پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
بعد از انجام توبه، براي طلب بخشش و مغفرت چه باید كرد؟
نامه شما قبل از هر چیز، نشان دهنده روح پاك و بی آلایش شما است. از این كه در ایام جوانی در اندیشه ساختن روح و جان خویش برآمده اید تا با اراده قوی به وادی نور ...

بعد از انجام توبه، براي طلب بخشش و مغفرت چه باید كرد؟

نامه شما قبل از هر چیز، نشان دهنده روح پاك و بی آلایش شما است. از این كه در ایام جوانی در اندیشه ساختن روح و جان خویش برآمده اید تا با اراده قوی به وادی نور و پاكی قدم نهید، خرسندیم و به شما تبریك می گوییم. امیدواریم اراده پولادین خویش را به كار بسته و روح خود را از زندان گناهان رهایی بخشید.

خداوند در آیات بسیاری به گناهكاران و كسانی كه به خود ستم كردند و خودشان را در معرض معصیت قرار دادند، سفارش به توبه كرده است تا رابطه بین خود و خدا را اصلاح كنند. خداوند همه گناهان آنان را خواهد بخشید. قرآن كریم در این باره می فرماید: «ای بندگان كه بر خود اسراف و ستم كردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید كه خدا همه گناهان را میآمرزد؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است». (1)

آری، چه كسی در وفای به عهد راستگوتر از خداوند است. پس ای عزیز گرامی، بعد از توبه و عزم جدّی بر ترك گناه، باید به فكر جبران گناهان گذشته، یعنی ادای حق النّاس و حق اللَّه باشید.

گفتنی است كه گناهان بر چند قسم است:

1. برخی گناهان، ناشی از ترك حق الله است، مانند ترك نماز و روزه.

2. برخی گناهان نیز حق النفس است، مثل خود ارضایی و زیان رساندن به خویشتن.

در این دو صورت (حق الله و حق النفس) با توبه و استغفار و جبران گذشته ها، گناه بخشیده می شود؛ به عبارت دیگر، اگر كسی كه عبادتی را ترك كرده، قضای آن را به جا آورد و یا گناهی را كه انجام داده، آن را ترك كند، توبه واقعی نموده است. پس در این دو صورت، با استغفار و دعا و اقرار و اعتراف به گناه فقط در پیشگاه خدا و طلب آمرزش و بخشش می توان گذشته را جبران نمود.

3. دسته سوم از گناهان، ناشی از عدم رعایت حق الناس است. در این مورد، باید رضایت مردمی را كه مال یا حق آنان را ضایع كرده، جلب كند. از آن ها حلالیت بطلبد یا اگر بدهكاری دارد، به صاحبش بپردازد. چنانچه كاری را كه موجب قصاص است، مرتكب شده، خود را تسلیم كند تا صاحب حق، قصاص یا عفو كند. اگر با زبان یا عمل، روح كسانی را آزردهو آبرو و حیثیت آنان را برده، در صورت امكان از آن ها رضایت بگیرد. اما اگر ممكن نیست، برای آنان دعا كند.

اگر برخی افراد را نمیشناسد یا مردهاند یا دسترسی به آنان ندارد، در امور مالی، مال را به فرزندان یا وارثان آنان بپردازد. اگر دسترسی به آنان هم ممكن نباشد، با اجازه مجتهد، از طرف آنان صدقه بدهد. در غیر امور مالی نیز باید در حق آنان دعا و استغفار كند و صدقه و خیراتی هدیه نماید.

بنابراین، بعد از توبه براي طلب بخشش و مغفرت باید در فكر جبران گذشته ها باشد. در این صورت است كه خداوند توبه او را می پذیرد و او را مورد عفو و بخشش قرار می دهد؛ چنان كه خود فرموده است: «وَ هُوَ الَّذِی یقْبَلُ التَّوْبةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یعْفُوا عَنِ السَّیئاتِ»؛ (2) «او است كه توبه را از بندگانش پذیرا می‏شود و گناهان را می‏بخشد».

از آن جا كه وعده خدا تخلف ناپذیر است، برای انسان یقین حاصل می‏شود كه توبه با شرایط كامل، قبولی و بخشش خداوند را به دنبال دارد و تأخیری در آن راه نداشته و پذیرش توبه او نیازمند چیز دیگر نیست. امام علی (ع) میفرماید: «به هر كس چهار چیز اعطا شود، از چهار چیز محروم نگردد: هر كس دعا كرد، از اجابتش محروم نشد. هر كس توبه كرد، از قبولی آن محروم نگردید. هر كس استغفار كرد، از بخشش محروم نشد و هر كس شكر فرستاد، از افزون شدن نعمت محروم نخواهد شد». (3)

 

پینوشت‏ها:

1. زمر (39) آیه 53.

2. شوری (42) آیه 25.

3. نهج البلاغه، ترجمه فیض الاسلام، كلمات قصار 130.