پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
اصلا قدرت نه گفتن ندارد در مقابل تمام خواسته هاي ديگران كوتاه مي ايد..
رفتارهاي والدين واطرافيان نقش بسيار مهمي درتربيت كودكان دارد. براي كمك به شما چنداصل مهم را كه براي تربيت واصلاح رفتارهاي فرزندتان مفيد است ...

 دختر من 5 ساله است بسيار خجالتي است بسيار به من وابسته است و يك دانه بچه هم هست اصلا قدرت نه گفتن ندارد در مقابل تمام خواسته هاي ديگران كوتاه مي ايد حتي در مقابل هم سن هايش هم مدام كوتاه مي آيد و البته من و پدرش هم از كودكي بسيار خواسته هايش را سركوب كرديم از ترس اينكه از ما باج بگيرد و حرف شنوي نداشته باشد. خواهش مي كنم راهنمايي كنيد

پرسشگر گرامي با توجه به الگوگيري كودك از والدين، رفتارهاي والدين واطرافيان نقش بسيار مهمي درتربيت كودكان دارد. براي كمك به شما چنداصل مهم را كه براي تربيت واصلاح رفتارهاي فرزندتان مفيد است بيان مي كنم و در پايان دو كتاب جالب را كه مي تواند شما را در فرزند پروري به ياري دهد معرفي مي نمايم.

1- ثبات عمل داشته باشيد: ثبات داشتن در رابطه با كودك يكي از اصول مهم فرزندداري است معهذا ممكن است در پيروي از آن در موقعيت هاي روزانه با مشكل مواجه شويد. اگر هنگامي كه كودك كاري را انجام مي دهد به او لبخند بزنيد. لكن در زمان ديگري همان كار يا شبيه آن را انجام دهد به او سخت بگيريد كودك به شدت دچار سردرگمي مي شود. چرا اين عمل در يك زمان خطاي بزرگي بود و در زمان ديگر خنده آور؟ هنگامي كه اجازه مي دهيد حالات خلقي شما عكس العمل هايتان را نسبت به كودك تحت تاثير قرار دهد، قرار گرفتن در اين بي ثباتي آسان مي شود.

2هماهنگ باشيد: پدر و مادر لازم است اصول يكساني داشته باشند حداقل در جلوي كودكان وانمود كنند كه در تربيت آنان هماهنگ هستند. اگر رفتاري را پدر تاييد و مادر رد كند باعث سردرگمي كودك مي شود پس بهتر است والدين قبلا با يكديگر هماهنگ باشند و حداقل در جلوي كودكان عدم هماهنگيشان را بروز ندهند.

3- زماني خاص براي توجه بدون قيد و شرط به بچه ها اختصاص مي دهيد:  منظور از توجه بدون قيد و شرط، توجه بدون هيچ قيد و شرطي است يعني بدون توجه به رفتار كودك زمان خاصي را به وي صحبت مي دهيم، با وي صحبت مي كنيم، درد دل مي كنيم، درد دل او را گوش مي دهيم و يا بازي مي كنيم. وي بايد احساس كند زماني خاص را به وي اختصاص داده ايم. مي توانيم هر روز چند دقيقه در آخر هفته يك ساعت اين كار را انجام دهيم.

4- الگوي مناسبي باشيد: هر چه امر مي كنيد، بهتر است در ابتدا خودتان آن كار را انجام دهيد و از هر چه فرزندتان را باز مي داريد خودتان هم انجام ندهيد. اگر دروغ گفتن را نهي مي كنيد بهتر است خود دروغ نگوييد. اين مورد در دراز مدت نتيجه مي دهد، چون بچه ها بيشتر از آنكه از كلام ما آموزش ببينند، از رفتار ما آموزش مي بينند. پس ابتدا از خود شروع كنيم.

5- رابطه اي سالم با كودك تان برقرار كنيد: براي ايجاد رابطه اي سالم از شيوه گوش دادن فعال استفاده كنيد. وقتي فرزندتان چيزي مي گويد به خوبي به سخنانش گوش دهيد، حتي اگر با كودك موافق نيستيد، اجازه دهيد صحبتهايش تمام شود، تماس چشمي مناسب و انجام ندادن كاري ديگر در هنگام صحبت با كودك، به وي مي فهماند كه براي حرف زدن وي ارزش قائليد و عقايد او براي شما مهم است. غير از گوش دادن فعال لحن صحبت شما در هنگام امر كردن به وي بايد مودبانه باشد و حتي الامكان دستوري نباشد به همان اندازه كه نسبت به بهترين دوست خود مودب هستيد در مورد فرزند خود مودب باشيد. صحبت مودبانه درهنگام خشم و ناراحتي، معلم خوبي براي كودك و نوجوان است كه حتي در هنگام خشم به طور صحيحي رفتار كنند. از توهين كردن به بچه ها جدا بپرهيزيد. گفتن كلمات ناپسندي مثل: احمق،نادان ، كودن، بي تربيت و... نه تنها زمينه ساز هيچ تغييري نيست، بلكه در دراز مدت شما را در تربيت با مشكل مواجه مي كند. اگر خيلي هم از دست فرزند خود ناراحتيد بگوييد تو فلان كار را انجام دادي و من به اين علت عصبانيم ولي توهين نكنيد.

  هنگام صحبت كردن با كودك سعي نكنيد از نظر فيزيكي بر او مسلط باشيد. و در آخر اينكه بالغانه صحبت كردن (مثل من خيرخواه توام، كاري را بكن كه من مي گويم تا مشكل تو حل شود، من كه بد تو را نمي خواهم و...) وعظ كردن و بحث اخلاقي را در حداقل خود بكار بريد، زيرا آنها در بازنگهداشتن ارتباط، مفيد نمي باشد.

6- از مقايسه كردن فرزندتان با ديگران پرهيز كنيد: سعي كنيد پيشرفت فرزندتان را نسبت به خودش در نظر بگيريد، حتي اگر چند فرزند داريد، اين چند نفر را نيز با يكديگر مقايسه نكنيد.

7- آزادي و محدوديت زياد ايجاد نكنيد: كودك نبايد زياد آزاد باشد و نه زياد محدود. محدوديتهايي كه ايجاد مي شود بايد پايدار و منطقي باشد. اگر مي گوييد شب بايد در منزل خودتان بخوابد و منزل كس ديگري نباشد، دليل آن را توضيح دهيد و در برابر اصرار كودك و ديگران كوتاه نباييد. اگر محدوديتها منطقي باشد، چانه بردار نيست و براي آينده كودك بهتر است.

8- درموقع مناسب به كودك دستور دهيد: دستوري كه به كودك مي دهيد درحد توانايي اش نيست يا اينكه فعلا سرگرم كار ديگري است و دستورش را اجرا نمي كند، به هيچ وجه به وي دستور ندهيد زيرا اين كار وي را نافرمان بار مي آورد.

9- لازم نيست همه خواسته هاي كودك برآورده شود: در اين مورد منطقي عمل كنيد و بلافاصله بعد از اين كه كودك چيزي خواست برايش تهيه نكنيد. ضمن اينكه بايد زياد او را ناكام نگذاريد. ولي عمل كردن به همه خواسته هاي او باعث مي شود در آينده از كنترل شما خارج شود.

10- تناسب سن كودك به او كار و مسئوليت محول كنيد: لازم نيست همه كارهاي فرزندتان را شما انجام دهيد و كودك در منزل فقط مصرف كننده باشد. همچنانكه كودك رشد مي كند مي تواند بسياري از كارهاي خود و خانه را انجام دهد. چنين استقلالي را به كودك بدهيد. يكي از عيوب خانواده هاي مرفه اين است كه همه كارهاي كودك را برايش انجام مي دهند و هيچ مسئوليتي به وي نمي سپارند. به همين علت وقتي كه كودك به سن نوجواني و جواني مي رسد،نمي تواند براي خود كاري انجام دهد و كاملا متكي به ديگران مي شود.

11- در مورد موفقيتها و شكستهاي كودكان منطقي عمل كنيد: برخورد منطقي با شكستها و موفقيتها باعث مي شود انگيزه براي كارهاي بعدي در كودك از بين نرود. بزرگ كردن موفقيت و زياد منفي جلوه دادن شكست هيچ كدام صحيح نيست. اگر فرزندتان در يك مسابقه ورزشي مدال مي آورد، آن را زياده از حد بزرگ و با اهميت جلوه ندهيد، زيرا اگر دو با هر نتوانست مدال بياورد شديدا احساس بي ارزشي مي كند و اگر هم شكست خورد آن را زياد مهم تلقي نكنيد تا بتواند باز تلاش خود را از سر گيرد. در اين مورد، شكست و موفقيت در تحصيل حائز اهميت ويژه اي است.

12- ا مكان انتخاب بدهيد و سوال بپرسيد: يكي از اهداف اصلي تمام فرزندان اين است كه مستقل شوند. پدر يا مادر عاقل بجاي جنگيدن با اين نياز و روند طبيعي، از آن به نفع خود استفاده مي كنند.

بياييد به رايج ترين مشكل خانواده ها، يعني اتاق به هم ريخته بچه ها، نگاهي بيندازيم، والدين

توقع بي جايي ندارند كه اتاق كودكشان مرتب و تميز باشد، اما اين اشتباه است كه از كودك بخواهند اتاقش را مطابق برنامه زماني والدين و دقيقا آن طور كه آنها مي خواهند، تميز كند.

كودك در پاسخ به چنين در خواستي، با عصبانيت جواب مي دهد و اين خود جرقه اي براي بالا گرفتن شعله خشم بزرگسالانه والدين است. به اين ترتيب، خشم و عصبانيت زيادي به وجود مي آيد، اما اتاق نامرتب باقي مي ماند. راه بهتر اين است كه از مهارتهاي تصميم گيري فرزندمان و علائق او به بهترين نحو بهره بگيريم تا در خدمت نظم اتاق خودش و زندگي خودش باشد پدر يا مادر مي تواند چندين انتخاب درست را به فرزند پيشنهاد دهد ، مثلا : (.... دوست داري اتاقت را امروز بعد از مدرسه تميز كني يا فردا بعد از فوتبال ؟ )، انتخاب دوم ميتواند اين باشد:(اول دوست داري چه كاري بكني ؟ لباس خوابت را عوض كني يا اتاقت را جارو برقي بكشي؟)

راه ديگر حل اين مشكل پرسيدن سوالاتي مفيد و هدايت او به گونه اي است كه خودش راه حل هاي مناسب را پيدا كند. مثلا، مي توانيد بپرسيد : ( مي بينيم كه تكاليف مدرسه ات در اتاق پخش شده. فكر نمي كني اگر " محل تكاليف " درست كني، كارهايت بهتر پيش مي روند؟ من مي توانم براي حل اين مشكل به تو كمك كنم؟) مثال ديگر اين است كه با حوصل با فرزندتان در مورد مسئله موجود صحبت كرده و نظر او را بپريسيد ( مي دانم كه اتاق به هم ريخته، تو را ناراحت نمي كند.اما برايم سخت است كه ملافه هايت را يا لباسهايت ر ا مرتب كنم. مي تواني كمك كني چند تا راه حل براي اين مسئله پيدا كنيم؟)

همه اين تكنيكها ، راههايي گوناگون پيش پاي والدين مي گذارد تا فرزندشان را تشويق به دخالت در حل مشكل كنند.

و اينكه خشونت راه حل نيست: اگر شما كودك خود را كتك بزنيد اين كاربه آنها اين تصور رامي دهد كه آنها هم مي توانند همين رفتار را نسبت به كسان ديگري انجام دهند و اين باعث مشكلات بعدي در دوران بلوغ ودر رابطه ي  كودك با ديگران مي شود.

1- كتاب حكمت نامه كودك/ آيت الله ريشهري/ موسسه علمي و فرهنگي دارالحديث

2- راهنماي آموزشي زوجها در فرزند پروري/ مترجم عاتكه تهراني/ دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي تهران