلله زبیر كه در مكه ساكن بود ،از حمله حجاج بن یوسف در امان نماند؟ ! درست است كه او آدم بدی بود ،ولی به هر حال ظاهرا این آیه غیر صحیح است .

 2- همچنین امام حسین  زمانی كه به مكه پناه برده بود برای شكسته نشدن مكه این شهر را ترك كردند . در صورتی این آیه می فرماید كه هر كس وارد آن شود ،در امان است  (البته خودم الان متوجه اشتباه بودن بند 2 شدم چرا كه امام در مكه پناهنده بودند، نه داخل خانه خدا،البته اگه شما استدلال قوی تری دارید بفرمایید .)

در مورد آیه مورد بحث ، نظر علامه طباطبایی متقن و محكم است. ایشان می نویسد:

جمله:" وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً" در اين زمينه است كه حكمي تشريعي را بيان كند  (وظیفه مسلمانان را روشن سازد)، نه يك خاصيت تكويني را  (تا اشكال كنی كه چرا یزید توانست این خانه را خراب كند و به آتش بكشد)

از اين جمله- كه جمله ای خبري است- مي‏توان استفاده كرد كه قبل از اسلام هم حكم امنيت اين خانه تشريع شده بود. هم چنان كه چه بسا اين معنا از دعاي ابراهيم كه در دو سوره" ابراهيم" (1) و" بقره" (2)  نقل شده، استفاده بشود.

مؤيد استفاده اين است كه  قبل از بعثت هم ، عرب جاهليت اين حق را براي بيت محفوظ داشتند. معلوم مي‏شود اين رسم به زمان ابراهيم  (ع)  متصل مي‏شده و از جعليات  عرب جاهليت نبوده است.

 اما اينكه شايد بعضي احتمال دهند كه مراد از آيه  اين باشد كه به عنوان خبر غيبي بفرمايد: فتنه‏ها و حوادث هولناك و سلب كننده  امنيت در اين خانه رخ نمي‏دهد و در هر جاي دنيا هر حادثه‏اي پيش آيد، دامنه‏اش بدان جا كشيده نمي‏شود ، جوابگويش جنگ ها و كشتارها و ناامني‏هايي است كه در طول تاريخ، در اين مكان مقدس پيش آمده، مخصوصا حوادثي كه قبل از نزول آيه در آن جا رخ داده است. آيه شريفه:" أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ" (3) بيش از اين دلالت ندارد كه امنيت در اين مكان استقرار و استمرار داشته، از اين جهت كه مردم اين مكان را مقدس و واجب الاحترام مي‏دانستند، چون وجوب تعظيم آن در شريعت ابراهيم ثابت شده بود. (4)

روایات هم حاكی از این حكم تشریعی و وظیفه دینی است  (5) كه مسلمانان موظف بوده اند امنیت انسان ها و وحوش در این حرم امن خدا را رعایت كنند . اگر یزید و امثال او  این حكم و وظیفه را رعایت نكردند، به خود ظلم نمودند و به ساحت كبریایی خدا ضرر نرساندند.

مثل این كه خداوند می فرماید مردم باید نماز بخوانند اما گروهی نمی خوانند .در این جا هم می فرماید این مكان باید امن نگه دارید اما مردم ...

 این یك حكم تكوینی نبوده كه تخلف ناپذیر باشد و كسی نتواند آن را نقض كند ،بلكه مانند سایر احكام تشریعی ، قابل نقض و تخلف است.

البته خداوند امنیت كعبه را هم تكوینا خود بر عهده گرفته است . دل های مردم آن سامان را چنان شیفته كعبه كرده كه حافظ امنیت حرم شده اند  (6) .اگر هم وقتی كسی خواست این خانه امن را ویران سازد و مردم از دفاع ناتوان بوده اند،  خود به دفاع برخاسته و با لشكرهای غیر انسانی  آنان را نابود كرده است.

اما یزید و حجاج در ظاهر در پی ویران كردن خانه نبودند . با خانه سر ستیز نداشتند، بلكه در پی سركوب دشمنان خود بودند .حرمت پناه كعبه را حفظ نكردند . فرق است بین ابرهه كه برای نابودی كعبه آمده است، با یزید و حجاج كه برای سركوب دشمنان خود آمده اند، نه نابود كردن كعبه.

 

پی نوشت

  

1. ابراهیم (14) آیه35. " رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً".

2. بقره(2) آیه 126. :" رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً".

3. عنكبوت (29) آیه 67. "مگر نديدند كه ما مكه را حرم امن كرديم، در حالي كه بلاد اطراف آن مورد هجوم دشمنان است."

4. ترجمه المیزان ، ج3 ، ص549.

5. ر. ك: البرهان، ج1 ، ص 656.

6. تسنیم، ج 15، ص 130.