حجت الاسلام والمسلمین مهدی پیشوایی

چرا عرب قبل از اسلام دريدن شكم زنان باردار و كشت و كشتار را براي خود افتخار مي دانستند؟ آيا از فرهنگ خاصي تبعيت مي كردند؟
وحشی گری مردم عرب جاهلی، پیش از ظهور اسلام یکی دو تا نبوده است، البته در تاریخ نداریم که شکم زنان باردار را پاره کنند، بلکه دختر بچه ها را در بدو تولد زنده به گور می کردند.
مردم در زمان جاهلیت، مردمی دور از تمدن، وحشی، بادیه نشین ، گرفتار جهل و نادانی و از تعالیم انبیاء به دور بودند، دوران، دوران فترت بود و هیچگونه رهبر معنوی و الهی نداشتند، بنابراین دچار خرافات و وحشی گری شده بودند، زنده به گور کردن دختران یکی از وحشی گری های آنها بود. همچنین به قبایل دیگر حمله کرده اموال آنها را غارت می کردند.
آنها غیر از چهار ماه حرام که از بقایای شریعت ابراهیم بود، در بقیه سال امنیت نداشتند و همیشه در جنگ و جدال با اقوام دیگر بودند.
امیرالمومنین علی(ع) می فرماید: «و شعارهم الخوف و دثارهم السیف. اینها در ظاهر مسلح بوده و شمشیر به کمر داشتند ولی دلهایشان وحشت زده بود و از هم می ترسیدند(به خاطر ناامنی)». مثل قدرتهای اتمی امروز که هم قدرت اتمی دارند و هم از هم می ترسند. این به این علت بود که شریعتی بر آنها حاکم نبود.
اینها به چیزهایی افتخار می کردند که در نظر ما کاملا بی ارزش است، کسی که از نظر فکری انحطاط پیدا می کند دیگر ارزشها برایش بی ارزش و بالعکس ضدارزشها برایش ارزش می شود.
گاهی در مورد علوم و فنون رایج در آن زمان صحبت می شود، از مسلمات تاریخ است که آنها در فنونی مثل شعر رشد کرده بودند. این جالب بودنشان هم از جهت فصاحت و بلاغت و زیبایی الفاظ بود ولی از نظر محتوا، غنی نبود و مضامین عالی نداشت، مضامین شعر در عشق و شراب و زن بارگی خلاصه می شد.